ಭೂರಮೆ

ಸಸ್ಯಲೋಕದ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿಯರು

2012-01-11T20:38:00.000-08:00

Heliconia

mango ginger

Mussaenda

Euphorbia milii

Justicia

Lollipop Plant

Anthurium

poinsettia

wild Mussaenda

ಈ ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಿರಲ್ಲ :) ಇವೆಲ್ಲ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೂವುಗಳೇ? ಅಲ್ಲ ! ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಹೂವುಗಳು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ . ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ದಳಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ರಚನೆಗಳು ' bract ' ಗಳು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಈ bract ಗಳು ಹೂವಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲ . ಆದರೆ ಹೂವಿನ ದಳಗಳು ಏನೇನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಇವು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಮನಸೆಳೆವ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಕರಿಸುವುದು , ಹೂವಿನ ಕೋಮಲ ಭಾಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು , ಕಿಟಾಹಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು , ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯ ಇವುಗಳದ್ದು.

ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ ಬಿಡುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇವುಗಳ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. bract ಗಳು ಹೂವಿನ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು , ಅಥವಾ ಹೂ ಹೊಂಚಲಿನ ಬುಡದಲ್ಲಿ , ಪ್ರತಿ ಹೂಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು

ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಚನೆ ಇವುಗಳದು . ಎಲೆಗಳಂತೆ , ಹೂವಿನಂತೆ , ಹೂವಿನ ದಳಗಳಂತೆ , ತೊಟ್ಟಿನಂತೆ , ತೊಗಟೆಯಂತೆ ಕಾಣುವ bract ಗಳಿವೆ . . ಇನ್ನು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಂತೂ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ವೈವಿಧ್ಯತೆ . ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬೆಂಕಿ ಉರಿವಂತೆ ಕಾಣುವ ಕೆಂಪು , ಕಡು ಹಸಿರು ಗಿಡದ ಮೇಲೆ ಮೊಸರು ಚೆಲ್ಲಿದಂತೆ ತೋರುವ ಬಿಳಿ , ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣ , ಕಡು ನೇರಳೆ , ನಸುಗುಲಾಬಿ , ಹಳದಿ ಒಹ್ ಒಂದೆ ಎರಡೇ ....ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ.

ತಮ್ಮ ಆಕರ್ಷಕ ಬಣ್ಣ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಈ bract ಇರುವ ಸಸ್ಯಗಳು ಕೈತೋಟ , ಉದ್ಯಾನವನ , ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹೂವಿನಿಂದ ಮಾಡುವ ಒಳಾಂಗಣ ಅಲಂಕಾರಗಳಲ್ಲು ಇವುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ

2011-12-14T04:33:00.000-08:00

ಜೈ ಜೈ ವಿಠ್ಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ ...
ಜಯ ಹರಿ ವಿಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ...
ವಿಠ್ಠಲ ವಿಠ್ಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ...
ಅಂಗಳದ ತುದಿಯ ದಣಪೆಯ ಬಳಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ಒಂದೇ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ಲಿನ ವಿಚಿತ್ರ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದ. ಅವನಿನ್ನೇನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಜಗುಲಿ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪಕ್ಕದಮನೆ ಪದ್ದಿಯೊಡನೆ "ಎತ್ಗಲ್ಲು" ಆಡುತ್ತಿದ್ದವಳು, ಅವಳನ್ನೂ ಎಳೆದುಕೊಂಡೇ ಒಳಗೋಡಿ ಬಂದೆ.
ಸೀದಾ ಹಿತ್ತಲ ಕಡಿಮಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತೆಂಗಿನ ಗರಿಗಳಿಂದ ಕಡ್ಡಿ ಬೇರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದು " ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜ ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಾನಜ್ಜ... ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ....ನೋಡು .... ಬಾ ಬೇಗ" ಎಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದೆ . ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಜ್ಜ ಏಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಆತಂಕ ಎಲ್ಲಿ ಅವನ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗುತ್ತೋ ಅಂತ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ನ ಕಂಡರೆ ನಂಗೆ ತುಂಬ ಭಯ ....ಅವನು ಕಳ್ಳ ಅಂತೆ .... ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕದ್ದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾನಂತೆ....ಹಾಗಂತ ಪದ್ದಿಯ ಅಮ್ಮ ಗಂಗತ್ತೆ ,ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದರೆ ನಾನು ನಂಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣನೇ ತನ್ನ ಸೈಕಲ್ಲಿಗೊಂದು " ನಾನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಕಳ್ಳ " ಅಂತ ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅದಕ್ಕೆ ನಂಗೆ ಭಯ ಆಗ್ತಿತ್ತು ಅವನು ಬಂದರೆ.
ಆದರೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕುತೂಹಲ , ನಂಗೇಂತಾನೇ ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮೂರಿನ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗರಿಗೂ ಅವನೊಬ್ಬ ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕದಿಂದ ಬಂದ ಜೀವಿಯಂತೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವನ ವಿಚಿತ್ರ ಸೈಕಲ್ . ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಇತ್ತು . ಕಬ್ಬಿಣದ ಸೀಟು. ಸೀಟಿನ ಮೇಲೊಂದು ಮಾಡಿನಂತಹ ಕಮಾನು. ಅದಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಾಗದದ ಅಲಂಕಾರ . ಆ ಸೈಕಲ್ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ನನ್ನಪ್ಪನ ಬಳಿಯೂ ಇಂತಹದ್ದೇ ಸೈಕಲ್ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು! ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತೋ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅವನ ವೇಷಭೂಷಣಗಳು.
ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಂಬಳಿಯಂತಹದ್ದೊಂದು ತುಂಡು , ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ವಿಧ ವಿಧ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಸರಗಳು , ಎದೆಯಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಯವರೆಗೂ ಇದ್ದ ಪೊದೆ ಪೊದೆ ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿ ಕೂದಲು , ಉದ್ದನೆಯ ಗಡ್ಡ , ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಋಷಿಗಿದ್ದಂತಹುದೇ ಜಠೆ , ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಅಗಲವಾದ ಯಕ್ಷಗಾನದವರು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಗೆಜ್ಜೆ , ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಗಂಟು , ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹರಿಕಥೆ ದಾಸರು ಹಿಡಿಯುವಂತಹ ಮರದ ತಾಳ .......ಚಂದ ಮಾಮ , ಬಾಲಮಿತ್ರದ ಕಥೆಗಳ ಯಾವುದೋ ಪಾತ್ರವೊಂದು ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಜ್ಜನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡುಮನೆಯವರೆಗೆ ಬಂದವಳು , ಜಗುಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಕೈ ಕೊಸರಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಕಂಭದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅವಿತು ಹೊರಗಿಣುಕಿದೆ. ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ತನ್ನ ಗಂಟು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಕುಣಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದ.
ಜೈ ಜೈ ವಿಠ್ಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ ...
ಜಯ ಹರಿ ವಿಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ...
ವಿಠ್ಠಲ ವಿಠ್ಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ...
ಜಯ ಹರಿ ವಿಠಲ ಪಾಂಡುರಂಗ
ಅವನು ಹಾರುತ್ತಾ ಕುಣಿಯುವಾಗ ಅವನ ಕಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆ , ಕೈಯಲ್ಲಿನ ತಾಳದ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ನನಗೂ ಕುಣಿಯಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಐದು ನಿಮಿಷ ಹೀಗೇ ಕುಣಿದ ಅವ ನಂತರ ತನ್ನ ಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿದ . ಅಜ್ಜ ಕೊಟ್ಟ ಸೇರು ಗೋಟಡಕೆ ಅವನ ಜೋಳಿಗೆ ಸೇರಿತು . ಅಲ್ಲಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗಂಟು ತೆಗೆದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ " ನೀವು ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಬಂದಾಗ ಕೇಳಿದ್ದಿರಲ್ಲ ರಂಗೋಲಿ , ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಅಮ್ಮ " ಎಂದು ಕೊಟ್ಟ .
ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಇಂತಹುದಕ್ಕೆ . ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಭಿಕ್ಷುಕರು , ದೇವರ ಪಟ ಹಿಡಿದು ಬೇಡುವವರು , ಹಾಡುವವರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು . ಎಲ್ಲರೂ ಭಿಕ್ಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು . ಆದರೆ ಇವನೊಬ್ಬ ಹೀಗೆ ಕುಣಿದು ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದುದನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಅವನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿ ನಂತರ ಹೊರಬಂದೆವು , ನಾನು ಮತ್ತು ಪದ್ದಿ.
" ಅಬ್ಬ ಸಧ್ಯ ನಾವು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ ಇವತ್ತು ಅಲ್ಲವೇನೇ , ಮನು , ವಿನು ,ನೀತ ಎಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಕೆರೆ ಏರಿಯ ಹತ್ತಿರ ಅಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ . ಆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ! " ಭಯದಿಂದ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದಳು ಪದ್ದಿ.
ನನಗೂ ತುಂಬ ಭಯವಾಯ್ತು. ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆ , ಇವ ಬಂದು ಹೋದ ದಿನವೆಲ್ಲ ನಾವು ಊರಿನ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು , ಎಂದೂ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದೂ ಏನೂ ಆಗೊಲ್ಲ ಬಿಡು ಎಂದರೂ ಒಳಗೊಳಗೇ ನನಗೆ ಭಯವಿತ್ತು.
ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಅಪ್ಪ , ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜ ಎಲ್ಲ ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವನು ಇಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನಲ್ಲ! ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕದ್ದಿದ್ದಾನ ? ಹಾಗೆಲ್ಲ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಪದ್ದಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಮ್ಮನ ಬಳಿ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನೂರೆಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು . ಅವರು ,ಅವನು ಘೋರ ಕಳ್ಳನೆಂದು ತಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕದ್ದಿದ್ದಾನೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರ ತವರೂರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಇವನು ಬಂದು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆಂದೂ , ಹಾಗಾಗಿ ನಾವ್ಯಾರೂ ರಸ್ತೆಯ ಬಳಿ ಆಡಲು ಹೋಗಲೇ ಬಾರದೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಭಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂದೂ ಹಾಗೇ ಅವಳ ಮನೆ ಕಡೆ ಓಡಿದೆವು. ಅವಳ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ತಳ್ಳಿದರೂ ತೆಗೆಯಲಿಲ್ಲ
"ಒಳಗಿನಿಂದ ಚಿಲಕ ಹಾಕಿದೆ , ಅಮ್ಮ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಬೇಕು , ನಾವು ಹಿತ್ತಿಲ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಹೋಗೋಣ ಬಾ "...ಎಂದ ಪದ್ದಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿತ್ತಿಲ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಒಳ ಹೋದೆವು.
ಪದ್ದಿಯ ಅಜ್ಜಿಯ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಗುಸು ಗುಸು ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿದಂತಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹಣುಕಿದೆವು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪದ್ದಿಯ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಅಜ್ಜಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬೀಗವನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪದ್ದಿಯ ಅಜ್ಜಿ ಗೌರಜ್ಜಿ ಅಂತ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕರಿಯೋದು , ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆಯವರು ....ನಂಗೆ ಪದ್ದಿಗೆ ಅವರು ತುಂಬ ಇಷ್ಟ. ಆದರೆ ಪದ್ದಿಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವರನ್ನು ಕಂಡರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನಾವು ಅವರ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತರೆ ಗಂಗತ್ತೆ ಹೊರಗಿನಿಂದಲೇ ಕೂಗಿ ಪದ್ದಿಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು , ಅಲ್ಲೇನ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಹರಟೇ ? ಹೊರಗೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಡಿ ಹೋಗಿ ಎಂದು ಕಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಜ್ಜಿಯ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೀಗ ಹಾಕಿರುತ್ತಿತ್ತು . ಅದರಲ್ಲೇನಿದೆ ಅಜ್ಜಿ ? ಪದ್ದಿ ಅವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಜೀವವೇ ಅದರಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ತೋರಿಸು ಅಜ್ಜಿ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಪದ್ದಿಗೆ - ಅದರಲ್ಲಿರೋದೆಲ್ಲ ನಿಂಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಗಳು ಮಂಗಳಂಗೇ ... ಆದರೆ ಈಗ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆಯಲ್ಲ .... ನಾನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನೋಡು ಆಯ್ತಾ? ಎಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಗೌರಜ್ಜಿ ಅವರ ಮಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಇವರು ಆ ಅಜ್ಜಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ... ಇವರು ಕಳ್ಳರಾ? ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪದ್ದಿಯ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಓಡಿಬಂದೆ.

ಅದಾಗಿ ತಿಂಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಆ ದಿನ ಪದ್ದಿಯ ಅಜ್ಜಿ ವಾಪಾಸ್ ಬಂದ ದಿನ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇನೊ ಗಲಾಟೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ , ಅಮ್ಮ,ಪದ್ದಿಯಮನೆ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿದ್ದೆ ಬಂದಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿದುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟು - ಅದೇನೋ ಪದ್ದಿಯ ಅಜ್ಜಿಯ ಕಾಸಿನ ಸರ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆಯಂತೆ , ಅದನ್ನು ಪದ್ದಿಯ ಅಮ್ಮನೇ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಜ್ಜಿ ಕೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಗೌರಜ್ಜಿಗೆ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದರಂತೆ ... ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ ..ಉಳಿಯೋದು ಕಷ್ಟ ಅಂತೆ.
ನನಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯವಾಯ್ತು . ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ತೆತೆರೆದು , ಅಮ್ಮ ನಿಜಾನಾ ಕೇಳಿದೆ ... ಅದೆಲ್ಲ ನಿಂಗ್ಯಾಕೆ ತಲೆಹರಟೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗು ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಗದರಿದರು.
ಆದರೆ ನನಗ್ಯಾಕೋ ಅಜ್ಜಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬೀಗ ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಗತ್ತೆ , ಶೀಪು ಮಾವ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು ಇನ್ನೂ ಭಯವಾಗಿ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿ ಮಲಗಿದೆ.

ಮರುದಿನ ನಾನು ಸ್ಕೂಲಿಂದ ಬರುವಾಗ ಪದ್ದಿಯ ಮನೆಯ ಬಳಿ ತುಂಬ ಜನರಿದ್ದರು . ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಗೌರಜ್ಜಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು ಪುಟ್ಟ ಎಂದ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು.
ಮರುದಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಗೌರಜ್ಜಿ ಮಗಳು ಮಂಗಳತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಳು.... ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು , ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನನಗರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲವಾದರೂ
" ಕೊನೆಗೂ ಕಾಟ ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನಮ್ಮನನ್ನು ಗಂಗತ್ತಿಗೆ ಸಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟರು" ಎಂದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು.

ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಆಟ ಆಡೋದಿಕ್ಕೂ ಪದ್ದಿಯ ಮನೆ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ದಿನದ ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ ಪದ್ದಿ , ಗಂಗತ್ತೆ ಇಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದರು . ಯಾಕೆ ಪುಟ್ಟೀ ಆಡಲು ಮನೆ ಕಡೇ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ ಗಂಗತ್ತೆಗೆ ಎನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪದ್ದಿಯೂ ಏನೂ ಆಗದವಳಂತೆ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗಾಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ ಈ ಬಾರಿ ಗಡ್ಡದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಬಂದಾಗ ನನಗ್ಯಾಕೋ ಭಯವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ . ಆರಾಮಾಗಿ ಜಗುಲಿಗೇ ಬಂದು ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಅನ್ನೂ ಅವನ ಕುಣಿತವನ್ನೂ ಕಣ್ತುಂಬ ನೋಡಿದೆ. ಅವನು ಹೊರಡುವಾಗ ಟಾಟ ಮಾಡಿದೆ. ಅವನೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಟಾಟ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಒಂಟಿ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಸೈಕಲ್ ಹತ್ತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದ.

ಇದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು.

2011-10-18T07:08:00.000-07:00

ಈ ಕೀಟವನ್ನು ಮೊದಲು ಗಮನಿಸಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದವರು ನಮ್ಮ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮತ್ತು ನಮ್ಮವರ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಪಾರ್ಟ್ನರ್ ಆಗಿರುವ ಕಿರಣ್ ಜಂಬಾನಿ. ದಸರಾ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ತವರೂರಾದ ಸೊರಬದ ಬಳಿಯ ಬನಕೊಪ್ಪಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲ ದಾಳಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಚ್ಚಲೊಲೆಗೆ ಬೆಂಕಿಹಾಕುತ್ತ ಕುಳಿತ ಕಿರಣ್ ಅವರಿಗೆ ಈ ಕೀಟ ಕಾಣಿಸಿತು . ತಕ್ಷಣ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದು ತೋರಿಸಿದರು. ಒಣ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಧೂಳು ಕಸದಂತೆಯೆ ಇದ್ದ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ,ಕಾಲು ಗೀಲು ಎಲ್ಲ ಗಮನಿಸಿದ ನಾನು ಇದು class " Insects " ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.
ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸಾದ ನಂತರ ಗೂಗಲ್ ಮಹಾಶಯರು , ಮತ್ತು ಕೆಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇಂದು " True bug (Hemiptera) " ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂಬುದಷ್ಟು ತಿಳಿಯಿತು . ಆದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅದರ ಗುರುತು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಆಗ ಜಲನಯನ ಬ್ಲಾಗಿನ ಆಜಾದ್ ಸರ್ ಅವರು ಇದು ಬಗ್ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ " masked bug ( Reduvius ) " ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಕೆಲ ಲಿಂಕ್ ಕಳುಹಿಸಿದರು . ಆಗ ನನ್ನ ಅನುಮಾನಗಳು ಪರಿಹಾರವಾಗಿತ್ತು.

ಇದು ಮಾಸ್ಕ್ಡ್ ಹಂಟರ್ ಕೀಟದ "ನಿಂಫ್" ಅಂದರೆ ಅದರ ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆ.

ಚಿಟ್ಟೆ ಪತಂಗ ಮುಂತಾದ ಕೀಟಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಮರಿಗಳು ಬೆಳೆದ ಕೀಟವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹೋಲುವುದಿಲ್ಲ . ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಚಿಟ್ಟೆಯ ನಡುವೆ ಲಾರ್ವ , ಪ್ಯೂಪ ಎಂಬ ಎರಡು ಅವಸ್ಥೆಗಳಿವೆ.
ಆದರೆ ಬಗ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಕೀಟವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ. ಬೆಳೆಯುವ ಕೊನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮೂಡುತ್ತವೆ. ಆಗ ಅದು ಅಡಲ್ಟ್ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತದೆ.
ಈ ಮಾಸ್ಕ್ ಹಂಟರ್ ಕೀಟವು ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಬೇಟೆಗಾರ. ತನ್ನ ಬಾಯಿಯ ಚೂಪಾದ ಭಾಗಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ , ವಿಷಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿ ಸಾಯಿಸಿ , ಅದರ ಜೀವದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹೀರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಮರಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಧೂಳು ಕಸ ಕಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ವೈರಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಆಹಾರವಾಗುವ ಕೀಟಗಳಿಗೂ ಸುಳಿವು ಸಿಗದಂತೆ ವೇಷ ಮರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ವೈಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಇದೇನು?

2011-10-13T21:58:00.000-07:00

ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಕೆಲ ಅರ್ಹತೆಗಳಿರಬೇಕು. ಆಹಾರ ದೊರಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ , ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇವೆಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗಿದ್ದಾಗಲಷ್ಟೇ ಅವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನೇಕ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೆಲ ಜೀವಿಗಳಂತೂ ತಾವು ವಾಸಿಸುವ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತೇ ಆಗದಂತೆ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ. ಜಡ ವಸ್ತುಗಳಂತೆ , ಬಲಶಾಲಿಗಳಂತೆ , ಅಪಾಯಕಾರಿಯಂತೆ ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಮಾಡುವ ಎಷ್ಟೋ ಜೀವಿಗಳಿವೆ.
ಎಲೆಯಂತೆಯೇ ಕಣುವ ಎಲೆ ಕೀಟ , ಒಣ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಕಡ್ಡಿ ಕೀಟ , ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುವ ಗೋಸುಂಬೆ , ಕಪ್ಪೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಈ ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತವೆ.

ಅಂತಹುದೇ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸೃಷ್ಠಿಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೋಡಿದೆ. ಇದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೀಟ . ಕಸದ ಧೂಳಿನ ಮುದ್ದೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಲೆ ಉರಿಸಲು ಬಳಸುವ ಒಣಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇವುಗಳ ವಾಸ. ತುಂಬ ದಿನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಟ್ಟಿರುವ ಒಣ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀರ್ಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಪುಡಿ, ಧೂಳು ಜೇಡರಬಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಯೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಒಂದು ವಿಧವಾದ ಕಸದ ಚಿಕ್ಕ ಮುದ್ದೆಗಳು ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಕೀಟಗಳು ಅದನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತವೆ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದ ಹೊರತು ಅದೊಂದು ಜೀವಿಯೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಇದರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮುರು ಜೊತೆ ಕಾಲುಗಳಿವೆ , ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೊತೆ ಮೀಸೆ(antenna) ಇದೆ. ಸ್ವರ್ಶಿಸಿದರೆ ಚುರುಕಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೀಟದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಳೇನಾದರು ತಿಳಿದಿದ್ದಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ.

ಹಠ

2011-09-27T03:11:00.000-07:00

ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗಿದ್ದ ರಾಮಯ್ಯನ ಮಂಚದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು ಸೀತಮ್ಮ. ಕಣ್ಣಂಚು ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಮಲಗಿದ್ದು ನೆನಪಿಲ್ಲ ಸೀತಮ್ಮನಿಗೆ. ನಿನ್ನೆ ಬಚ್ಚಲಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದದ್ದೇ ನೆಪವಾಗಿ ಎಚ್ಚರವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತಕ್ಷಣ ಬಂದು ನೋಡಿದ ಡಾಕ್ಟರು ಮಗನನ್ನು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಏನೋ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ನಂತರ ಇಲ್ಲೇ ಏನೇನೋ ಕೊಳವೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಏಕೋ ಮಕ್ಕಳ್ಯಾರೂ ತಮಗೇನೂ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡಸ್ಪತ್ರೆಗಾದರೂ ಕರೆದೊಯ್ಯೆಂದು ಮಗ ರಾಘವನಲ್ಲಿ ಗೋಗರೆದಿದ್ದರು. ನಾಳೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆನ್ನುತ್ತಾನೆ ಅವನು. ಯಾರ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಅಸಡ್ಡೆ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ ಅವನು. ಆದರೂ....ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ಇಂದಾದರೂ ತಾನೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡರು ಸೀತಮ್ಮ.

"ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂಡೀ ತಿನ್ನು ಬಾ , ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ ನೀನು" ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದ ಹಿರಿಮಗಳ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡಿದರು ಸೀತಮ್ಮ. ಹೌದಲ್ಲ ಈಗ ತನಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇನೋ ತಳಮಳವಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ , ಗಂಡ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ತನಗೆ ಹಸಿವೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೆ? ನಿನ್ನೆಯೇನೋ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವೇ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ ... ಆದರಿಂದು ... ಛೆ ಎಂತಹ ಹಾಳು ಹೊಟ್ಟೆಯಪ್ಪ... ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಮಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು

ಹಿರಿ ಮಗಳು ಪ್ಲೇಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೊನೆಯ ಮಗಳ ನೆನಪಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ತುಂಬಿತು ಸೀತಮ್ಮನಿಗೆ . ಛೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಅವರಿಗೆ ಆ ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ... ಆದರೆ ಕೊನೆಗಾಲಕ್ಕಾದರೂ ಅವಳ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ... ಛೆ ಇದೇನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ತಾನು ... ಇದೇನು ಅವರ ಕೊನೆಗಾಲವೆ? ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯೆ? ಇರಬಹುದೇನೂ ನಿನ್ನೆ ಹೀಗಾದೊಡನೆ ಮಗ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ದೊಡ್ಡ ಮಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಕರೆಸಿದ್ದ. ಬಂದವಳನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು ಏನೋ ಗುಸು ಗುಸು ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ. ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಒಳಬಂದಿದ್ದಳು ಮಗಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನನ್ನಿಂದ ಏನೋ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ದುಖಃ ಒತ್ತರಿಸಿ ಬಂತು ಸೀತಮ್ಮನಿಗೆ.

ಕೈ ತೊಳೆದು ಸೊಸೆ ಕೊಟ್ಟ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಗುಟುಕರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ " ಅಮ್ಮ ಆಶಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದೆನಮ್ಮ . ಇವತ್ತು ಬಂದರೂ ಬರಬಹುದು ಅವಳು ಅಪ್ಪನನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ..." ಸಣ್ಣ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ಮಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹೇಳಿದಳು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮಾತುಗಳು ಸೀತಮ್ಮನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲು ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳೆ ಬೇಕಾಯಿತು. "ಆಂ ಏನೆಂದೆ ಆಶಾ ಬರುತ್ತಾಳ .... ರಾಘವ ಕೂಡ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾನಲ್ಲೆ.... ಯಾಕೆ ರಾಮಾಯಣ ... ನೀನ್ಯಾಕೆ ಅವಳಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದು? ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೇನಾಗಿದೆ ನಿಜ ಹೇಳು?

ಆಶಾ ಬರೋದು ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ ಅತ್ತೆ ....ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ ಅವರು...ಅತ್ತೆ ನೀವೀಗ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು .... ಮಾವನಿಗೆ ಬ್ರೈನ್ ಹೆಮರೇಜ್ ಆಗಿದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೂ ಹುಷಾರಾಗೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ ಡಾಕ್ಟರ್......ಹೀಗೆ ಕೆಲ ದಿನ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ....ಸೊಸೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸೀತಮ್ಮ ಕಲ್ಲಾದರು. ಇಂತದ್ದೊಂದು ಅನುಮಾನ ಇದ್ದರೂ ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿಹೋಯ್ತಲ್ಲವೆಂಬ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮಾತೇ ಹೊರಡಲಿಲ್ಲ. ಒಳಬಂದ ಮಗನೂ ತಾಯಿಯ ಭುಜ ಬಳಸಿ ಧೈರ್ಯ ತಗೋ ಅಮ್ಮ ...ಇದು ಸಹಜ ಅಲ್ವಾ... ಅಪ್ಪ ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಾರ್ಥಕ ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ..... ಅವರು ಬಯಸಿದಂತೆಯೆ ಪರಾಧೀನರಾಗದೆ ನರಳಾಟವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.... ನಾವು ಗೌರವದಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡೋಣ ಅಮ್ಮ ಧೈರ್ಯ ತಗೋ.....ಹೇಳಿ ಹೊರನಡೆದ.

ಈಗ ಸೀತಮ್ಮ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಗಂಡನ ಬಳಿ ಕುಳಿತರು, ಅವರಿರುವ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಅವರ ಜೊತೆ ಕಳೆಯ ಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದವರಂತೆ.

ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಏನೋ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದ ಇವರು ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ವೇಳೇಗಾಗಲೇ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ...ಇಂದು ಮಧ್ಯಾನ್ಹವಾಗುತ್ತ ಬಂತು ಇನ್ನೂ ಕಣ್ತೆರೆದಿಲ್ಲ....ಹಾಗಾದರೆ ಹೀಗೇ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರ? ನನಗೊಂದು ವಿದಾಯವನ್ನೂ ಹೇಳದೇ ...ಇಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳಂತೆ ಅವಳು ....ಇವರಿಗೆ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ...

ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳು ಅವಳು....ಹುಂ , ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೇದುಹೋಯ್ತಲ್ಲ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ....ಕೊನೆಯ ಮಗಳೆಂದು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಮುದ್ದು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ...ಅವಳಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡವನಲ್ಲವೇ ರಾಘವ ....ಅವಳು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವನು ಅವನೇ ಅಲ್ಲವೇ.. ಸಣ್ಣಗೆ ನರಳಿದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದಂತಾಗಿ ಸೀತಮ್ಮನ ಯೋಚನಾ ಸರಣಿ ತುಂಡಾಯ್ತು. ಗಂಡನ ಮುಖದ ಬಳಿ ಬಾಗಿ ಕೇಳಿದರು ಉಸಿರಾಟದ ಶಬ್ದದ ವಿನಃ ಬೇರೇನೂ ಕೇಳಿಸದೆ ಮತ್ತೆ ಮಂಕಾಗಿ ಕುಳಿತರು ಸೀತಮ್ಮ.

ಪಾಪ ಮಗ ರಾಘವ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಟ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ, ಆದರೂ ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣ. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಅಡಿಕೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದ. ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕೇವಲ ಇವರ ವೈದಿಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ನಡೆಸುವುದು ಕಷ್ಟವಿತ್ತು.ಈಗೇನೋ ಅವನ ವ್ಯಾಪಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಅದರೆ ಅಗ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಅವನೇ ದುಡ್ಡು ಹೊಂದಿಸಿದ. ಕೊನೆಯ ತಂಗಿ ಆಶಾಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿ ...ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಚುರುಕಿದ್ದ ಅವಳು ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿಸಿ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಆಸೆಪಟ್ಟಳು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಖರ್ಚು ಭರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ತಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರು ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು , ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಅವಳನ್ನು ದೂರದ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ , ಉಳಿಯಲು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ. ತನ್ನ ತಂಗಿ ದಾಕ್ಟರ್ ಆಗುತ್ತಾಳೆಂದು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ಎಷ್ಟು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ! ತಾನು ಓದಲಾಗದ್ದನ್ನು ತನ್ನ ತಂಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂಬ ತೃಪ್ತಿ ಅವನಿಗೆ.

ಅವಳೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿದಳು. ಅವಳ ಓದು ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ರಾಘವ ಅವಳ ಓದಿಗೆಂದು ಮಾಡಿದ ಸಾಲವನ್ನೆಲ್ಲ ತೀರಿಸಿದ್ದ. ಇನ್ನೇನು ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲೆ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ತೆಗೆದು ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡನ್ನು ನೋಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮುಗಿದಂತೆ ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಆಶಾ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ನೀಡಿದ್ದಳು. ಓದು ಮುಗಿಸಿ ಬಂದವಳೇ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದಳು. ಅದಕ್ಕೂ ಒಪ್ಪಿಯಾಯಿತು. ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಯಾದ ಜೋಸೆಫ್ ಅನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಅವನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಆಗ ರಾಘವನಿಗೆ ಬಂದ ಸಿಟ್ಟನ್ನು ನೋಡಿ ತನಗೂ ಭಯವಾಗಿತ್ತಲ್ಲವೇ , ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಕೂಡ ನನಗೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈ ಮಾಡಲು ಬಿಡದಿದ್ದವ ಅಂದು ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಬಿಗಿದಿದ್ದ.

ಅವಳು ಜಗ್ಗದಿದ್ದಾಗ ಕುಳಿತು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಮಾತನಾಡುವುದು ಸುಲಭ ಪುಟ್ಟಿ ಬೇರೆ ಜಾತಿ ಧರ್ಮದವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅವನ ಜೊತೆ ಅವನ ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೋ ಎಂದು ಗೋಗರೆದ... ಆದರೆ ಅವಳಿಗೇನಾಗಿತ್ತೋ ಯಾಕಷ್ಟು ಹಠ ಹಿಡಿದಳೋ.... ನಮ್ಮ ಯಾರ ಮಾತೂ ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಂದು ಈ ಚಿಕ್ಕ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಅಂತರಜಾತೀಯ ವಿವಾಹ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ...ಊರಿನಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ ಮನೆತನವೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಮನೆ ನಮ್ಮದು. ಇವರಿಗೆ , ರಾಘವನಿಗೆ ಊರ ಜನರನ್ನೆದುರಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂಬ ಚಿಂತೆಯಿತ್ತು.

ಅವಳು ಆ ಮದುವೆಯಾದರೆ ಇನ್ನೆಂದು ಈ ಮನೆಗೆ ಈ ಊರಿಗೆ ಕಾಲಿಡುವಂತಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಅವಳು ಸತ್ತಂತೆಯೆ ಸರಿ ಎಂದುಬಿಟ್ಟ ರಾಘವ. ಅವನು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯೂ ಇತ್ತು. ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಬದುಕಿ ಬಾಳಬೇಕಿತ್ತು.

ಅವಳು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಳು... ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಇವರಿಗೆಷ್ಟು ಆಘಾತ ನೀಡಿತ್ತೆಂದರೆ ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮಂಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಲ್ಲವೆ ..ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಹಾಗೇ ಆಗಿತ್ತು.

ನಂತರ ರಾಘವನಂತೂ ಅವಳ ಹೆಸರೆತ್ತಿದರೆ ಉರಿದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳ ಓದಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಪಾಪ. ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿರಬೇಕು ...ಒಮ್ಮೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದಳಲ್ಲವೆ ... ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯಮ್ಮ ಬರಲಾ ..ಕೇಳಿದ್ದಳು. ಕಾಲ ಎಷ್ಟೋ ಬದಲಾಗಿತ್ತು . ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಅವಳ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೋಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ತಲೆಯೆತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಆಗಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಏನಿತ್ತೋ ಏನೋ...ಪಾಪ ಬಾ ಮನೆಗೆ ಎನ್ನಬೇಕೆಂದು ನಾಲಿಗೆ ತುದಿಗೆ ಬಂದರೂ, ರಾಘವನನ್ನು ಕೇಳದೆ ಬಾ ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ತಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ.... ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ರಾಘವ ಕೂಗಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅವಳು ಬಂದರೆ ತಾನೇ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಪಾಪ ಸೊಸೆ ಮೀನಾ ಅವನ ಮನವೊಲಿಸಲು ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಆದರೂ ಅವ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಂತೂ ಇವರಿಗೆ ಆ ಮಗಳ ಹಂಬಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ತಾನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳಂತೆ , ಯಾವ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ? ಇವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ....ಇಬ್ಬರೂ ಹಠಮಾರಿಗಳೇ ..ಅವಳು ಆಗ ತನ್ನ ಹಠ ಬಿಡದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಯಿಸಿದಳು. ಇವನು ಈಗ ತನ್ನ ಹಠ ಸಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ಹಠ ಸಾಧನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದದ್ದು ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಮತೆ ...... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನರಳಿದ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಸೀತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನೆನಪಿನಂಗಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು.

ಉಸಿರಾಡಲು ತೊಂದರೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಭರಿಯಾದ ಸೀತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕೂಗಿದರು...ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಓಡಿ ಬಂದರು ...ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟ ರಾಮಯ್ಯ ಸುತ್ತಲೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿದರು...ನಂತರ ಅವರ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿತು. ಉಸಿರಾಟ ನಿಂತಿತು.

ಆಗಷ್ಟೇ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಎದೆಯೆತ್ತರ ಬೆಳೆದ ಮಗನೊಡನೆ ಆಟೋ ಇಳಿದು ಹೊರಬಾಗಿಲು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಆಶಾಳಿಗೆ ಅಪ್ಪನ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಅಳು ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು.

ಚೋರಟೆ ಚಕ್ಲಿ !!

2011-09-05T04:42:00.000-07:00

ಬಿಸಿಲು ಮಳೇ ಜೋಡೀ
ಮಂಗನ ಮದುವೆ
ನಂಜುಳ್ಳೇ ಪಾಯ್ಸ
ಚ್ವಾರಟೇ ಚಕ್ಲಿ
ಮೇ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಮಳೆ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಇದ್ದಾಗ ಹೀಗೇನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಮ್ಮೂರಿನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರೆಲ್ಲ ಶುದ್ಧ ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಡಿವಂತ ಹಿರಿಯರು ಛೀ ..ಅದೇನೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತೀರಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೇ ಎಂದು ಬಯ್ಯುವುದೂ ಇತ್ತು.

ಈ ಪುಟ್ಟ ತರಲೆ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ "ನಂಜುಳ್ಳೇ" ಎಂಬ ಎರೆಹುಳುವಿನ ಜಾತಿಯ ಜೀವಿಯು ಶ್ಯಾವಿಗೆಯನ್ನು ಹೋಲುವುದರಿಂದ ಅದರ ಪಾಯಸ , ಹಾಗೂ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಚಕ್ಕುಲಿಯಂತೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಹಸ್ರಪದಿ "ಚ್ವಾರಟೆ"ಯ ಚಕ್ಕುಲಿ , ಮಂಗಣ್ಣನ ಮದುವೆಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ...ಅಲ್ಲವೆ?

ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಜಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಪದಿಯೂ ಒಂದು . ರಸ್ತೆ , ತೋಟ , ಮನೆಯಂಗಳ , ಮನೆ... ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಮ್ಮ ನೂರೆಂಟು ಕಾಲುಗಳಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಭಯಂಕರ ಕೆಲಸವಿರುವಂತೆ ಇವು ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ನಾವು ಮಾನವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಅಂದರೆ ನಾನೂರು ಮಿಲಿಯನ್ ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹಿಂದೆಯೆ ಈ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿದ್ದವಂತೆ.
ಆರ್ತೊಪೊಡ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಇವುಗಳ ದೇಹದ ಮೇಲ್ಮೈ ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು , ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ (ತಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು) ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿವೆ. ಅದರ ಹೆಸರಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳಿಲ್ಲವಾದರೂ ಕೆಲವು ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲುಗಳಿವೆ. ಕಾಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿಯಿರುವುದರಿಂದ ನಡಿಗೆ ನಿಧಾನ. ಇವುಗಳ ದೇಹದ ನೀರಿನಂಶ ಕಾಪಾಡಲು ತೇವಾಂಶಯುತ ವಾತಾವರಣ ಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವುಗಳು ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತವೆ. ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗುತ್ತವೆ.

ಒಣಗಿದ , ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಸ್ಯಶೇಷ ಇವುಗಳ ಆಹಾರ. ಕೆಲವೊಂದು ಜಾತಿಯ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಸಸ್ಯಗಳ ಚಿಗುರನ್ನೂ ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಮನೆಯಂಗಳದ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗುವುದೂ ಇದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಜಾತಿಯ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಎರೆಹುಳು , ಕೆಲ ಕೀಟಗಳನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ.

ಹೆಣ್ಣು ತೇವಾಂಶಯುತ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ವಿಸರ್ಜನೆಯಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುತ್ತದೆ. ಜಾತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ೧೦ ರಿಂದ ೩೦೦ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತವೆ. ಮರಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಸೆಗ್ಮೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ . ನಂತರ ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಹೊರಚರ್ಮ ಕಳಚಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ .

ಎಲ್ಲಕಿಂತ ವಿಸ್ಮಯವೆಂದರೆ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳ ಸ್ವರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಲಾರದ , ಕಚ್ಚಲು ಚುಚ್ಚಲು ಯಾವುದೇ ಅಂಗಗಳಿಲ್ಲದ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವ ಸಾದ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು . ಆದ್ದರಂದ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳಿಸಲು ಅವು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತವೆ . ಕೆಲವು ಚಕ್ಕುಲಿಯಾಕಾರದಲ್ಲಿ , ಕೆಲವು ಉಂಡೆಯಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಅವುಗಳ ದೇಹ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ವೈರಿ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ತನ್ನ ನೂರಾರು ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಘಾಸಿಯಾಗದಂತೆ ಅವನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾಯಿಗಳು ಈ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಕಂಡಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ , ಅವು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮೋಜಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
ಅದಲ್ಲದೇ ಕೆಲ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳು ಇರುವೆಗಳನ್ನು , ಕೀಟಗಳನ್ನು ವಿಕರ್ಷಿಸಲು ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬೀರುವ , ವೈರಿಗಳ ದೇಹವನ್ನು ಸುಡಬಲ್ಲ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸುತ್ತವೆ.
ಕೆಲ ಮಂಗಗಳು ಈ ಸಹಸ್ರಪದಿಗಳನ್ನು ಬೇಕೆಂದೆ ಮುಟ್ಟಿ ಅವು ಹೊರಸೂಸುವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಮೈಕೈಗೆಲ್ಲ ಸವರಿಕೊಂಡು ಸೊಳ್ಳೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯೆಂದು ಕೆಲ ಜೀವವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲೂ ಮೊದಲಿಂತೆ ಇವುಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡಿರುವ ಭೂಮಿ , ನಗರೀಕರಣದಿಂದ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕೈತೋಟಗಳು ಮನೆಯಂಗಳಗಳು , ಕಡಿಮೆಯಾದ ಮಳೆ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ನಿರುಪದ್ರವಿ ಜೀವಿಗಳು ನಮಗಾಗಿ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ :(

ನಾಗರಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಮದರಂಗಿಯ ಘಮ

2011-08-03T06:04:00.000-07:00

"ಪಂಚಮಿ ಹಬ್ಬಕ್ ಉಳಿದಾವ ದಿನ ನಾಕ
ಅಣ್ಣ ಬರಲಿಲ್ಲ ಯಾಕಾ ಕರಿಯಾಕ"
ನಮ್ಮೂರಿನ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಶಾಲೆಯ ಪ್ರತೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲೂ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ ಈ ಹಾಡಿಗೆ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು !!( ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಹುಡುಗಿಯರು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದ ದೇಶಕಾಲವದು). ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಫೇಮಸ್ ಈ ಹಾಡು. ತುಂಬ ದಿನಗಳ ವರೆಗೆ ನನಗೆ ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಂಚಮಿ ಹಬ್ಬ ಯಾವುದು ಎಂದೇ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕೊ ಐದನೆಯ ತರಗತಿಯ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪಂಚಮಿ ಹಬ್ಬ ಅಂತ ಒಂದು ಪಾಠ ಇತ್ತು . ಅದನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮೇಷ್ಟರು ಪಂಚಮಿ ಹಬ್ಬವೆಂದರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಆಚರಿಸುವ ನಾಗರಪಂಚಮಿ ಹಬ್ಬವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು . ಆ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಜೋಕಾಲಿಯ ಚಿತ್ರ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ . ಈ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಊರವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಜೋಕಾಲಿ ಆಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇನೋ ಆ ಪಾಠದಲ್ಲಿತ್ತು . ಮಲೆನಾಡಿನ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲೇನೂ ಆ ಆಚರಣೆಯಿರಲಿಲ್ಲ . ಜೋಕಾಲಿಯನ್ನು ತುಂಬ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ನಮ್ಮ ಊರಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ ಆಚರಿಸಬಾರದೇ ಎನ್ನಿಸಿ ಅಜ್ಜನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜ "ಕೂಸೇ ಈ ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲೆಂತ ಜೋಕಾಲಿ ಆಡ್ತ! ನಾಗರಕಲ್ಲಿನ ಪೂಜೆನೇ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಾಡಕ್ಕು ..ನಿಂದೊಳ್ಳೇ ತಮಾಷೆ " ಎಂದು ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಶ್ರಾವಣಮಾಸವೆಂದರೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹಬ್ಬ .. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪಾಯಸ . ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ನಾಗರಪಂಚಮಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ . ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಗಣೇಶಹಬ್ಬ ಅಥವಾ ದೀಪಾವಳಿಯಂತೆ ಹೊಸಬಟ್ಟೆಯೇನೂ ತರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತುಂಬ ಸಂಭ್ರಮವೇನೂ ಈ ಹಬ್ಬಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾಗರಪಂಚಮಿಯನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿಸಿದ್ದ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳೆಂದರೆ ಎಳ್ಳುಂಡೆ ಮತ್ತು ಮದರಂಗಿ .

ಹುರಿದ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳನ್ನು ಹದವಾದ ಬೆಲ್ಲದಪಾಕಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ, ಜೊತೆಗೊಂದಿಷ್ಟು ಕೊಬ್ಬರಿ ಸೇರಿಸಿ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಎಳ್ಳುಂಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ನಾಗರಕಲ್ಲಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯವಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹಬ್ಬ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಳ್ಳುಂಡೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ನನಗಿಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ನಾಗರಕಲ್ಲಿನ ಬಳಿಯಿಟ್ಟ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಹಾವು ಬಂದು ತಿನ್ನುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ನನ್ನ ಭಾವನೆಯಾಗಿತ್ತು.   ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಾಗರಕಲ್ಲಿಗೆ ಅಜ್ಜ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲಾದರು ಹಾವು ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಬಂದುಬಿಡಬಹುದೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಿಂತೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು.

ಈ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಕಾತರದಿಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಸಾಯಂಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಆಚರಣೆಗೆ . ಅದು ಹೇಗೆ ಕೈಗೆ ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ನಾಗರಪೂಜೆಗೂ ಸಂಭಂದವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ . ಅಂತೂ ಆ ದಿನ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದು ಬೆರಳಿಗಾದರೂ ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮವಿತ್ತು.
ಅದಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಮನೆಯ ಮದರಂಗಿಗಿಡದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸೊಪ್ಪು ಇದೆ ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಂಡಮದರಂಗಿ ಗಿಡದ ಸೊಪ್ಪಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚು . ಸಾದ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಆ ಸೊಪ್ಪನ್ನು ಕೊಯ್ಯುವುದು ಊರಿನ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರ ಕೆಲಸವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತು ಒಳ್ಳೆಯ ಸೊಪ್ಪು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಮನೆಗೆ ತಂದು ಅದನ್ನು ನೀರು ಆರಲೆಂದು ಹರವಿಡುವುದು. ನಂತರ ಅದರ ಕೆಂಪಾಗಿಸುವ ಗುಣ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದ್ದ , ಅಡಿಕೆತೋಟದ ಕಾಲುವೆಯ ಬಳಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತಿದ್ದ "ಕಾಗೆಕಾಲು", "ಗುಬ್ಬಿಕಾಲು" ( ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಫರ್ನ್ ) ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು . ರಾತ್ರಿ ಅಜ್ಜಿ ಅವೆಲ್ಲ ಸೊಪ್ಪನ್ನು ರುಬ್ಬುವಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ರುಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವರ ಕೈ ಎಷ್ಟು ಕೆಂಪಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಗಳಿಗೆ ಗಳಿಗೆಗೂ "ಕೈ ತೋರಿಸು ಅಮ್ಮಮ್ಮ " ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಾನು ಮತ್ತು ತಂಗಿ ಅಲ್ಲೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು . ಸೊಪ್ಪೆಲ್ಲ ಅರೆದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಚಟ್ನಿಯ ಹದಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಜ್ಜಿಯ ಅಂಗೈ ಕೂಡ ಕೆಂಪಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಂಪಾದಷ್ಟು ನಮಗೆ ಖುಷಿ . ಮಾರನೇ ದಿನ ನಮ್ಮ ಕೈ ಕೂಡ   ಹಾಗೆ ಕೆಂಪಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಸಂತೋಷ. ಮದರಂಗಿ ಚಟ್ನಿಯನ್ನು ಕೈ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಕಟ್ಟಲು ಮಳೆಗೆ ಹೇರಳವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತಿದ್ದ " ಕುರ್ಡಂಗಿ ಗಿಡ" ದ ಎಲೆಯನ್ನು ಕೊಯ್ದು ತರುತ್ತಿದ್ದೆವು . ಮೃದುವಾದ ಆ ಎಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬಾಗಿಸಿ ಕಟ್ಟಬಹುದಿತ್ತು.
ಅಂತೂ ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿ ಮುಗಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಬೇಗ ಊಟ ಮಾಡಿ , ಮದರಂಗಿ ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಭ್ರಮ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ , ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯರು ಸೇರಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ತಂಗಿಯ ಕೈಕಾಲು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಮದರಂಗಿ ಚಟ್ನಿಯನ್ನು ಟೊಪ್ಪಿಯಂತೆ ಇಟ್ಟೂ ಮೇಲೆ ಕುರ್ಡಂಗಿ ಎಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಾಳೆಪಟ್ಟೆ( ಬಾಳೇಗಿಡದ ನಾರು )ಯಿಂದ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು .
ಕೈ ಕಾಲು ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗಂತೆ ನಡೆದು ಹಾಸಿಗೆ ಸೇರಿ ಮಲಗಿದರೆ ಕುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗೂ ಅಮ್ಮ ಹೊದೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ರಗ್ ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈ ಹೊದಿಕೆಯ ಹೊರಗಿಟ್ಟರೆ ಚಳಿ , ಒಳಗಿಟ್ಟರೆ ಬೆರಳಲ್ಲಿರುವ ಮದರಂಗಿ ಬೀಳುವುದೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೆ ಇರುವಾಗ ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದೆ ಆಗಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ತುರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಹೇಗೋ ನಿದ್ರೆ ಹತ್ತಿದರೆ   ನನ್ನ ಬೆರಳು, ಉಗುರುಗಳು ಕೆಂಪೇ ಆಗದಿರುವಂತೆಯೂ , ತಂಗಿಯ ಕೈಬೆರಳುಗಳು ಅಚ್ಚಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವಾದಂತೆಯೂ ಕನಸು ಬಿದ್ದು ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು .
ಎಂದೂ ಏಳುಗಂಟೆಯ ಒಳಗೆ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೇಳದ ನಾನು ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಐದೂವರೆಗೆ ಅಮ್ಮ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಎದ್ದು ಹೊರಗೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೈ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಮದರಂಗಿಯ ಟೊಪ್ಪಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ಒಣಗಿದ ಚಟ್ನಿಯನ್ನು ತೊಳೆಯುವಾಗ ಕಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ರಕ್ತಸಂಚಾರವಾಗದೆ ಬೆರಳುಗಳೆಲ್ಲ ಮುದುಡಿದಂತಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು . ತೊಳೆದ ಕೈಗೆ ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಿಡಿದು ನೋಡುವಾಗ ಕೈ ಕೆಂಪಾದ ಸಂಭ್ರಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿತ್ತು , ಜೊತೆಗೆ ಮದರಂಗಿಯ ನರುಗಂಪು ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು .    ಬೆಳಗಾದಂತೆಲ್ಲ ಯಾರ ಕೈ ಎಷ್ಟು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡುವ ಸಂಭ್ರಮ , ಆ ದಿನ ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲೂ ಅದೇ ಕೆಲಸ. ಯಾರ ಕೈ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಂಪಾಗಿದೆಯೋ ಅವರಲ್ಲಿ ಅದರ ಗುಟ್ಟೆನು ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುವುದು .. ಸೊಪ್ಪು ಯಾವ ಗಿಡದಿಂದ ತಂದಿದ್ದೆಂದು ಕೇಳಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನನಗೂ ಅದೇ ಸೊಪ್ಪು ತಂದು ಕೊಡೆಂದು ಕೇಳುವುದು ಹೀಗೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾನು ಈಗ ಈ ಬೆಂಗಳೂರೆಂಬೊ ಸಿಂಗಾಪುರದಂತಹ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸವಿನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹರವಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ನನ್ನೆಜಮಾನ್ರು " ನಾಳೇ ನಾಗರಪಂಚಮಿಯಂತೆ ... ಬೆಳಗ್ಗೆನೇ ಎಷ್ಟು ಹಾಲು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ತಗೊಂಡುಬಿಡು ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲ ಇದ್ದಬದ್ದ ಹಾಲನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಗರಕಲ್ಲಿಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ ಈ ಜನ " ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆಳೆದು ತಂದರು.

ಹೇನೆಂಬ ಹೆಮ್ಮಾರಿ

2011-07-18T23:02:00.000-07:00

" ಏ...ಇಲ್ಲೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮರಿ ...ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿಬಿಡುತ್ತೆ ಈಗ....ಅಲುಗಾಡಬೇಡ ಪುಟ್ಟ ಹಾಂ... ಸಿಕ್ಕಿತು!... ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟಿತು "...ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಮತ್ತು ತೋರುಬೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಆ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಯನ್ನು ಎಡಗೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಉಗುರಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ...ಬಲಗೈ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಉಗುರಿನಿಂದ ಒತ್ತಿ ಚಟ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಬಂದಾಗ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಗಳು "ಅಮ್ಮಾ...ಎಳೀಬೇಡಾಆಆಆ .. ನೋವಾಗ್ತಿದೆ... "ಎಂದು ಕೂಗಿ ಅದು ಅವಳಪ್ಪನ ಕಿವಿ ತಲುಪಿ - "ಥೋ ಅದೇನದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆಗಿ.. ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಔಷಧಿ ಹಾಕಿ ತೆಗಿ " ಎಂದು ಅವರು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಕೂಗಿ - ಅದಕ್ಕೆ "ನೀವು ಸುಮ್ಮನಿರಿ ನಿಮಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ ಹೇನು ತೆಗೆಯುವ ಕಷ್ಟ " ಎಂದು ನಾನು ಬಯ್ದು ..... ಎಲ್ಲ ಆಯ್ತು .

ಇದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕಂಡುಬರುವ ದೃಶ್ಯ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಗಳ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಹೇನು ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದೇ ತಡ .. ಲಾಡನ್ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ ಅಮೇರಿಕಾದವರಂತೆ ನಾನು ಸಮರೋನ್ಮುಖಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ ....ದಿನಾ ಹೇನುಹಣಿಗೆಯಿಂದ ಬಾಚಿ ತೆಗೆಯುವುದು.... ಅದಕ್ಕೂ ಬಗ್ಗದಿದ್ದಾಗ , ಹೇನು ತೆಗೆಯುವ ಶಾಂಪೂ , ಔಷಧಿ , ಕೆಲಸದವಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಜ್ಜಿಯವರೆಗೆ ಹೇಳುವ ಎಲ್ಲ ಮನೆಔಷದ ಮಾಡಿ ...ಅಂತೂ ಇಂತೂ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ಹೇನನ್ನೂ ಅದರ ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಸಮೇತ ನಾಶ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನದಿಂದಿರುವಾಗಲೇ ಮತ್ತೆ ತಲೆ ಕೆರೆಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತಾಳೆ ಅವಳು.

ಮಕ್ಕಳು ತಲೆ ಕೆರೆಯುವುದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಿದೆ . ಬೇರೆಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಎಷ್ಟು ಹೇನಿದ್ದರೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಅವು , ಯಾರಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಹೋದಾಗ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ತಲೆ ಕೆರೆಯುತ್ತವೆ . ನೋಡಿದವರು "ಛೆ ಎಂತಹ ತಾಯಿಯೋ ಇವಳು , ಮಗಳ ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲವಲ್ಲ " ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಬಹುಶಃ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿರುವ ಎಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರೂ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಈ ಹೇನಿನ ಕಾಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ . ಅಷ್ಟು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಇದು. ಇದನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲೆಂದೇ ಶಾಂಫೂಗಳು , ಔಷಧಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಇದ್ದರೂ ಅದರ ಕಾಟ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಇರುವ ಒಬ್ಬ ಮಗಳ ತಲೆಯ ಹೇನಿಗೇ ಇಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೇನೆ....ನಮ್ಮಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಹೇನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಭಾಳಿಸಿದರೋ ... ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ತಲೆ ಹೇನು ತೆಗೆಯುವುದು ಸುಲಭವಿತ್ತು. ಅವಳು ಅಮ್ಮನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಹೇನು ತೆಗೆ ಎಂದು ಅಮ್ಮನ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಮ್ಮ ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ನಿದ್ದೆ.
ಆದರೆ ನಾನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಅಮ್ಮ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಕಂಡು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. "ಮಂಜಿ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ನೋಡು" ಎಂದರೆ "ಬೇಡಮ್ಮ ನೀನೆ ತೆಗಿ" ಎಂದು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು .ನಮ್ಮ ಮನೆಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಜಿಗೆ ಹೇನು ತೆಗೆಯುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ. ತಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳೆಂದರೆ ಕೊನೇ ಮೊಟ್ಟೆ ಹುಡುಕಿ ಚಟ್ ಎನ್ನಿಸುವವರೆಗೂ ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗದು , ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಪಾಡೆನು ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಕಿರುಚಿದರೂ ಅವಳು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಸ್ನಾನದ್ವೇಷಿಯಾದ ಅವಳ ಬೆವರು ವಾಸನೆ ಬೇರೆ.

ಕೀಟಗಳ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಹೇನಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಿವೆ . ಚರ್ಮ , ಬಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಹೇನುಗಳೂ ಇವೆ. ದನಕರುಗಳು ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು ಮುಂತಾದ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕೆಲ ಜಾತಿಯ ಹೇನುಗಳಿರುತ್ತವೆ.
ಎರಡರಿಂದ ಹದಿನೈದು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ತಲೆಯ ಕೂದಲುಗಳಲ್ಲಾಗುವ ಹೇನು ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕಲಾರವು.ತಲೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ರಕ್ತ ಹೀರಿ ಇವು ಬದುಕುತ್ತವೆ. ಕಚ್ಚಿ ರಕ್ತಹೀರಲು ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮೌತ್ ಪಾರ್ಟ್ಸ್ ಇವಕ್ಕಿದೆ. ಕಚ್ಚಿದಾಗ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತವೆ.
ತಲೆಯಿಂದ ತಲೆಗೆ ಇವು ಹಾರುತ್ತವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ . ಆದರೆ ಹಾರಲು ಇವಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲ. ಕುಪ್ಪಳಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳ ಕಾಲುಗಳ ರಚನೆ ಕೂದಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಓಡಲು ಸಾದ್ಯವಾಗುವಂತಿದೆ.
ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡರೆ ಇವಕ್ಕೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಿವಿಯ ಹಿಂಭಾಗ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಹತ್ತಿರ ಇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತವೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಬಾರಿ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತವೆ.
ಗಂಡು ಹೇನು ಹೆಣ್ಣಿಗಿಂತ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣದಾಗಿರುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಕ ಹೆಣ್ಣು ಹೇನು ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೈದು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಸನಿಹವಾಗಿ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜೊಲ್ಲುರಸದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಟಿನಿಂದ ಅಂಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅಂಟು ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಮರಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕವಚ ಕೂದಲಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ!! ಹೊರಬಂದ ಮರಿ ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಹಂತದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದ ಮರಿಗಳೂ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೀರುತ್ತವೆ. ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತವೆ. ಬೆಳೆದ ಹೆಣ್ಣು ಹೇನು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ೧೦೦ ರಿಂದ ೧೫೦ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ !!

ಇದು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಹರಡುವುದು ಹತ್ತಿರದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ. ಟವೆಲ್ , ಬಾಚಣಿಗೆ , ದಿಂಬುಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಸಮಾಧಾನದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಬೇರಾವುದೇ ರೋಗ ಹರಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತುಂಬ ಹೆಚ್ಚದಾಗ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಜ್ಜಿಗಳಾಗಬಹುದು.

ಕೆನಡಾ , ಆಷ್ಟ್ರೇಲಿಯ ,ಯು ಎಸ್ ಮೊದಲಾದ ದೇಶಗಳ ಕೆಲ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇನಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ರಜೆ ಕೊಡುತ್ತಾರಂತೆ , ಹೇನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಸಮೇತ ನಾಶವಾದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಂತೆ . ಒಂದು ವೇಳೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೇನಾದರೂ ಈ ನಿಯಮ ಬಂದರೆ??

ಸೊಬಗಿನ ಕೊಡಗು

2011-07-08T02:00:00.000-07:00

ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟಸಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಊರುಗಳೆಲ್ಲ ನನಗೆ ( ನನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರನ್ನು ನೆನಪಿಸುವುದರಿಂದ) ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ. ನನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರು ನನ್ನ ತಾಯಿಯೆಂದಾದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ಊರುಗಳು ನನಗೆ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಮ್ಮನೋ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನೋ ಎನ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೊಡಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಿಶೆಷ ಆಸಕ್ತಿ. ಅಲ್ಲಿಯ ನಿಸರ್ಗದ ಸೊಬಗು , ಕೂಡವ ಜನಾಂಗದ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲ . ಕಾದಂಬರಿ , ಸಿನೆಮಾ , ಅಂತರ್ಜಾಲ ...ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕೊಡಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಓದಿ ಅಲ್ಲಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆಯಲ್ಲ ಬಿಡು ಹೋದರಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧಾಕಿರಣ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೊಮ್ಮೆ ದಿಡೀರ್ ಎಂದು ಕೊಡಗು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದರು.
ನಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರವಾಸಗಳು ಪ್ರಿಪ್ಲಾನ್ಡ್ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ದಿನದ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಆಗಲಿ , ವಾರದ ಪ್ರವಾಸವಾಗಲಿ , ಹೋಗಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳ , ವಸತಿ ,ಊಟ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲೇ ಕಾದಿರಿಸಿ ಹೊರಡುವುದು ನನ್ನವರ ಅಭ್ಯಾಸ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಏನನ್ನೂ ಯೋಜಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು. ಅನುಭವ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು .

ಕೊಡಗು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಣೀಯ ಸ್ಥಳಗಳಿವೆ . ಮಡಕೇರಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗಿರಿಧಾಮ. ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನೇ ಕಡಿದು ಮಾಡಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕಟ್ಟಡಗಳು , ಮನೆಗಳನ್ನೇ ಹೋಂ ಸ್ಟೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಕಾಯುವ ಜನಗಳು , ಗುಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಸತ್ತುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಹಾದಿ , ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ , ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾವುದೇ ಶ್ರೀಮಂತ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾದಂತಹುದೇ ಕಾರುಗಳು , ಜೊತೆಗೆ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ಜೀಪುಗಳು, ತಂಪಾದ ಹವಾಮಾನ , ಪೇಟೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ , ಕಾಳು ಮೆಣಸು , ಜೇನುತುಪ್ಪ , ಟೀಪುಡಿ ಮಾರುವ ಅಂಗಡಿಗಳು , ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣುವ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ವೈನ್ ಬಾಟಲಿಗಳು ...ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕ್ಯಾಮರಾ ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ ಓಡಾಡುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ...ಇದು ಎರಡು ದಿನದ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡ ಮಡಕೇರಿ.

ರಾಜಾ ಸೀಟ್ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂವು

ಇಲ್ಲಿ "ರಾಜಾ ಸೀಟ್" ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಉದ್ಯಾನವನವಿದೆ . ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳ , ಸಂಗೀತ ಕಾರಂಜಿಯ ಈ ತೋಟದಲ್ಲಿನ ಸಾಯಂಕಾಲಗಳು ಸುಂದರ. ಇಲ್ಲಿನ ವ್ಯೂ ಪಾಯಿಂಟ್ ನಿಂದ ಕಾಣುವ ದೃಶ್ಯ ಮರೆಯಲಾರದ್ದು. ಮೋಡವಿದ್ದುದರಿಂದ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನಮಗೆ.

ರಾಜಾ ಸೀಟ್ ನಿಂದ ಕಾಣುವ ವಿಹಂಗಮ ದೃಶ್ಯ.

ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದ ಪುಷ್ಕರಣಿ

ಮಡಕೇರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ ಪುರಾತವಾಗಿದ್ದು ನಗರದ ಭಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯ ಸುಂದರವಾದ ಪುಷ್ಕರಣಿ ಮನಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಅಬ್ಬಿ ಜಲಪಾತ ಮಡಕೇರಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು 8 ಕಿಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಕಾಫಿ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜಲಪಾತದ ಬಳಿ ತಲುಪಲು ಅರ್ಧ ಕಿ.ಮೀ ನಡೆಯಬೇಕು . ಸುತ್ತಲಿನ ಕಣ್ಮನ ತಣಿಸುವ ಹಸಿರುಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಈ ದಾರಿ ಹೀಗೇ ಅನಂತವಾಗಬಾರದೇ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಇಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದಿಂದ ಧುಮುಕಿ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಳುಕುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಹೋದಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಜಲಪಾತದ ಅಬ್ಬರ ಕಡಿಮೆಯಿತ್ತು. ಮಳೆಯಾದಂತೆಯೆಲ್ಲ ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಸ್ಥಳೀಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸುಂದರ ಕಾಫಿ ತೋಟದ ನಡುವೆ ಅಬ್ಬಿ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ದಾರಿ

ಅಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಬಳುಕುತ್ತಾ ಧುಮುಕುವ ಕಾವೇರಿ

ಕೊಡಗಿನ ಕಾನನಗಳು ಅನೇಕ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆವಾಸಸ್ಥಾನ . ಕಾಟಿ , ಹುಲಿ , ಚಿರತೆ , ಕಡವೆ , ಜಿಂಕೆ , ಮುಸಿಯ ಕಾಡಾನೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಯ ಅಭಯಾರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿವೆ.

ಕುಶಾಲನಗರದ ಬಳಿ ಇರುವ ದುಬಾರೆ ಆನೆಗಳ ತವರು.ಕಾಡಾನೆಗಳು ನದಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಬರುತ್ತವೆಯಂತೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಅನೇಕ ಸಾಕಿದ ಆನೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲು ಈ ಆನೆಗಳನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಕಾಡಾನೆಗಳನ್ನು ಸಾಕಿದ ಆನೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪಳಗಿಸುತ್ತಾರೆ.ಇಲ್ಲಿನ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೋಟಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು.

ದುಬಾರೆಯ ಅನೆ

ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಕಾವೇರಿ ನಿಸರ್ಗಧಾಮ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ದ್ವೀಪ. ಹ್ಯಾಂಗಿಂಗ್ ಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಮೂಲಕ ನದಿ ದಾಟಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸುಂದರ ವನರಾಶಿಯ ಕಿರುಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಬಿದಿರುಮಟ್ಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಿ ದಣಿದರೆ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿ ಸುಸ್ತು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.ಬೋಟಿಂಗ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆನೆ ಸವಾರಿ ಕೂಡ ಮಾಡಬಹುದು.

ಹ್ಯಾಂಗಿಂಗ್ ಬ್ರಿಡ್ಜ್

ಕಾವೇರಿ ನಿಸರ್ಗಧಾಮ

ಕಾವೇರಿ ನಿಸರ್ಗಧಾಮದಲ್ಲಿನ ವೀಕ್ಷಣಾಅಟ್ಟ

ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪಯಣ

ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಕೊಡಗಿನ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ ಬೆಟ್ಟಸಾಲಿನ ತಲಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ , ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಹರಿದು , ಭಾಗಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸುಜ್ಯೋತಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಿಕಾ ಎಂಬ ಎರಡು ನದಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಂಗಮಗೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಕೊಡವರಿಗೆ ಕಾವೇರಿ ಕೇವಲ ನದಿಯಲ್ಲ. ಕಾವೇರಿಯಮ್ಮೆ , ಕಾವೇರಿ ತಾಯಿ. ಅವರೆಲ್ಲ ಶ್ರದ್ಧೆ ಭಕ್ತಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಅವಳು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆಕೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳ ಅವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳ. ಆಕೆಯ ಸಂಗಮಸ್ಥಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವ , ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರ.

ತಲಕಾವೇರಿ

ತಲಕಾವೇರಿ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕಾಣುವ ದೃಶ್ಯ

ಇಂತಹ ಕಾವೇರಿಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಹೀಗಿದೆ -

ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ರಾಜ ಕವೇರನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಆತ ದೇವತೆಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದ. ಕಾವೇರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟು ತುಂಬ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ತುಂಬ ಒಳ್ಳೆಯವಳಾದ ಕಾವೇರಿ ಜನರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದಳು . ತನ್ನ ಕೈಲಾದ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು . ಜನಸೇವೆಯಲ್ಲೇ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನೆಂಬ ಮುನಿ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿ ಕವೇರನಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ತನಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದ. ಕವೇರನೇನೊ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿದ. ಆದರೆ ಕಾವೇರಿ ಒಂದು ಶರತ್ತು ವಿಧಿಸಿದಳು ." ಮದುವೆಯಾಗುವವ ತನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಬಿಟ್ಟಿರಬಾರದು , ಆತನೇನಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ತಸು ಅಗಲಿದರೂ ಮತ್ತೆ ತಾನು ಸಿಗಲಾರೆ " ಇದು ಆಕೆಯ ಶರತ್ತು.
ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದ ಅಗಸ್ತ್ಯನೊಡನೆ ಕಾವೇರಿಯ ಮದುವೆ ನಡೆದುಹೋಯಿತು. ಅವಳ ಶರತ್ತಿನಂತೆಯೆ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಅವಳನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾಹ್ನಿಕಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೋಗುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ಜಲರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ತನ್ನ ಕಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ .
ಹೀಗಿರುವಾಗೊಮ್ಮೆ ಆ ನಾಡಿಗೆ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂತು . ನೀರಿಗಾಗಿ ಜನರೆಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊರೆಇಟ್ಟರು. ಜನರ ಕಷ್ಟ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾವೇರಿ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಅವಳನ್ನು ನೀರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿ ತೀರ್ಥಕುಂಡದ ಕಡೆ ನಡೆದ . ಕಮಂಡಲವನ್ನು ದಡದಲ್ಲಿಟ್ಟು ನೀರಿಗಿಳಿದ . ಆಗ ಕಾಗೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣಪತಿಯು ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣರ್ಥವಾಗಿ ಆ ಕಮಂಡಲವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ನೀರಾಗಿದ್ದ ಕಾವೇರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹರಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು . ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ . ಅವಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯಳಾಗಿ ಹರಿದಳು . ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಗಸ್ತ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಬಂದರು . ಆದರೆ ಅವಳ ರಭಸಕ್ಕೆ ಅವರುಟ್ಟಿದ್ದ ಸೀರೆಯ ನೆರಿಗೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ತನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದೆಂದೂ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಾರ್ಥವಾಗೇ ತಾನು ಹರಿಯುವೆನೆಂದೂ ಹೇಳಿದಳು , ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಹಿಂದು ಮುಂದಾಗೇ ಸೀರೆ ಉಡುವಂತೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದಳು. ಹೀಗೆ ಹರಿವ ಕಾವೇರಿ ಕೊಡವರ ಜೀವನದಿಯಾದಳು.

ಕಾವೇರಿ ಸಂಗಮ

ಭಗಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ

ತಲಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾವೇರಿ ಬೆಟ್ಟವಿಳಿದು ಭಾಗಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆರಡು ನದಿಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಮುಂದೆ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಭಕ್ತರು ತುಲಾಸಂಕ್ರಮಣದಂದು ಇಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಭಗಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾವು ಹೋದಾಗ ಈ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊಡವ ಜೋಡಿಯ ಸರಳ ವಿವಾಹ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊಡವರ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಜೋಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು - ಮುವತ್ತು ಆಪ್ತರಷ್ಟೇ ಇದ್ದ ಆ ಸರಳ ವಿವಾಹ ನೋಡಿ ಸಂತಸವಾಯಿತು.

ಭಗಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯ

ಇಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಳಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಕಾವೇರಿ ಮಳೇಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಊರನ್ನು ದ್ವೀಪವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾಳಂತೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೈತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಸಂಪರ್ಕ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆಂದು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.
ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನೋಡುವಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಿದ್ದರೂ ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಂದರಾಯಿತೆನ್ನುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿದೆವು .

ಅಭಿವೃದ್ದಿ ... ವಿಶ್ವ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಾಣ .....ಭೂರಮೆಯ ಬರ್ತಡೆ ...ಇತ್ಯಾದಿ

2011-06-15T05:51:00.000-07:00

ಇದು ಸಿಂಗಳೀಕ (lion tailed macaque ) . ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕರ್ನಾಟಕ , ಕೇರಳ , ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಾಸಿಸುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಂಗ. ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರದಷ್ಟು

ಮಾತ್ರ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆ.

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪುಲವಾಗಿದ್ದ ಈ ಸಿಂಗಳೀಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಷ್ಟು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯಲು ಕಾರಣಗಳೇನು?
ಅವುಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವನಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಆತಿಯಾದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ .
ಮೊದಲಿಗೆ ಅವುಗಳ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಸಿಂಗಳೀಕಗಳು ಮರವಾಸಿಗಳು. ನೆಲದ ಮೇಲಿಳಿಯುವುದು ತುಂಬ ಅಪರೂಪ . ದೈತ್ಯ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಹತ್ತರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸದಸ್ಯರ ಚಿಕ್ಕ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸತ್ತವೆ. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿದ್ದು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಪ್ರಾಣಿ.

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರುತುಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಿಗುವ ಹಣ್ಣುಗಳೇ ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ. ಚಿಗುರು , ಹೂವು , ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಹುಳುಹಪ್ಪಟೆಗಳನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ವಾಸ ಸದಾ ಹಸಿರಿರುವ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ .

ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಂಗಗಳಂತೆ ಇವು ಮಾನವನ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ದುಷ್ಟರಿಂದ ದೂರವಿರುವುದೇ ಲೇಸು ಎಂಬಂತೆ ಮಾನವರಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಗಂಡು ಮಂಗಗಳು , ಆರೆಂಟು ಹೆಣ್ಣು ಮಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಮರಿ ಮಂಗಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ಮರಿಗಳು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ಬೇರೆ ಗುಂಪಿಗೆ ಕೂಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ...ಅಂದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಂಗಳೀಕವೊಂದು ಗರ್ಭ ಧರಿಸುವುದು ಎರಡೋ ಮೂರೋ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆಯಷ್ಟೇ.
ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ plantation ಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ . ಅಬಾಧಿತ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಇವುಗಳ ಉಳಿವಿಗೆ ಮುಖ್ಯ .

ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಕಾಡಿನ ನಡುವೆ ನಿರ್ಮಿಸುವ ರಸ್ತೆ , ರೆಸಾರ್ಟ್ , ಎಸ್ಟೇಟ್ , plantation ಗಳು ಇವುಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಸಿಂಗಳೀಕಗಳಂತೆಯೇ ಕೇವಲ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಾಸಿಸುವ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಿವೆ . ಸುಮಾರು ೮೪ ಜಾತಿಯ ಉಭಾಯವಾಸಿಗಳು , ಹದಿನಾರು ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು , ಏಳು ಜಾತಿಯ ಸಸ್ತನಿಗಳು , ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದ ಎಂಟುನೂರು ಸಸ್ಯಜಾತಿಗಳು ಕೇವಲ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿವೆ .
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟ ವಿಶ್ವದ "ಬಯೋ ಡೈವರ್ಸಿಟಿ ಹಾಟ್ ಸ್ಫಾಟ್ " ಗಳಲ್ಲೊಂದು.

ಇಂತಹ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳವಾದ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ತಾಣಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವ ಪಾರಂಪಾರಿಕ ತಾಣವಾಗಿ (http://whc.unesco.org/en/about/) ಘೋಷಿಸುವಂತೆ UNESCO ಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ೨೦೦೬ ರಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ "ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಶ್ರೇಯ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಡಿ " ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಲಿದೆಯಂತೆ . ಅರಣ್ಯ ಸಚಿವರು ಈ ವಿಚಾರ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ. " ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುವಂತಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲ್ಲದೆ ಆ ಗೌರವದಿಂದ ಬೇರಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ " ಎಂದು ಅವರು ಕಾರಣ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ .

ಈ ಸುದ್ದಿ ನನಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಾಣ ಎಂಬ ಗೌರವದಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆ ?

ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೆಂದರೆ ಯಾವ ರೀತಿ?

ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ರೆಸಾರ್ಟ ತೆರೆಯಬೇಕಿದೆ ? ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಅ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಕಿದೆ? ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ? ಜಲವಿದ್ಯುತ್ , ಅಣುಸ್ಥಾವರ ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಬೇಕಿದೆ? ಹಾನಿಕಾರಕ ವಿಷವಾಯು ಉಗುಳುವ , ನದಿಮೂಲ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಿದೆ?

( ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯಾರಂಭಿಸಿ ಇಂದಿಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು !! ನಾನು ಬರೆದುದನ್ನು ಓದುವ , ಕಮೆಂಟಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಓದುಗರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. )

ಪರಿಸರ ದಿನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಅವಲೋಕನ

2011-06-06T02:59:00.000-07:00

ಆಕೆ ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲೆ. ಧಗಧಗಿಸುವ ತಂದೆಗಿಂತ ತುಂಬ ಭಿನ್ನವಾದ ಸ್ವಭಾವ ಅವಳದು. ಸುಂದರ ಆಕಾರ. ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರಿಯಾದಳು . ಸಾಗರ , ಪವನ ಅವಳ ಅಂದವನ್ನೂ ಗುಣವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ನವಯುವತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ತುಂಬ ಬುಧ್ದಿವಂತೆಯಾಗಿದ್ದ ಅವಳು ಶಿಸ್ತಿಗೂ ಹೆಸರಾದಳು.

ಹೊಸದೇನನ್ನೋ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ತಹತಹ ಅವಳಿಗೆ. ಪವನ , ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಸಾಗರನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪ್ರಥಮ ಕೂಸೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು ಆ ಸುಂದರಿ . ಆಕೆಗೂ ಹೊಸದು ... ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಶಾದಾಯಕವಾಗೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆಕೆಯೇನೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಜಾತಿಯಲ್ಲ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತಳು. ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಅವಳ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಹೊಸ ಹೊಸ ಜೀವಿಗಳ ಜನನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯ್ತು.

ಪ್ರತೀ ಜೀವಿಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು .... ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಭಿನ್ನ ....ಕೆಲವು ದೈತ್ಯಾಕಾರದವು, ಕೆಲವು ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ಸಣ್ಣವು.... ಕೆಲವು ಅವಳ ಮೈಮೇಲೆಲ್ಲ ಸಂಚರಿಸಬಲ್ಲವು ,ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿ , ಅವಳಿಂದಲೇ ಬೇಕಾದ ಸತ್ವವನ್ನು ಹೀರಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲಂಥವು...... ಸಾಗರದಾಳದಲ್ಲಿ , ಅವಳೊಡಲಲ್ಲಿ , ಆಕಾಶದ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಾಳಬಲ್ಲಂತವು........ಹೀಗೆ ಅವಳ ಪ್ರಯೋಗಶಿಲತೆಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಆಕೆಯ ಪ್ರತೀ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿತ್ತು. ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಆಹಾರ ದೊರಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವ , ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಂಶಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನಾಕೆ ನೀಡಿದ್ದಳು. ತಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಅವಳು ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದಳು.

ಅದೇ ರೀತಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೇನೂ ಅವಳು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸಿದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಮಾವಶೇಷಗೊಳಿಸಲು ಆಕೆಯೇನೂ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಎಷ್ಟು ಮಮತಾಮಯಿಯೋ ಅಷ್ಟೇ ನಿಷ್ಟುರಳಾದ ತಾಯಿ ಆಕೆ .

ಎಷ್ಟೋ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೂ ಅವಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲ.....ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯಿತು.... ಅವಳೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಕೂಸಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತಿದ್ದಳು . ಅದು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಅವಳ ಹಿಂದಿನ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ದುರ್ಬಲವಾಗೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಕಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು. ಸಹಜವಾಗೇ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕೂಸಿನ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಿತು. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಿನ ಆಟಪಾಠ ಅವಳಿಗೆ ಖುಷಿ ನೀಡಿತು. ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಆ ಕೂಸಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದಳಾ ತಾಯಿ.

ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತ ಆ ಮಗು ಮೊದಮೊದಲು ತಾಯಿಯನ್ನು ದೇವರೆಂದೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಬುದ್ಧಿ ವಿಕಾಸಹೊಂದಿದಂತೆಲ್ಲ ಅದರ ಗುಣಬದಲಾಗತೊಡಗಿತು.

ಕ್ರಮೇಣ ಅದು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ತನ್ನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ತನಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು... ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಲ್ಲವೆ , ಎಲ್ಲಾಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಹಿರಿಯಣ್ಣನಾಗಿರಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡ ತಾಯಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು.

ತಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ , ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು! ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಿಗೆ ತನ್ನ ಅನೇಕ ಗುಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಳು ತಾಯಿ ... ಆ ಮಗುವಾದರೋ ಪ್ರಳಯಾಂತಕನಾಯ್ತು. ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಸಾಧನೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸತೊಡಗಿತು. ತನ್ನೆಲ್ಲ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತುತು. ತಾಯಿಯನ್ನೇ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿತು .

ತಾಯಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಆಧೀನನಾದಳು. ಆತನ ಪುಂಡಾಟವನ್ನು ಸಹಿಸಿಸಿದಳು . ಅನೇಕವೇಳೆ ಶಿಕ್ಷಿಸಿದರು , ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಮನಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಇದು ಆ ಮಗುವಿನ ಸೊಕ್ಕನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಷ್ಟನನ್ನಾಗಿಸಿತು . ತನ್ನ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ , ಸಂತಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು , ತನ್ನ ಅನೇಕ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ತಾಯಿಯೊಡಲಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ , ಅವರನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿತು!!

ತಾಯಿಯ ಎಲ್ಲ ಸಹಜ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ತನ್ನ ಅಣತಿಯಂತೆ ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಅದಕ್ಕೆ , ತನ್ನ ಸುಖ ಸಂತೋಷಗಳಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ......ಅವಳೊಡಲನ್ನು ಬಗೆಯಿತು , ಜೀವಸೆಲೆಯನ್ನೇ ಬತ್ತಿಸಿತು, ಅವಳ ಗೆಳೆಯ ಪವನನನ್ನು ಮಲಿನಗೊಳಿಸಿತು .......ಹೀಗೆ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ತಾಯಿಯ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಿದ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ತಾಯಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ತನ್ನ ತಾಪ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ಅದರಿಂದಾದ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ಮಗು ತಾನು ತಪ್ಪಿದ್ದೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದೆ. ತಡವಾಗಿಯಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನಮ್ಮನ ಬೆಲೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅವಳಿಲ್ಲದೇ ತಾನಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅದಕ್ಕೆ ಮನವರಿಕೆಯಾದಂತಿದೆ.

ಉಳಿದಾವ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಲ್ಲದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ತನಗೆ ನೀಡಿ ಮಮತಾಮಯಿಯಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿದ ತಾಯಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆ ಆ ಮಗುವಿನದಲ್ಲವೆ? ಹಿರಿಯಣ್ಣನಾಗಿ , ತನ್ನೆಲ್ಲ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಆ ಮೂಲಕ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಹೊಣೆ ಆ ಮಗುವಿನದಲ್ಲವೇ?

ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲೊಂದು ಸುತ್ತು

2011-05-26T07:26:00.000-07:00

ಮಹಾಕವಿ ಕುವೆಂಪು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಚರ್ಚಿತವಾಗುವ ಹೆಸರು. ನಾನು ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ , ಸುಧಾಕಿರಣ್ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೊರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಹುಟ್ಟೂರು ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಿದ್ದು ಸಾರ್ಥಕಭಾವ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

ಕವಿಮನೆ

ಮಲೆನಾಡಿನ ಸೆರಗು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯ ಸಮೀಪವಿದೆ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ಕವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ಮೊದಲಿದ್ದಂತೆಯೆ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಭವಂತಿ ಮನೆ , ಅದರ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕಂಭ , ತೊಲೆಗಳು , ಆ ಕಾಲದ ಪಣತ , ಮರದ , ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ಪಾತ್ರ ಪರಡಿಗಳು , ಬೆತ್ತದ ವಸ್ತುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಲೆನಾಡಿನ ಗತವೈಭವಕ್ಕೆ ಮರಳಿಸಿತ್ತು.

ಉಪ್ಪರಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತ , ಅವರಿಗೆ ಸಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮ್ಮಾನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಇವರು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನವರೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಮೇಲುಪ್ಪರಿಗೆಯ ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಗೆ ಮುಖವೊಡ್ಡಿ ನಿಂತಾಗ ಕಾಣಿಸಿದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ದೃಶ್ಯವೈಭವ ಕಣ್ತುಂಬಿತ್ತು.


	ಗೊರಬು

ಪಣತ

ಅಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ಜೀವನ ಚಿತ್ರ ಬಿಂಬಿಸುವ ಫೋಟೋ ಗ್ಯಾಲರಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಗಮನಸೆಳೆಯಿತು. ಅದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಮೇರು ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ ಬೇಂದ್ರೆ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಫೋಟೊ. ತಮ್ಮ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳೊಡನೆ ನರ್ತಿಸುವ ಬೇಂದ್ರೆ , ನರ್ತನಭಂಗಿಯಲ್ಲೆ ನಿಂತು ಏನನ್ನೋ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಲವಲವಿಕೆ , ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಅದನ್ನೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಫೋಟೋವಾಗಿಸಿದೆ.


	ಎತ್ತಿನ ಬಂಡಿ

ಕವಿಶೈಲ

ಕವಿಯ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಚಿಕ್ಕ ಬೆಟ್ಟವೆ ಅವರ ಕಾವ್ಯಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾದ " ಕವಿಶೈಲ" . ಅದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಲ್ಲುಗುಡ್ಡ. ಸುತ್ತಲೂ ಮಲೆನಾಡಿನ ಸುಂದರ ಕಣಿವೆ ಕಾನನಗಳು.
ಅಲ್ಲಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅವರ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲೇ ಹೇಳುವುದಾದರೆ
.........ಓ ಕವಿಶೈಲ ನಿನ್ನ
ಸಂಪದವನೆನಿತು ಬಣ್ಣಿಸಲಳವು ಕವನದಲಿ?
ಬೆಳಗಿನಲಿ ಬೈಗಿನಲಿ ಮಾಗಿಯಲಿ ಚೈತ್ರದಲಿ
ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಜಿನಲಿ ಹಗಲಿನಲಿ ರಾತ್ರಿಯಲಿ
ದೃಶ್ಯವೈವಿಧ್ಯಮಂ ರಚಿಸಿ ನೀಂ ಭುವನದಲಿ
ಸ್ವರ್ಗವಾಗಿಹೆ ನನಗೆ!


	ಕವಿಶೈಲದ ಶಿಲಾಸ್ಮೃತಿ


ಕವಿಶೈಲದ ಬಂಡೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ

ಕವಿಶೈಲದಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವ ನಿರ್ಮಿತ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಕಂಭಗಳ ಮಂಟಪ ಅಲ್ಲಿನ ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾದಂತೆ ನನಗನ್ನಿಸಿತು . ಆದರೆ ಸುಧಾಕಿರಣ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆ ಕಂಭಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಮೌನದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ತೋರಿದವಂತೆ .
ಮಹಾಕವಿಯ ಜೀವನವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬಂದ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಹೊರಟಾಗ ಅವರದೇ ಸಾಲಿನಂತೆ : "ಆಗಸದಲ್ಲಿ ದೇವರು ರುಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು" .

ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರು

2011-05-16T03:58:00.000-07:00

ಒಂದು ಭಾನುವಾರದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆವು. ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ವಾಹನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಮದ್ದೂರಿನ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಎಡಕ್ಕೆ " ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರು - ೧೨ ಕಿಮಿ" ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕವಿದ್ದ ರಸ್ತೆ ತಿರುಗಿದೆವು. ಚಿಕ್ಕ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೂ ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೊಂದು ಊರಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಮುಂದೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ , ಕೊಕ್ಕರೆಬೆಳ್ಳೂರು ನಾಲ್ಕು ಕಿಮೀ ಹಿಂದೇ ಇದೆ ಎಂದರು ! ವಾಪಾಸ್ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು ಊರು. ಆದರೂ ಯಾವುದೇ ಕೆರೆ , ನದಿಗಳ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ ....ಕೊಕ್ಕರೆ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವೆ ಇರುವುದು?
ಅನುಮಾನ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಗೂಡಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಅಜ್ಜಂದಿರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆವು. "ಹೂನ್ರವ್ವಾ ಇದೇಯ ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರು ... ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕೆರೆ, ನದಿ ಇಲ್ಲ . ಮ್ಯಾಲೆ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲೇ ಗೂಡುಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಇರ್ತವೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು . ಊರೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ....ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಕ್ಕಿಗಳೈತೆ ...ಈ ಊರು ಹುಟ್ಟೋಕು ಮೊದಲಿಂದ ಇವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಿದ್ವಂತೆ....ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ತೌರಿಗೆ ಬರೋ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಂಗೆ ಬತ್ತವೆ ... ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತವೆ .... ಅವುಗಳ ಕಚಪಿಚ ಸದ್ದು , ಹಿಕ್ಕೆಗಳ ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲ ನಮ್ಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗೈತೆ "

ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳತೊಡಗಿತು. ಊರಿನ ಮರಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿಂಡು! ಮನೆಯಂಗಳದ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಮರಗಳಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಐದಾರು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಪೇಂಟೆಡ್ ಸ್ಟಾರ್ಕ್ (ರಂಗುಕೊಕ್ಕರೆ) , ಪೆಲಿಕನ್ ( ಹೆಜ್ಜಾರ್ಲೆ ) ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಧದ ನೀರುಹಕ್ಕಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ.
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜನವಸತಿ ಇಲ್ಲದ ನೀರಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದ ಪುಟ್ಟ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಳಲ್ಲಿ , ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿ ವಾಸಿಸುವ ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳು , ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಊರಿನ ನಡುವೆಯೆ ಮನೆಯಂಗಳದ ಮರಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಬಂದು ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ! ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರಿಗೂ ಈ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೊತೆ ಸಹಜೀವನ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅವುಗಳ ವಿಸರ್ಜನೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಭೂಮಿ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಕಲರವದಲ್ಲೆ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಈ ಊರಿನ ಜನರ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಾದರಿ.

ಪೈಂಟೆಡ್ ಸ್ಟಾರ್ಕ್ ಅಥವಾ ರಂಗು ಕೊಕ್ಕರೆಯೆಂಬ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಈ ಹಕ್ಕಿ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಹಕ್ಕಿ. ಉದ್ದ ಕೊಕ್ಕು , ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ದೇಹ , ರೆಕ್ಕೆಯ ತುದಿ ಪೈಂಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುವುದರಿಂದ ಈ ಹೆಸರಿದೆ. ಗುಂಪಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಮೀನು ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ. ಕೆರೆ ನದಿಗಳ ಕೆಸರು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ . ಒಮ್ಮೆ ೨ರಿಂದ ೫ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ. ಉಗ್ರ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಗೂಡಿಗೆ ಮರೆಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಪೆಲಿಕನ್ ಅಥವಾ ಹೆಜ್ಜಾರ್ಲೆ ಕೂಡ ಭಾರತ , ಶ್ರೀಲಂಕಾ , ಕಾಂಬೋಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಪಕ್ಷಿ. ಕೊಕ್ಕಿನ ಕೆಳಗಿರುವ ಚೀಲದಂತಹ ರಚನೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸೋಸಿ ತನ್ನ ಆಹಾರವಾದ ಮೀನನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇತರ ನೀರು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೊತೆ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ.

{"ಟೀಚರ್ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಟೀಚರ್ .... ಇಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ , ಮೊಟ್ಟೆ , ಮರಿ ಎಲ್ಲ ಐತೆ ತೋರಿಸ್ತೀನಿ ಬನ್ನಿ " ಹತ್ತು ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದವರಿರಬಹುದಾದ ಆ ಪೋರರು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮನೆಯಂಗಳದ ಹುಣಸೇ ಮರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗೂಡು ಕಾಣಿಸಿತು. ತಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳದ ಈ ಅತಿಥಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಆ ಚಿಣ್ಣರು ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹೆಸರು , ಅವುಗಳ ಜೀವನ ವಿಧಾನ ಎಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು . " ಇವು ಡಿಸೆಂಬರ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಗುಂಪಾಗಿ ಬತ್ತವೆ ... ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹೊಲಗಳಿಂದ ಒಣ ಹುಲ್ಲು, ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಗೂಡು ಕಟ್ತವೆ. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷನೂ ಹೊಸದಾಗೇ ಗೂಡು ಕಟ್ತವೆ. ಆಮ್ಯಾಕೆ ನಾಕೈದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡತವೆ..... ಅವು ಮೀನು ಮಾತ್ರ ತಿಂತವೆ .....ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಕೆರೆ , ಕಾವೇರಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹಿಡಿದು ತಿಂತವೆ. ಹೆಣ್ಣು ಹಕ್ಕಿ ಕಾವು ಕೊಡುವಾಗ ಗಂಡು ತಿನ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಯ್ತದೆ.... ಹೆಣ್ಣು ತಿನ್ನಕ್ಕೆ ಹೋಯ್ತು ಅಂದರೆ ಗಂಡು ಕೂತು ಕಾವು ಕೊಡ್ತವೆ....ಮರಿಗಳಿಗೂ ಸಣ್ಣ ಮೀನು ಹಿಡಿದು ತಂಡು ಕೊಡ್ತವೆ. ಮರಿ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡಾಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಅವನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹಾರಿಹೋಗಿಬಿಡ್ತವೆ .ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮರಿಗಳೇನಾದ್ರು ಕೆಳಿಕ್ಕೆ ಬಿದ್ರೆ ಅವು ನೋಡಕಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಮರಿಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ತದಲ್ಲ ಆ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ಫಾರೆಸ್ಟವ್ರು ಸಾಕ್ತಾರೆ." ಚಿಣ್ಣನೊಬ್ಬ ವಿವರಿಸಿದ. ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಫೋಟೊ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬತ್ತದೆ ಅಂತ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ತೋರಿಸಿದ. ನಾವು ಆ ಮರದ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ "ಟೀಚರ್ ಪೆನ್ನಿದ್ರೆ ಕೊಡ್ತೀರಾ?" ಎಂದ . ಪಾಪ ಹುಡುಗ ಪೆನ್ನು ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಅಂತ ಪೆನ್ನಿನ ಜೊತೆ ಹತ್ತು ರೂ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟೆ. ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದ ಹುಡುಗ ಓಡಿದ.

ಹೊರಡಲನುವಾಗುವಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುಡುಗರು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಪೆನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು ! ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೊರಟ ಭಾವನವರಿಗೆ ಅಂಗಡಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾಲ್ಕಾರಿದ್ದ ಹುಡುಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹತ್ತಾರಾಗಿದ್ದು ಕಂಡಿತಂತೆ .... ಹೋಗಲಿ ಪಾಪ ಎಂದು ಅಂಗಡಿಯವನಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಪೆನ್ನು ಕೊಡಲು ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ಅಂಗಡಿಯಾತ "ಈ ಮಕ್ಕಳದ್ದು ದಿನಾ ಇದೇ ಗೋಳು ಸರ್ , ಬಂದ ಟೂರಿಸ್ಟ್ ಬಳಿಯೆಲ್ಲಾ ಪೆನ್ನು ಕೇಳ್ತಾರೆ " ಎಂದನಂತೆ !
ಈ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಇಂತಹ ಚಾಲೂಕು ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿತಿರುವ ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡು ನಗಬೇಕೋ ಸಿಟ್ಟಾಗಬೇಕೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. }

ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಯಕ್ಷಗಾನವೆಂಬ ಅದ್ಭುತ ರಸಕಾವ್ಯ

2011-04-25T20:42:00.000-07:00

ಯಕ್ಷಗಾನ ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಭಾಗದ ಜನರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಲೆ. "ನರ್ತನ , ಗಾಯನ , ಮಾತುಗಾರಿಕೆ , ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆ , ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತಹ ಪರಿಪೂರ್ಣ ರಂಗ ಕಲೆಯಾದ ಯಕ್ಷಗಾನ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದವರನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನೇತರ ಪ್ರಾಂತ್ಯದವರಾದರೂ ಅದರೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಆ ಕಲೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಶತಾವಧಾನಿ ಗಣೇಶ್ ಅವರು.
"ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಯಕ್ಷಗಾನ " ಎಂಬುದು ಗಣೇಶರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಟಪ ಪ್ರಭಾಕರ ಉಪಾಧ್ಯರ ಮೂಲಕ ಅರಳಿದ ಕೂಸು.
ಒಂದೇ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಒಂದೀಡೀ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು, ಇದರ ವಿಶೇಷ.

"ಜಾನಕೀ ಜೀವನ" ಇವರ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗ. ರಾಮಾಯಣದ ಸೀತೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಗಣೇಶರು ರಚಿಸಿದ ರೂಪಕ.
ಗಣೇಶರ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ ...ಮಂಟಪರ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಅಭಿನಯ ...ಭಾಗವತರಾದ ಗಣಪತಿ ಭಟ್ ಅವರ ಕಿವಿಗಿಂಪೆನಿಸುವ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ... ಹಿಮ್ಮೇಳದವರ ಸಮರ್ಥ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ಇದು ನೋಡುಗರನ್ನು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

"ಇದರಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯವಿಲ್ಲ.... ಅಹಾ ಎನ್ನಿಸುವಂಥಹ ನೃತ್ಯವಿಲ್ಲ.... ಇರುವುದು ಸಾಂದ್ರವಾದ ಭಾವವಷ್ಟೇ " ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲೆ ನಿರೂಪಕ ಗಣೇಶರು ಹೇಳಿ , ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮಂಟಪರ ಅಭಿನಯದ ಮೋಡಿಯನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

ರಾಮಾಯಣ ಕರುಣ ರಸ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಮಹಾಕಾವ್ಯ. ಅದರ ನಾಯಕಿ ಸೀತೆಯದಂತೂ ಕಷ್ಟಕೋಟಲೆಗಳಲ್ಲೆ ಮುಳುಗಿ, ಶೋಕವನ್ನೇ ಹಾಸಿಹೊದೆದಂತಹ ಪಾತ್ರ. ಅಂತಹ ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ಜೀವತುಂಬಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ , ಗಣೇಶ್ ಹಾಗೂ ತಂಡ.

ಮಂಟಪರ ಅಭಿನಯನಯವಂತೂ ಅದ್ಭುತ. ತರುಣಿ ಸೀತೆಯ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಭಾವಭಂಗಿ ... ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕೆನ್ನುವಾಗಿನ ಹಠ , ಹುಸಿಮುನಿಸು ...... ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಕಾಣುವಾಗಿನ ಸಂತೃಪ್ತ ಗೃಹಿಣಿಯ ಭಾವ ..... ಮಾಯಾಜಿಂಕೆಗೆ ಮನಸೋತು ಅದು ಬೇಕೆ ಬೇಕೆಂದು ಆಸೆಪಡುವ ಸ್ತ್ರೀಸಹಜ ಗುಣದ ಪ್ರದರ್ಶನ .....ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದು ತನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಗಂಡನ ಬಳಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ , ಕಾತರಗಳಿಂದ ಬಂದರೆ , ಆಸರೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಗೊಡ್ಡಿದ ಆತನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ಅದನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದುಬಂದು , ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದ ಉದಾತ್ತಭಾವ ....... ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಾಗ ರುಷಿಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಬಾಗಿನ ನೀಡಲು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದವಳು ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾ ಹಳೆಯದಿನಗಳಿಗೆ ಜಾರಿದವಳ ಸಂತೋಷ ..... ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಂದ ರಾಮ ತನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು ತನ್ನ ತಪ್ಪೇನೆಂದಾದರೂ ತಿಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ಗೋಳಿಡುವಾಗಿನ ದುಖಃ .....ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿನ ಮಗುವನ್ನು ಸತ್ಪ್ರಜೆಯನ್ನಾಗಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ತೊಡುವ ಧೀರಭಾವ.....ಎಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ನಾವೇ ಆ ಪಾತ್ರವಾಗುವಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಮಂಟಪರು.

ಕಲೆಯೆಡೆಗಿನ ಮಂಟಪರ ಅದಮ್ಯ ತುಡಿತ ಎಷ್ಟೆಂದರೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದ ಐವತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನೀಡುವಷ್ಟು !!
ಗುರು ಗಣೇಶರಂತೂ ಸಾವಿರದ ಐವತ್ತೊಂದನೇ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲೂ , ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಸ್ಟೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಕಾತರದಿಂದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುವ ತಾಯಿಯಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು .
ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಔನ್ನತ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಇಂತಹ ಗುರುಗಳು ತುಂಬ ವಿರಳ.

ಗಣೇಶರ ಸುಂದರ ಸಾಹಿತ್ಯ ನಮ್ಮೊಳಗಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ವಿದ್ವಾನ್ ಗಣಪತಿ ಭಟ್ಟರ ಭಾಗವತಿಕೆ ಈ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್.
ಸ್ಪಷ್ಟ ಉಚ್ಚಾರಣೆ , ರಾಗ ಶುದ್ಧತೆ ಇವರ ಭಾಗವತಿಕೆಯ ವಿಶೇಷ.

ಮದ್ದಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆ ತೋರಿಸುವವರು ಅನಂತಪದ್ಭನಾಭ ಪಾಟಕರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರೂಪಕನಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೃಷ್ಣಯಾಜಿಯವರ ಚಂಡೆ ಗಮನಸೆಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಹಿಮ್ಮೇಳದೊಡನೆ ಕೊಳಲನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿರುವುದು ಈ ಪ್ರಯೋಗದ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ. ಮಂಟಪರ ತೀವ್ರಭಾವಾಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಳಲು ಉತ್ತಮ ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತದೆ .

ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮತ್ತು ಮಂಟಪರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವರ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ http://mantapaupadhya.com/index.html ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಸರಳುಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದ

2011-04-06T02:46:00.000-07:00

ನಾಲ್ಕನೆ ಮಹಡಿಯ ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗ್ರಿಲ್ ಸರಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಮಗಳು ಎದುರುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಕಟ್ಟಡ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳೆಡೆಗೆ.
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಜೈಲಿನ ಕೈದಿಗಳ ನೆನಪಾಯಿತು ನನಗೆ.
ಬೀಳುವ ಚಡ್ಡಿಯನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ , ಗೊಣ್ಣೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಹಿಡಿದೇ ಬಿಟ್ಟ ....
ಓಡು ಓಡು .. ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಮಗಳು , ಇವಳೇ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಳೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ . ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇನೋ ಹೊಳಪು.

ಅಮ್ಮ ನಾನೂ ಅಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಹೋಗಲೆ? ಕೇಳಿದ್ದಳೊಮ್ಮೆ . ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಿದ್ದೆ ಅವರ ಕೊಳಕುತನ , ಕೆಟ್ಟ ಭಾಷೆ, ಹರುಕು ಬಟ್ಟೆ ಅದು ಇದು ಹೀಗೆ ನೂರೆಂಟು ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು.
ಛೆ! ಆ ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಆಡಲು ಕಳಿಸುವುದೆ ? ನಮ್ಮ ಅಂತಸ್ತೇನು ? ಪಕ್ಕದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗಿನ ಮಿಸೆಸ್ ಶರ್ಮ , ಎದುರು ಮನೆಯ ಮಿಸೆಸ್ ರಾವ್ , ಕೊನೆ ಮನೆಯ ನಿಕಿತಾ ಜೈನ್ ಎಲ್ಲ ಏನೆಂದಾರು!

ಅಂದಿನಿಂದ ಇವಳದು ನಿತ್ಯ ಸಾಯಂಕಾಲ ಇದೇ ಕಾಯಕ .....ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಹಣುಕಿ ಹೊರನೋಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುವುದು .... ಆ ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳಾಡುವ ಆಟಗಳನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು , ತಾನೇ ಆಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು .

ಕತ್ತಲೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಅವರ ಆಟ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ . ಇವಳ ನೋಟವೂ.... ನಂತರ ಕಾಲು ಸೋತಂತೆ , ಮಂಕು ಮುಖದಿಂದ ಒಳಬರುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳ ಈ ದಿನಚರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ನಾನು ಏನೇನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದೆ ಗೊತ್ತೆ ? ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೇಮ್ಸ್ , ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್ಸ್ , ಕಾರ್ಟೂನ್ ಫಿಲ್ಮ್ , ರಿಮೋಟ್ ಏರೋಪ್ಲೇನ್ .........ಒಂದೇ ಎರಡೇ ...ಊಹುಂ ....ಯಾವುದೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳ ಆಟ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಾಣುವ ಹೊಳಪನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ.

ಇಂದೇಕೊ ನನ್ನ ಸಮೃದ್ಧ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ . .... ತುಂಬಾ ಮಳೆ ಎಂದು ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಯಂಕಾಲದವರೆಗೂ ರಸ್ತೆ ,ಚರಂಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ... ಮನೆಯೆದುರಿನ ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೇಯ್ದು ಆ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಮೈ ,ಮುಖಕ್ಕೆಲ್ಲ ಬಳಿದುಕೊಂಡು ಯಕ್ಷಗಾನದ ಬಣ್ಣದ ವೇಷ ಕಟ್ಟಿದ್ದು.... ಮಾವಿನಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಜೋಕಾಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಜೋರಾಗಿ ಜೀಕಿ ಬಿದ್ದದ್ದು .... ಸೈಕಲ್ ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆಂದು ಹೊಂಗೆ ಮರದ ಬಳಿಯ ಏರಿನಿಂದ ಸ್ಪೀಡಾಗಿ ಬಂದು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡದ್ದು .....ಮದುವೆಯಾಟ ಆಡೋಣ ಎಂದು ಪುಟ್ಟ ರಶ್ಮಿಗೂ ಮತ್ತು ತುಂಟ ರಾಮುಗೂ ಶೃಂಗರಿಸಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಆರತಿ ಎತ್ತಿದ್ದು .....ತಂಗಿಗೆ ಸ್ಕೂಟರ್ ಸವಾರಿ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ತೆಂಗಿನ ಹೆಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ ಎಳೆದದ್ದು ......ಅವಳಿಗೆ ಸೌತೆಮಿಡಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಕಹಿಹಿಂಡಲೆ ಕಾಯಿ ತಿನ್ನಿಸಿ ಅಳಿಸಿದ್ದು ......ಕಣ್ಣೆ ಮುಚ್ಚೆ ಆಟವಾಡುವಾಗ ದೊಡ್ಡಜ್ಜನಮನೆಯ ಕತ್ತೆಲೆಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅವಿತು ಕುಳಿತದ್ದು......ಅಜ್ಜನ ಹತ್ತಿರ ತೆಂಗಿನ ಮಡಿಲುಗಳ ಚಾಪೆ ನೇಯಿಸಿಕೊಂಡು ಸೀಮಾ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಗುಡಿಸಲು ಕಟ್ಟಿ ಖಾರಅವಲಕ್ಕಿ ಮಾಡಿ ತಿಂದ್ದದ್ದು.......ಕೆಳಗಿನ ಗದ್ದೆಯ ಹೊಳೆಯ ಒಂಟಿ ಸಂಕದ ಮೇಲೆ ದೊಂಬರ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು.... ಭತ್ತದ ಕಣದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಲ್ಲಿನ ಗೊಣಬೆ ಹತ್ತಿ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದುದು....ತುಳಸಿಯೊಂದಿಗೆ ಹುಣಸೇ ಮರದ ಹಿಂದೆ ಅವಿತು ಕುಳಿತು, ಸಾಯಂಕಾಲದ ವೇಳೆ ಆಚೆ ದಿಂಬದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಡಿವಾಳ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಗೂಬೆಯಂತೆ ಕೂಗಿ ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು.....ಬೇಸಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಡಾಂಕಿ ಮಂಕಿ, ಉಪ್ಪಾಟ , ಸಗಣಿ ಕೋಲು ಇತ್ಯಾದಿ ಆಟಗಳನ್ನು ರಾತ್ರೆಯವರೆಗೂ ಆಡುತ್ತಿದ್ದುದು .....ಸಾಯಂಕಾಲ ರೈಲು ನೋಡಲು ದೂರದ ಬ್ಯಾಣದ ಬಳಿಯಿದ್ದ ರೈಲ್ವೆ ರಸ್ತೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದುದು..........ಒಹ್ ನೆನೆದಷ್ಟೂ ಮುಗಿಯದ ನೆನಪಿನ ಸುರುಳಿ !

ವಾಸ್ತವದ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜಾರಿದಾಗ ಗ್ರಿಲ್ ಹಿಂದೆ ನಿಂತ ಮಂಕು ಕಣ್ಗಳ ಮಗಳ ಮುಖ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚು ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತದೆ .
ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು , ಹೋಗು ಪುಟ್ಟ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ ....ಸಂತಸದಿಂದ ಅರಳುವ ಅವಳ ಕಣ್ಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮಿಸೆಸ್ ಶರ್ಮ, ಮಿಸೆಸ್ ರಾವ್ , ನಿಖಿತಾ ಜೈನ್ ಎಲ್ಲರೂ ಮಸುಕಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಟರ್ಕಿ ಕೋಳಿ!!

2011-03-17T01:42:00.000-07:00

ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಕೋಳಿಯಂತಹ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕಂಡವು . ಅದೇನೆಂಬ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆವು . ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಕೋಳಿಯಂತೆಯೆ ಇದ್ದರೂ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು . ಮೈ ತುಂಬ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಗರಿಗಳು , ಕುತ್ತಿಗೆಯಿಂದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳ ಸಂಗಮ . ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ಅಷ್ಟೂ ಗರಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನವಿಲಿನಂತೆಯೆ ನಿಂತಿತ್ತು

ಆದ್ಯಾವ ಪಕ್ಷಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೋಡಿದೆವು . ಆಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಲಾಂಡ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವ ಅದು "ಟರ್ಕಿ ಕೋಳಿ " ಎಂದೂ, ತಾನೇ ಸಾಕಿದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ. "ಅಬ್ಬ ಟರ್ಕಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕೋಳಿಯಿರುತ್ತಲ್ಲ " ಎಂದುಕೊಂಡು ಹೊರಟೆವು . ನಂತರ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಗೂಗಲ್ ಮಹಾಶಯರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಈ ಹಕ್ಕಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳು ತಿಳಿದವು.

ನೋಡಲು ಕೋಳಿಯ ತರಹ ಕಂಡರೂ ಇದು ಕೋಳಿಯಲ್ಲ. "ಟರ್ಕಿ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾಕುತ್ತಾರೆ. ಮೂಲತಃ ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಕಾಡುವಾಸಿಯಾದ ಇದನ್ನು ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮೊದಲು ಸಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇದರ ಮಾಂಸದ ಖಾದ್ಯಗಳಿಗೆ ತುಂಬ ಬೇಡಿಕೆ .ಇದಕ್ಕೆ ಟರ್ಕಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬರಲು ಕಾರಣ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಟರ್ಕಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳೇ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ.
ಇದರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ತಳಿಗಳಿವೆ.

ಇವುಗಳ ಕೆಲ ವಿಶಿಷ್ಠ ದೇಹರಚನೆ ಗಮನಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೊಕ್ಕಿನ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆಯೊಂದು ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದು ,ಕೆಳಚಾಚಿದೆ. ಏನನ್ನಾದರು ತಿನ್ನಲು ಹಕ್ಕಿ ಬಗ್ಗಿದಾಗ ಆ ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆಯು ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿ ಕೊಕ್ಕು ಹೊರಚಾಚುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಅದ್ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಈ ವಿಶಿಷ್ಠ ರಚನೆಯನ್ನು ಈ ಹಕ್ಕಿಗೆ ನೀಡಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಜೋತುಬಿದ್ದಿರುವ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚರ್ಮಪದರ , ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಜುಟ್ಟು , ಮೈತುಂಬ ಗರಿಗಳು ಇದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ.

ಇದರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದರ ಕತ್ತು ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ . ಅದರ ಸಿಟ್ಟು , ಹಸಿವು , ಭಯ ಮೊದಲಾದ ಭಾವಗಳನ್ನು ಕತ್ತಿನ ನೀಲಿ ಹಸಿರು ಕೆಂಪು ಹೀಗೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುವುದರ ಮುಖಾಂತರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ!!
ಗಂಡು ಥೇಟ್ ನವಿಲಿನಂತೆ ತನ್ನ ಗರಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನಿಂತು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
ಹೆಣ್ಣು ಹುಟ್ಟಿದ ಮುವತ್ತನೇ ವಾರದಿಂದ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೭೦ -೧೦೦ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡಬಲ್ಲದು.ಮರಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಿ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರಹೊರಡಬಲ್ಲವು.
ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹಕ್ಕಿಯ ಗರಿಷ್ಟ ತೂಕ ಸುಮಾರು ೧೫ ಕೆಜಿ.
ಕೋಳಿಯಂತೆಯೆ ಇದು ಕಾಳು , ಬೀಜ ಕೀಟ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತದೆ.

ಇದರ ಮೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಮಾಂಸದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಶಗಳು.

ಮೊಟ್ಟೆ - ಪ್ರೋಟೀನ್ ೧೩%
ಲಿಪಿಡ್ ೧೧.೮%
ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ ೧.೭%
ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್ ೧೫-೨೦%

ಮಾಂಸ - ಪ್ರೋಟೀನ್ ೨೪%
ಕೊಬ್ಬು ೬.೬%
ಶಕ್ತಿ - ೧೬೨ಕ್ಯಲೊರಿಗಳು
ಇದಲ್ಲದೆ ವಿಟಾಮಿನ್ಗಳು, ಪೊಟಾಸಿಯಂ , ಕ್ಯಾಲ್ಸಿಯಂ ,ಕಬ್ಬಿಣಾಂಶ , ಜಿಂಕ್ , ಸೋಡಿಯಂ , ಅಮೈನೋ ಆಸಿಡ್ಸ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಇದರ ಸಾಕಾಣಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೆಸರಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ " ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಪೌಲ್ಟ್ರಿ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಆರ್ಗನೈಜೇಶನ್ " ಇದರ ಸಾಕಾಣಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ .

ಇಂದು ಮಹಿಳಾದಿನಾಚರಣೆಯಂತೆ !

2011-03-07T02:51:00.000-08:00

" ಅಕ್ಕ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಶುರು ಆಗದು ಬೆಳ್ಗೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ . ಎದ್ದವ್ಳು ಹಲ್ಲುಜ್ಜಿ ಮಖ ತೊಳ್ದು , ಗಂಡ ತಂದ ಆಲು ಕಾಸಿ ಚಾ ಮಾಡಿ ಗಂಡಂಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನಾನು ಕುಡಿತಿನಾ .. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ 7 ಗಂಟೆ ಆಗ್ತದೆ . ಒಂದು ಮನೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯೋದು 8.15 ಅಗ್ತದೆ ...ಮನೆಗೆ ಬರ್ತೀನಾ... ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಂಡ ಅನ್ನ ಬೇಯಿಸಿ , ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಚಾ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾನೆ . ನಾನು ಚಿತ್ರಾನ್ನನೊ , ಪುಳಿಯೋಗರೆನೋ ಮಾಡಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು , ಅದನ್ನೇ ಟಿಫನ್ ಕಟ್ಟೀ ಅವರನ್ನ ಶಾಲೆಗೆ ತಾಯಾರು ಮಾಡಿ ಆಚೆ ರೋಡಲ್ಲೈತಲ್ಲ ಸ್ಕೂಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಬ್ಬರ ಬ್ಯಾಗ್ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರ್ತೀನಿ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ 9.15 ಆಗಿರ್ತದೆ . ಮನೆಗ್ ಬಂದು ನಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡ್ತೀನಕ್ಕಾ . ಮೂರು ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ 12.3o ಆಗೋಗ್ತದೆ .
ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮನೆ ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆದು , ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಿ , ಬಟ್ಟೆ ತೊಳ್ದು , ನೀರು ಕಾಸಿ ,ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಊಟ ತಿನ್ನೋವಾಗ 3.30 ಆಗ್ತದೆ . ಮತ್ತೆ ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಂದು , ಅವಕ್ಕೆ ತಿನ್ನಕ್ಕೇನಾದ್ರು ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಕ್ಕೊಳ್ಳಾ ಅಂತ ನೋಡ್ತೇನಕ್ಕ. ಆದ್ರೆ ಆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ತಮಿಳಮ್ಮನೋ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಬೀದಿ ಸಾಕಮ್ಮನೋ ಬಂದು ಬಿಡ್ತದೆ ... ಮನೆಗೆ ಬಂದವರನ್ನ ಹೋಗು ಎನ್ನಕ್ಕಾಯ್ತದಾ ? ..... ಹಿಂಗೆ ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುತ್ಕಾತೀವಾ ... ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ 6 ಗಂಟೆ ಆಗಿಬಿಡ್ತದೆ , ಮಗನ್ನ ಟ್ಯೂಷನ್ನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು , ಮಾರ್ಕೆಟಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ತಗಂಡು ಮನೆಗೆ ಬರ್ತೀನಿ .
ಮನೇಲಿ ಮಗಳನ್ನ ಹಿಡ್ದು ಓದಾಕೆ ಕೂರಿಸಿ ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚಿ ಎನಾದ್ರೂ ಸಾರು ಮಾಡ್ತೀನಾ ...ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ 8 ಆಗಿಬಿಡ್ತದೆ. ಮಗನ್ನ ಮತ್ತೆ ವಾಪಾಸ್ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ. ಒಂದೊಂದಿನ ನನ್ನ ಗಂಡನೇ ಕರ್ಕೋಂಡು ಬರ್ತಾನೆ ಪಾಪ. ಆಮೇಲೆ ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಎಳ್ಕೊಡು ಬರತದೆ ನೋಡೂ..... ಆದ್ರೂ ಆ ಟಿವಿನಾಗೇನೋ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಜಗಳಾಡೋದು ಆಮೇಲೆ ಸಿನಿಮಾದಾಗೆ ಮಾಡ್ತೈತಲ್ಲ ಆ ಯಮ್ಮ ನ್ಯಾಯ ಹೇಳೋದು ತೋರಸ್ತಾರಲ್ಲ ಅದನ್ನೊಂದು ನೋಡ್ತೀನಕ್ಕ ... ಅವರ ಜಗಳಾ ಒಳ್ಳೇ ತಮಾಸೆಯಾಗಿರ್ತೈತೆ ......ಇದರ ಮದ್ಯ ಆ ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಿಡೋನು ಬೇರೆ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀರು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡ್ತಾನ .... ನೀರು ಬಿಟ್ಟ ದಿನ ಆ ಬೀದಿಲಿ ನಿಂತು ಎದುರು ಬೀದಿಯ ವಟಾರದ ಮನೆ ಜನಗಳ ಜೊತೆ ಜಗಳಾ ಆಡಿ ... ನೀರು ತುಂಬಿಸಿ ಮಲಗೋದು ಹನ್ನೆರಡಾದ್ರೂ ಆಗ್ಬೋದಕ್ಕ ಹೇಳಾಕಾಗಲ್ಲ .
ಏನೋ... ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡ ಇಬ್ರೂ ಓದಿಲ್ಲ . ಅದ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳಾದ್ರೂ ಓದ್ಲಿ ಅಂತ ನನ್ನಾಸೆ. ನನ್ನ ಗಂಡ ಕಾರ್ಪೆಂಟರಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾನಾ ... ಪಾಪ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇನು .... ಓನರ್ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ದುಡ್ಡೇ ಬೇಡಾ ಅಂತ ಬಂದು ಬಿಡ್ತಾನೆ . .... ಮನೆ ಖರ್ಚು , ಎರಡು ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಕೂಲು ಫೀಸು .... ಸುಮ್ನೆ ಆಗ್ತದ ..... ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ಲೇಬೇಕಲ್ಲ ....."

ಇದು ನಾಲ್ಕು ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಗಂಡನ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಜೋಡಿಸಿ ಸಂಸಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ದಿನಚರಿ . ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಳೆಯರ ದಿನಚರಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗೇನೂ ಇರೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ . ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಿರಬಹುದಷ್ಟೇ. ಇಂದು ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯಂತೆ . ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ.

ನೀಲಿ ಗೊರಟೆ ಹೂವು !

2011-02-23T02:01:00.000-08:00

ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಹಿಡಿದು ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೊರಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಬಿಲ್ಡಿಂಗಿಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಂತಿರುವ ಹಿಂದಿನ ಶೆಡ್ ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ , ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಡನೆ ಅಂಗಳದ ಗೊರಟೆ ಗಿಡದಿಂದ ಹೂವು ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದೂ ನೀಲಿ ಗೊರಟೇ ಹೂವು!! ನನ್ನ ನೆನಪು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೋಡಿತು.

ಆಗ ಹೂವು ಹೆಂಗಳೆಯರ , ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ವಸ್ತು. ದಿನಾ ತಲೆ ಬಾಚಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೂವು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿದರಷ್ಟೆ ಶೃಂಗಾರ ಪೂರ್ಣವಾದಂತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಹುಡುಗಿಯರೂ ಹೊರತಾಗಿಗರಿಲ್ಲ . ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಮೋಟು , ಪೀಚು ಕೂದಲನ್ನು ಸೇರಿಸಿ , ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಎರಡು ಜಡೆ ಹೆಣೆದು , ದಾಸವಾಳವೊ , ಕರವೀರವೋ ಅಥವಾ ಮಂದಾರವೋ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೂವನ್ನು ಮುಡಿದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟೆವೆಂದರೆ ಏನೋ ಸಂತೋಷ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿದಾಗ , ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ, ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಕನಕಾಂಬರ ,ಅಥವಾ ಗೊರಟೆ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆ ಮಾಡಿ ಮುಡಿಸುವುದಿತ್ತು . ಹಾಗೆ ಮಾಲೆ ಮುಡಿದ ಹುಡುಗಿಯಂತೂ ತಾನೇ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿಯೇನೂ , ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯನ್ನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೇನೋ ಎಂಬ ಹಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಆದರೆ ಆಗ ನಮ್ಮೂರಿನ ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳಿರಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನಜ್ಜನ ಹಲವು ಹವ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳಸುವುದೂ ಒಂದು. ಅಂತೆಯೇ ಅನೇಕ ಜಾತಿಯ ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು . ವಿವಿಧ ಜಾತಿಯ ದಾಸವಾಳ , ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಗುಲಾಬಿ ,ಕನಕಾಂಬರ , ಗೊರಟೆ , ಕರವೀರ , ಲಿಲ್ಲಿ , ಜರ್ಬೆರಾ ಹೂಗಳು ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಾನೆಂದೂ ಅವುಗಳ ಅರೈಕೆ ಮಾಡದಿದ್ದರು ಮೊದಲ ಫಲಾನುಭವಿ ಮಾತ್ರ ನಾನೆ ಆಗಿದ್ದೆ. ಯಾರು ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದರು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ . ದಿನಾ ಬೆಳಗ್ಗೆ ದೇವರಿಗೆ ಹೂವು ಕೊಯ್ಯಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಗಣಪತಜ್ಜ ಕರವೀರ ದಾಸವಾಳ ಮಾತ್ರ ಕೊಯ್ಯಬೇಕಿತ್ತು . ಬೇರೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದರೆ ನನ್ನ ಸಿಡಿಮಿಡಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ "ಹಾಗೆಲ್ಲ ದೇವರಿಗೆ ಹೂ ಕೊಯ್ಯುವವರಿಗೆ ಬೇಡ ಎನ್ನಬಾರದು " ಎಂದು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು .

ಗೊರಟೇ ಹೂ ಬಿಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಕೆಲ ಹುಡುಗಿಯರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೂ ಕೊಯ್ಯಲು ಬರುವುದಿತ್ತು. ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಹೂ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೂದು ಮತ್ತು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಗೊರಟೆ ಹೂವುಗಳನ್ನಷ್ಟೆ ಅವರು ಕೊಯ್ಯಲು ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಳವಾಗಿದ್ದ ನೀಲಿ ಗೊರಟೆ ಹೂವಿನ ಗಿಡದ ಬಳಿ ಅವರಾರೂ ಸುಳಿಯುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಅದರಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವೇ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದು , ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾಲ್ಕೊ ಐದೋ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ . ನಾನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮರುದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ನೀಲಿ ಗೊರಟೇ ಮುಡಿದದ್ದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ , ಅದೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಎಂದು ಜಂಬ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲಾ!!

ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟಳು. ಅಂದರೆ ನಾನೆಲ್ಲೋ ಒಳಗಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀಲಿ ಗೊರಟೇ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದಳು . ಕೊಯ್ದವಳು ಸುಮ್ಮನೇ ಇರಬಹುದಿತ್ತು . ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕಬೇಕೆಂದು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ , ಓಡಿದಳು. ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ !
ನಾನೂ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದೆ ...ಅವಳು ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಹಿಂದೆ ಅವಿತಳು. ನಾನು ಅವರ ಬಳಿ ದೂರು ನೀಡಿದೆ. ಅವರಿಗೇನ್ನನ್ನಿಸಿತೋ ಕಾಣೆ , ಮಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎರಡೇಟು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು .

ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ ಬೆಪ್ಪಾಗಿ ನಿಂತೆ . ಅಳುತ್ತಾ ಆ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದ ನೋಟವನ್ನು ನಾನೆಂದೂ ಮರೆಯಲಾರೆ.
ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನೋವಾಗಿತ್ತು . ಆ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೂವು ಕೊಯ್ಯಲೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
"ಹೂವು ಹಂಚಿ ಮುಡಿಯಬೇಕು , ಹಣ್ಣು ಹಂಚಿ ತಿನ್ನ ಬೇಕು ಅಂತ ಗಾದೆನೇ ಇದೆ ಪುಟ್ಟಿ ... ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಾರದು " ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು . ಆದರೆ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ .
ಬಹುಶಃ ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೂವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಪೊಸೆಸಿವ್ ನೆಸ್ ಕಡಿಮೆಯಾಯ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಯಾವಾಗಲೋ ನೀಲಿ ಗೊರಟೆ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯನ್ನೇ ಆ ಗೆಳತಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡೆ.
ಈಗಲೂ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಇಬ್ಬರೂ ನಗುತ್ತೇವೆ. ಅಮ್ಮ ಹೂವು ಕಟ್ಟಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮೊಟು ಜುಟ್ಟದ ಇಬ್ಬರೂ , ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಬಾರದೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮುಡಿಯುತ್ತೇವೆ.

ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ !!

2011-02-10T05:26:00.000-08:00

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೈಸೂರು ಜೂ , ರಂಗನತಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬಂಡೀಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು . ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನನ್ನ ಬಳಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದವು ಗೊತ್ತೇ?

ಸಂಗಾತಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ

ನನ್ನ ಫೋಟೋ ಬೇಕ ನಿಂಗೆ ? .. ತಗೋ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ನಾನೇನು ಸಂಭಾವನೆ ಕೇಳೋದಿಲ್ಲ !

ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ .... ಅಲ್ಲಲ್ಲ ...ಕೊಕ್ಕಿಗೆ ಕೊಕ್ಕು ಸೇರಿದರೆ ಅದೇ ಸ್ವರ್ಗ

ಹೆಗಲಿಗೇರಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ

ಗರಗಸದಂತ ಹಲ್ಲೂ....ಕಳ್ಳ ನಿದ್ದೆ ... ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸ್ವಾಮಿ

ನಮಗೆ ಈಗ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡಬೇಡಮ್ಮ ...ರಾತ್ರಿ ಬಾ

ಇವತ್ತು ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿಬಿಡಲಿ ನಾನು ಹೆಚ್ಚೋ ಅವನು ಹೆಚ್ಚೋ

ನನ್ನಂತ ಗಂಡು ಇಲ್ಲ ...

ಏನೋ ಹಿಂಗಿದಿವಿ ನೋಡ್ರಿ .....ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಲ ತುಂಬ ಕೆಟ್ಟೋಯ್ತು !!

ಸಂಗಾತಿ ಜೊತೆಯಿರಲು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೇನು ? ಪಂಜರದಲ್ಲಿದ್ದರೇನು ?

ವಿರುದ್ಧ ಮುಖವೇಕೆ ಎನ್ನುತ್ತಿಯ ? ಸಣ್ಣ ಮುನಿಸು ...ಗೊತ್ತಲ್ಲ ಗಂಡ - ಹೆಂಡತಿ

ಅಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವೆ ....ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಸುತ್ತುವೆ !

ನಮಗೆ ಬರಿ ಹುಲ್ಲೇ ಗತಿ - ಇನ್ನೇನು ಉಳಿಸಿದ್ದೀರ ನೀವು ?

ಮಾಟ

2011-01-12T03:28:00.000-08:00

ಮಾಗಿಯ ಚಳಿಯ ಚುಮು ಚುಮು ಮುಂಜಾವಿಗೇ ದಿನದ ಅಭ್ಯಾಸದಂತೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ ನಿಂಗಿ , ತನ್ನ ಸೊಂಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಮಗ ಸತೀಶನ ಕಾಲನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಬೆಟ್ಟದ ಚೌಡವ್ವನನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಎದ್ದಳು . ಮೈಮುರಿಯುತ್ತಾ ಹಿತ್ತಿಲಿಗೆ ಬಂದು , ಮುಖ ತೊಳೆದು ಪೊರಕೆ, ನೀರು ಹಿಡಿದು ಹೊರಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಳು . ಅಂಗಳ ಗುಡಿಸಿ ನೀರೆರಚುವಾಗ ಅಂಗಳದ ಬಲಪಕ್ಕದ ಬಸಳೇ ಚಪ್ಪರದ ಬಳಿ ಏನೋ ಕಂಡಂತಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು. ಬಳ್ಳಿಯ ಬುಡದ ಬಳಿ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಂಕುಮ , ಲಿಂಬೇಹಣ್ಣು, ಬಳೆ ಚೂರು, ಸಣ್ಣ ಮಾನವ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ನಿಂಗಿಯ ಗಂಟಲೊಣಗಿತು. ಸತ್ಯಕ್ಕೂ ಇದು ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಸೋಮಪ್ಪ ಮತ್ತವನ ಚಿನಾಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಮಂಜಿಯದೇ ಕೆಲಸವೆಂದು ನಿಂಗಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿಹೋಯಿತು. ಪೊರಕೆ ಚೊಂಬು ಅಲ್ಲೆ ಎಸೆದು ಬಿರಬಿರನೆ ಮನೆಯೊಳ ನೆಡೆದ ನಿಂಗಿ ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿ ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕರಿಯನ ಕಂಬಳಿ ಕಿತ್ತೆಸೆದಳು.

"ಏ ಲೌಡಿ ಏನಾಗೈತೆ " ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಾ ಎದ್ದ ಕರಿಯ , ಗಾಭರಿ ಭಯಗಳಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಕುಸಿದ ನಿಂಗಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಮೃದುವಾಗಿ ಏನಾಗೈತೇ ಹುಸಾರಿಲ್ಲೇನೆ ಎಂದ .

ನಡುಗುತ್ತಲೇ "ನಮ್ಮನೆಯಾಗೆ ಯಾವ್ದೊ ಹೆಣ ಬೀಳತೈತೆ" ಎಂದಳು ನಿಂಗಿ .

ಏ ಅದೇನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೊಗಳೆ ಎಂದ ಕರಿಯ.

" ಐದಾವಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಅವಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಲಿ ಹೆಣ ಬೀಳಾವರ್ಗೂ ಸಂತೋಸ ಇಲ್ಲ ನೋಡು . ನಮಗಿರೋ ಇದೊಂದು ಮನೇನೂ ನುಂಗಬೇಕೂಂತ ಏನೇನೋ ಆಟ ಆಡಿದ್ರು . ಈಗ.. ಈಗ.. ಮಾಟ ಮಾಡಿಸ್ಯಾರೆ, ನೀನೇ ನೋಡು ಆ ಬಸಳೆಬಳ್ಳಿ ಬುಡದಾಗೆ "

ನಿಂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಗಡಬಡಿಸಿ ಎದ್ದು ಬಿಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಲುಂಗಿ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಬಿಗಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಗೋಡಿದ ಕರಿಯ . ಬಸಳೇ ಬಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾಟ ಮಾಡಿಸಿರೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಒಳಗೆ ಬಂದು ತಲೇ ಮೇಲೆ ಕೈಹೊತ್ತು ಕುಳಿತ ಕರಿಯನನ್ನು ನೋಡಿ "ಹಿಂಗೆ ಕೂತ್ರೆ ಆಗ್ತೈತ ಏಳು ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡು . ಆ ಸೇಸಭಟ್ರ ಹತ್ರ ಹೋಗಿ ಮಾಟ ತೇಗೀತಾರಾ ಕೇಳು" ಎಂದಳು ನಿಂಗಿ.

"ಹೂಂ ಹೌದು ನೋಡು ಅವರೇ ಸೈ ಅದಕ್ಕೆ " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎದ್ದ ಕರಿಯ.

ಬೆಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಂದು ಜಗಲಿ ಕಟ್ಟೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಕರಿಯನನ್ನು ನೋಡಿ "ಏನೋ ಮರಾಯ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಂದ್ಯಲ " ಎಂದರು ಶೇಷಭಟ್ಟರು.

ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು , ಅವನೀಗ ಮಾಡಿದ ಕುಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕರುಣೆಯುಕ್ಕುವಂತೆ ಹೇಳಿದ ಕರಿಯ .

ಈ ಊರಿಗೊಬ್ಬನೇ ಮಾಟಗಾರನಾದ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರಾರ ಬಳಿ ಮಾಟ ಮಾಡಿಸಿರಬಹುದು ಆ ಸೋಮಪ್ಪ ಎಂಬ ಗಹನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಭಟ್ಟರನ್ನು " ನಮ್ಮನ್ನ ನೀವೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಸ್ವಾಮ್ಯೋರೆ " ಎಂಬ ಕರಿಯನ ಧ್ವನಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು.

"ಕಾಪಾಡಬೋದಿತ್ತು ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ತುಂಬ ಖರ್ಚಾಗತ್ತೆ . ಸುಮಾರು ಮೂರು ಸಾವಿರಾನಾದ್ರೂ ಬೇಕು . ತಂದ್ರೆ ನಾನು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸ್ತೀನಿ " ಎಂದರು ಭಟ್ಟರು.

"ಬಡವ ಸ್ವಾಮಿ ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡ್ಕಳಿ " ಕರಿಯ ಗೋಗರೆದ .

"ನೋಡೊ ಆ ಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಾನುಗಳು ದುಬಾರಿ. ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಬೇಕೆ ಬೇಕು . ಈಗ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡುಸ್ತೀನಿ ... ನಾಳೆ ನಿಂಗೊ ನಿಮ್ಮನೆಯವರಿಗೋ ಅಪಾಯವಾದ ಮೇಲೆ ಬಂದರೆ ಏನೂ ಮಾಡಾಕಾಗಲ್ಲ ನನ್ನ ಕೈಲಿ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ "

ಭಟ್ಟರ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಾಗಿದ ಕರಿಯ , ಈಗಲೇ ದುಡ್ಡು ತಂದು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೊರಟ.

ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಲೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಕರಿಯ. ಏನಾಯ್ತೆಂದು ಕೇಳಿದ ನಿಂಗಿಯ ಬಳಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳಿದ .

"ಅಷ್ಟೇಯ!.. ಹೆಗಡೇರ ಹತ್ರ ಕೇಳಿದರಾತು ಬಿಡು .. ಇಬ್ಬರೂ ಅವರ ಬಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತೇವಲ್ಲ .. ಇಷ್ಟು ಸಾಲ ಕೊಡಲ್ಲಾಂದಾರ ?’" ನಿಂಗಿಯೆಂದಾಗ ಅದೇ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರಿತು ಕರಿಯನಿಗೆ.

ಬೇಗ ಬೇಗ ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿ , ಅವಕ್ಕೆ ಗಂಜಿ ಕುಡಿಸಿ , ಯಾರೂ ಬಸಳೇಬಳ್ಳಿಯ ಬುಡಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗಬಾರದೆಂದೂ ಹೋದರೆ ಸತ್ತೇ ಹೋಗುವಿರೆಂದೂ ಹೆದರಿಸಿ , ಟೇಮಾಗೋತು ಹೆಗಡೇರ ಹತ್ತಿರ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳೊದೇ ಸೈ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕರಿಯ ನಿಂಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ದಿನದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಗಡೇರ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟರು.

ಕರಿಯ ಹೆಗಡೇರ ಮನೆಯ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ದನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊರಬಿಟ್ಟು, ಸಗಣಿ ತೆಗೆದು, ಗೋಬರ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಟ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಸಗಣಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ಕದಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿಂಗಿ ಹೊರ ಅಂಗಳ , ಹಿತ್ತಿಲ ಅಂಗಳಗಳನ್ನು ಗುಡಿಸಿ ಸಾರಿಸಿದಳು.

ಒಂದು ಬಾಳೆ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದೋಸೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಿಡಿಮಾವಿನ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ರಸಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹಿತ್ತಿಲಿಗೆ ಬಂದ ಹೆಗಡೇರ ಹೆಂಡತಿ ಸಣ್ಣಮ್ಮ ಅದನ್ನು ನಿಂಗಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ತಿಂದಾದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಕಿ ಘನಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿದರು.

ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತು ಮಿಡಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ರಸದೊಂದಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ದೋಸೆ ತಿನ್ನುವಾಗ ನಿಂಗಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ದುಡ್ಡಿನ ವಿಷಯ ನೆನಪಿಸಿದಳು. ಉಳಿದ ದೋಸೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆಂದು ಬಾಳೆ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಸೊಂಟದ ಸೀರೆ ಗಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ ನಿಂಗಿ ಅಕ್ಕಿ ಘನಮಾಡಲು ಹೊರಟಳು.

ಕರಿಯ ಜಗುಲಿಗೆ ಬಂದು ಆಗತಾನೆ ತಿಂಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಕವಳ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಗಡೇರ ಎದುರು ನಿಂತ .

"ಹೋ ಬಂದ್ಯ ಇವತ್ತು ತೋಟದಿಂದ ಏಲಕ್ಕಿ ಕೊಯ್ದು ತರಬೇಕು " ಆದೇಶಿಸಿದರು.

ತಲೆ ಕೆರೆಯುತ್ತ ಇನ್ನೂ ನಿಂತೇ ಇದ್ದ ಕರಿಯನನ್ನು ನೋಡಿ " ಏನೋ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ವಾ ..ಎಂದರು ಹೆಗಡೇರು.

" ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಬೇಕಿತ್ತು ಹೆಗ್ಡೇರೆ " ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆ ಕೆಳಹಾಕಿ ಹೇಳಿದ ಕರಿಯ.

"ಇವತ್ಯಾಕೊ ದುಡ್ಡು , ಸಾಗರ ಸಂತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಇದೆಯಲ್ಲ " . ಕೇಳಿದ ಹೆಗಡೆಯವರ ಬಳಿ ತನ್ನ ಗೋಳನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದ ಕರಿಯ.

"ಆ ಭಟ್ಟನಿಗೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ . ನಿನ್ನ ಬಳಿ ದುಡ್ಡು ಕೀಳಲು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ . ಮಾಟವಂತೆ , ಮಂತ್ರವಂತೆ ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತೊ ... ಸುಮ್ಮನೆ ಮರುಳಾಗ್ತೀರಿ ನೀವು . ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ ಹೋಗು " ಹೆಗಡೇರು ಹೇಳಿದಾಗ ಕರಿಯನ ಕಣ್ಣಂಚಿನಿಂದ ನೀರು ಜಿನುಗಿತು.

ಮೆತ್ತಗಾದ ಹೆಗಡೇರು "ಸರಿ ಮಾರಾಯ ಅಳಬೇಡಾ ಮೊದಲೇ ನಿನ್ನ ಸಾಲ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರವಿದೆ .. ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಕೊಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ . ಒಂದು ಸಾವಿರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅದೇನು ಮಾಡ್ತೀಯೋ ಮಾಡು " ಎನುತ್ತಾ ಒಳಗಿಂದ ದುಡ್ಡು ತಂದು ಕೊಟ್ಟರು.

ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಸಾವಿರವನ್ನೆಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಿಂಗಿಯ ಬಳಿ ಬಂದ ಕರಿಯ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ .

ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿದ ನಿಂಗಿ ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಚಿನ್ನದ ಒಡವೆಯಾದ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಓಲೆಗಳನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದನ್ನೇ ಅಡ ಇಡು ಎಂದಳು.

ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದ ಶೇಷಭಟ್ಟರು ತಾವು ತಂದಿದ್ದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮಂತ್ರಿಸಿ ಮನೆಯ ಮಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದರು. ಏನೇನೋ ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ , ಬಸಳೇಬಳ್ಳೀಯ ಬಳಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಗೊಂಬೆ ಲಿಂಬೇಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು . ಕರಿಯನೊಂದಿಗೆ ಸೋಮಪ್ಪನ ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಿಲಿಗೆ ಶಬ್ದವಾಗದಂತೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಆ ಗಂಟನ್ನು ಹುಗಿದು ಬಂದಾಗ ನಿಂಗಿ ಕರಿಯರು ಸಮಾಧಾನದ ಉಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿಂಗಿಯ ಆರು ವರ್ಷದ ಮಗಳು ಗೌರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತುಂಬ ದುಖಃವಾಯಿತು.

ಕಳೆದವಾರ ಸಾಗರದ ಸಂತೆಗೆ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಹೋದಾಗ ಅವಳೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೊಂಬೆ ನೋಡಿದ್ದಳು. ತುಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಕೊಡಿಸೆಂದರೂ ಅಮ್ಮ ಕೊಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅಂತಹುದೇ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಮೊನ್ನೆ ಹೆಗಡೇರ‍ ಮಗಳ ಬಳಿ ನೋಡಿದಾಗ ಆಸೆಯಾಗಿ , ಅವಳಿಲ್ಲದಾಗ ಅದನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.

ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗಳಾದ ಸುನೀತಾಳೊಡನೆ ಬಸಳೆಬಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಗೊಂಬೆಯೊಡನೆ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೌತೇಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೌತೇಕಾಯಿ ಕೊಯ್ದು , ಉಪ್ಪು, ಕಾರ, ಲಿಂಬೆಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದು ತಿಂದಿದ್ದರು.

ಹಾಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಸುನೀತನ ಅಮ್ಮ ಮಂಜಿ ಅವಳು ತನ್ನ ವೈರಿಯ ಮಗಳ ಜೊತೆ ಆಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಹತ್ತಿರ ಬಂದವಳೇ ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಳದ ಕೆಂಪಾದ ರಸ ಉಗುಳಿ , ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಸುನೀತಳ ಬೆನ್ನಿಗೆರಡು ಬಾರಿಸಿ ಅವಳನ್ನೆಳೆದೊಯ್ದಿದ್ದಳು . ಅದೇ ಗಾಭರಿಯಲ್ಲಿ ಗೊಂಬೆಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಒಳಗೋಡಿಬಂದಿದ್ದಳು ಗೌರಿ.

ಅಪ್ಪ , ಭಟ್ಟರು ಈಗ ಅದೇ ಗೊಂಬೆಯನ್ನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಹುಗಿಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಗೌರಿಗೆ ಅದು ತನ್ನದೆಂದರೆ ಕದ್ದಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆನ್ನಿಸಿ ಹೇಳಲಾಗದೆ ಮೌನವಾಗಿ ರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿದಳು.

ನಿಂಗಿ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಒಡವೆಯೂ ಸೋಮಪ್ಪ ಮತ್ತವನ ಚಿನಾಲಿ ಹೆಂಡತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕೈತಪ್ಪಿದ್ದಕ್ಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಮಲಗಿದಳು.

ಹೆಗಡೇರ ಬಳಿ ತೆಗೆದ ಸಾಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆದುದನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ...ಇನ್ನು ಅದನ್ನು ತೀರಿಸಲು ತಾನೇ ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಮಗನೂ ಜೀತ ಮಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದೇನೋ ಎಂಬ ಅಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತಾ ಕಂಬಳಿ ಮುಸುಕೆಳೆದು ಬಿದ್ದುಕೊಂಡ ಕರಿಯ.

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೂರು ಸಾವಿರ ಲಾಭದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ....ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಸೋಮಪ್ಪನ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರೆ ...ಅವನೂ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಮಾಟ ತೆಗೆಸಲು ಬರಬಹುದು, ಆಗ ಅವನ ಬಳಿಯೂ ಹಣ ದೋಚಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಶೇಷಭಟ್ಟರೂ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದರು.

ಮನತಣಿಸುವ ನಾಮದ ಚಿಲುಮೆ - ದೇವರಾಯನ ದುರ್ಗ

2011-01-05T05:45:00.000-08:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಬನ್ ತುಂಬಿದ ಗಾಳಿ ಕುಡಿದು ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳು ನೊಂದಿವೆಯೆ ? ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಟ್ಟಡಗಳು , ಕೆಟ್ಟ ಟ್ರಾಫಿಕ್, ಕೊಳಚೆ ಚರಂಡಿ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆಯೆ? ವಾಹನಗಳ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕಿವಿ ನೋವಾಗಿದೆಯೆ? ಹಾಗಾದರೊಮ್ಮೆ ನಾಮದಚಿಲುಮೆಗೆ ಹೋಗಿಬನ್ನಿ.

ಇಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣು ತಣಿಸುತ್ತದೆ. ಶುದ್ದಗಾಳಿ , ಕಾಡಿನ ಮೌನ ಮನತಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋದು ಎನ್ನುತ್ತೀರಾ? ನಾಮದ ಚಿಲುಮೆ ಎಂಬ ಈ ಪುಟ್ಟ ಊರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕೇವಲ ೭೦ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರವಿದೆ ಅಷ್ಟೆ. ತುಮಕೂರಿನಿಂದ ೧೪ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ನಾಮದ ಚಿಲುಮೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇರುವ ದೇವರಾಯನ ದುರ್ಗ , ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ಐಡಿಯಲ್ ಪಿಕ್ನಿಕ್ ಸ್ಪಾಟ್.

ಇಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಯೊಂದರಿಂದ ಹೊರಬರುವ ನೀರಿನ ಚಿಲುಮೆಯಿದೆ . ಎಂತಹ ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲೂ ಇದು ಬತ್ತುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸ್ಥಳೀಯರು. ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಕೃತಿವಿಸ್ಮಯವನ್ನೂ ರಾಮಾಯಣ , ಮಹಾಭಾರತದ ಜೊತೆ ತಳಕುಹಾಕುವ ಅಭ್ಯಾಸ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೆ ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಥೆಯಿದೆ.

ಹಿಂದೆ ರಾಮ ತನ್ನ ವನವಾಸದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಕಾಲ ತಂಗಿದ್ದನಂತೆ. ಒಂದು ದಿನ ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕವನ್ನಿಡಲು ಸನಿಹದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನೀರು ಸಿಗದಿರಲು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಂಡೆಗೆ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟನಂತೆ . ಆಗ ಆ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಯಿಂದ ನೀರಿನ ಚಿಲುಮೆ ಚಿಮ್ಮಿತಂತೆ . ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ಸ್ಥಳ ನಾಮದ ಚಿಲುಮೆ ಎಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಯಿತಂತೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆವನ ಕೂಡ ಇದೆ. ತಲೆಮೇಲೆ ಕಿರೀಟದಂತಹ ಕೊಂಬನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ , ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿ ಚುಕ್ಕಿಗಳಿಂದಲಕೃತವಾದ ಮೈಬಣ್ಣದ ಈ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಸೊಗಸು .
ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಡನ್ನು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಜೈವಿಕವನವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ .

ಇಲ್ಲಿ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್ ಒಂದಿದೆ . ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರಾವುದೇ ಹೋಟೆಲ್ಗಳಾಗಲೀ ಅಂಗಡಿಗಳಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೋಗುವವರು ಆಹಾರ , ನೀರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಉತ್ತಮ .

ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇರುವ ದೇವರಾಯನ ದುರ್ಗ ಕೂಡ ತುಂಬ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕಾಣುವ ವಿಹಂಗಮ ನೋಟ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಮರೆಸುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರೌಡಿ ಮಂಗಗಳಿವೆ . ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಾದರೂ ಹಣ್ಣುಕಾಯಿಯ ಕವರ್ ಅಥವಾ ತಿಂಡಿ , ಸೌತೆಕಾಯಿ , ಹೀಗೆ ಏನೇ ಕಂಡರೂ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಹಲ್ಲುಕಿರಿದು ಹೆದರಿಸಿ ದೋಚಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜಂಜಡಗಳಿಂದ ಬೇಸರವಾಗಿದ್ದರೆ ಒಮ್ಮ ರಿಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿಬರಲು ಮಲೆನಾಡಿನ ಅನುಭವ ನೀಡುವ ನಾಮದಚಿಲುಮೆ, ದೇವರಾಯನದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬಹುದು.

ಈ ಲೇಖನ ೧೧-೧೨-೨೦೧೦ ರ "ಹೊಸದಿಗಂತ "ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ .

ಅದ್ಭುತ ಸಂಘಜೀವಿ ಗೆದ್ದಲು

2010-12-19T07:43:00.000-08:00

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಜೀವಿಗಳು ಕೀಟಗಳು. ಇಂತಹ ಕೀಟಗಳ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಗೆದ್ದಲುಗಳೂ ಮಾನವರಿಗಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಮೊದಲೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸುಮಾರು ೫೦ಮಿಲಿಯನ್ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಅವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಸಂಘಜೀವಿಗಳಾದ ಅವುಗಳ ಒಂದು ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ನೂರರಿಂದ ಮಿಲಿಯನ್ ಗಳಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜೀವಿಗಳಿರಬಹುದು. ಸುಮಾರು ೩೦೦೦ ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಇದು ತುಂಬ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವಂತಹ ಜೀವಿ.

ಉಷ್ಣವಲಯ, ಸಮಶೀತೋಷ್ಣವಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಮರಮಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲೆ , ಒಣಗಿ ಬಿದ್ದ ದಿಮ್ಮಿಗಳ ಕೆಳಗೆ , ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಇವು ತಮ್ಮ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗೂಡಿಗೆ ಚಿಮಣಿಯಂತೆ ಹುತ್ತವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ.

ಮರ , ಒಣಗಿದ ಮರ , ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮರ , ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಶಾಖಾಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಗಣಿ ಮುಂತಾದವು ಇವುಗಳ ಆಹಾರ. ಮರಮಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಅಹಾರ.

ವಿಧಗಳು - ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಂಘಜೀವಿಗಳು. ಇದರ ಒಂದು ಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜವಂಶ , ಕೆಲಸಗಾರ , ಸೈನಿಕ ಎಂಬ ಮೂರು ಜಾತಿಯಿರುತ್ತದೆ.

ರಾಜವಂಶ - ಈ ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ . ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ನಡೆಸುವುದು ಇವುಗಳ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯ. ಉಳಿದವುಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡ ಸೈಜಿನ ರಾಣಿ , ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವ ರಾಜ ಮತ್ತು ಮತ್ತು ರಾಜ ರಾಣಿಯರಾಗಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ನಡೆಸಬಲ್ಲ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಈ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರೆಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿದ ಪುಟ್ಟ ಕೀಟಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಳಿ ಬರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು . ಮಳೆಹುಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇವುಗಳು ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿದ ಗೆದ್ದಲುಗಳು . ಹೊಸ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಲು ತಯಾರಾಗುವ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಗೆದ್ದಲುಗಳಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ . ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣವಿದ್ದಾಗ ಅವು ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾರುತ್ತವೆ . ಇದು ಅವುಗಳ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಹಾರಾಟ. ಸೂಕ್ತ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಡೆಸುವ ಹಾರಾಟ ( naptual flight ).

ಸೂಕ್ತ ಸಂಗಾತಿ ಸಿಕ್ಕೊಡನೆ , ಭೂಮಿಗಿಳಿದು ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಇವು ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕಿ ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೂಡುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಹೆಣ್ಣು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡಬಲ್ಲ ಮಹಾತಾಯಿ ಈ ರಾಣಿ. ಈ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಕೆಲಸಗಾರ , ಸೈನಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯ ಮರಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲ ಜನರೇಶನ್ ಮರಿಗಳನ್ನು ತಾಯಿತಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಸಲಹುತ್ತವೆ . ನಂತರ ಆ ಮರಿಗಳು ಕಲೋನಿಯ ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದರಿಗಳನ್ನೂ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆಗ ತಾಯಿ ರಾಣಿಯು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಡೆದು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮೊಟ್ಟೇಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಡೆದಾಡಲೂ ಕೆಲಸಗಾರರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು .
ಗೂಡಿನ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ರಾಣಿ ಹೊರಸೂಸುವ ಫೆರಾಮೋನ್ ಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಕೆಲಸಗಾರ - ಗೂಡಿನ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಕೆಲಸಗಾರ ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಹೊಣೆ. ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಣೆ , ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಮರಿಗಳಿಗೆ , ರಾಜ ರಾಣಿಯರಿಗೆ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸುವುದು , ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು , ಗೂಡನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದು , ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೇ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲಸಗಾರರದು. ಇವು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ನಡೆಸಲಾರವು.

ಸೈನಿಕರು - ತಮ್ಮ ಗೂಡುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಇವುಗಳ ಹೊಣೆ. ಕೆಲ ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸೈನಿಕವರ್ಗ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗೆದ್ದಲುಗೂಡಿನೊಳಗೆ ದಾಳಿಯಿಡುವ ಇರುವೆಗಳನ್ನು ಇವು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಗೂಡಿನಿಂದ ಹೊರಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದರಹಿಂದೊಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಇವು ತಮ್ಮ ಮುಖದ ಮ್ಯಾಂಡಿಬಲ್ (ಚೂಪಾದ ಕೊಂಬಿನಂತಹ ಅಂಗ) ಗಳಿಂದ ಇರುವೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ . ಕೆಲ ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ವಿಷಯುಕ್ತ , ಅಂಟಾದ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸಿ ಇರುವೆಗಳ ಜೊತೆ ತಾವೂ ಸಾಯುತ್ತವೆ. ಥೇಟ್ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಂತೆಯೇ!

ಗೂಡು - ಕೀಟಪ್ರಪಂಚದ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಉನ್ನತ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗೆದ್ದಲು ಕೂಡ ತನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಶಾಖ ಮತ್ತು ಬೆಳಕನ್ನು ಇದರ ಮೃದುವಾದ ದೇಹ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ತೇವಯುಕ್ತವಾದ ಮರದ ಕಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ , ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಒಣ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ , ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ . ಕೆಲವೊಂದು ಜಾತಿಯ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಭೂಮಿಯೊಳಗಿನ ತಮ್ಮ ಗೂಡಿನ ಮೇಲೆ ಚಿಮಿಣಿಯಂತಹ ಗೋಪುರ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ . ಕೆಲವು ಕಡೆ ೪ರಿಂದ ೬ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಹುತ್ತ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ದಾಖಲೆಯೂ ಇದೆ.

ಮರದ ಕಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ತಮ್ಮ ಜೊಲ್ಲುರಸ , ಡೈಜೆಸ್ಟಿವ್ ವೇಸ್ಟ್ , ಮಣ್ಣು ಬಳಸಿ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಅದರೊಳಗೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಬಿಸಿಲು ಸಹಿಸಲಸಧ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಇವುಗಳ ಗೂಡು ಅನೇಕ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಆಳದವರೆಗಿರುತ್ತದೆ . ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಜ ರಾಣಿಯರಿಗೆ, ಮರಿಗಳಿಗೆ , ಆಹಾರ ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೋಣೆಗಳು , ಓಡಾಡಲು ಪ್ಯಾಸೇಜ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೊಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಅದರ ಹೊರದಾರಿ ನೇರವಾಗಿ ಮರ ಇರುವಲ್ಲಿ ತಲುಪುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಹುತ್ತಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣು , ಜೊಲ್ಲುರಸ , ತನ್ನದೇ ಮಲ ಬಳಸಿ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ್ರ ರಂದ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಹುತ್ತಗಳಿಂದ ಒಳಗಿರುವ ಗೂಡಿನ ವಾತಾವರಣ ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಂತಹ ಬುರುಗಾಳಿ ಮಳೆಗೂ ಜಗ್ಗದ ಗಟ್ಟಿ ರಚನೆಯಿದು. ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಗೂಡಿನೊಳಗೆ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಮಾನವರೂ ಅನುಸರಿಸಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಆಹಾರ - ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಕ್ಕರೆಯಾದ ಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ. ಈ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾಗುವ ಕಿಣ್ವಗಳು ಇದರಲ್ಲಿಲ್ಲ . ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಉದರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಾದ ಬ್ಯಾಕ್ಟಿರಿಯಾ ಮತ್ತು ಪ್ರೋಟೊಜೋವಾಗಳು ಸೆಲ್ಯುಲೋಸ್ ಜೀರ್ಣಿಸುವಂತಹ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ರವಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವುಣ್ಣಿಸುವಾಗ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳನ್ನೂ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತದೆ .
ಪರಸ್ಪರ ಆಹಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಮಿಕಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಗಳನ್ನೂ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಅವುಗಳ ಜಾಣ್ಮೆಯೆ ಅವುಗಳ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಯಶಸ್ವೀ ಜೀವನದ ಗುಟ್ಟು.

ಕೆಲವೊಂದು ಗೆದ್ದಲುಗಳು ತಮ್ಮ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶಿಲೀಂದ್ರಗಳನ್ನು ಅವು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಹಾರ , ಎಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಒಂದೆಡೆ ಹಾಕುತ್ತವೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶಿಲೀಂದ್ರಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ . ಶಿಲೀಂದ್ರಗಳಿಂದ ಬರುವ ಮೈಸೀಲಿಯಂ ಗೆದ್ದಲುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಘಜಿವನ -ಇರುವೆ , ಜೇನುಹುಳು , ಕೊಣಜ ಮೊದಲಾದ ಕೀಟಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಘಜಿವನ ನಡೆಸುತ್ತವೆ . ಅದೇ ಜಾತಿಗೆ ಗೆದ್ದಲು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳ ಸಾಮುದಾಯಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅನುಸರಣಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮುದಾಯದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಗುಂಪಿನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ದುಡಿಯುತ್ತವೆ. ರಾಣಿ , ರಾಜ ಗುಂಪಿನ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸದಾ ಕಾರ್ಯನಿರತರು. ರಾಣಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡಬಲ್ಲದು. ಗೂಡಿನ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ಹೆರಮೊನ್ ಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಲ್ಲದು .ಸ್ವಂತ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸಗಾರ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ರಾಣಿಯ ಮರಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ . ಪರಸ್ಪರ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ .ಸೈನಿಕ ಗೆದ್ದಳುಗಳಮ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಸಮುದಾಯದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ . ಅಬ್ಬ ! ಎಂತಹ ಸುಂದರ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ - ಮರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾದ celulose ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ . ಅದ್ದರಿಂದ ಇದು ಅನೇಕ ಮರಗಗಿಡಗಳ, ಆಹಾರ ಬೆಳೆಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮರದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು , ಕಿಡಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ಇವುಗಳಿಂದ ಅಪಾರ ಹಾನಿಯೇನೋ ಆಗುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಉಪಕಾರವಾಗುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು .

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮರವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಇವುಗಳು ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ . ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಅ ಮರದ ದಿಮ್ಮಿಗಳು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ .
ಎಲೆ ಒಣ ಮರ ಸಗಣಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ವಿಭಜಿಸಿ ಅವು ಬಿಡುವ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಕೊರೆದ ಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆನೀರು ಇಂಗಿ ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಅನೇಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು , ಸಿಕ್ಕ ಸಸ್ತನಿಗಳು , ಇರುವೆಗಳು ಮೊದಲಾದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಇವು ಆಹಾರವಾಗಿವೆ . ಕೆಲ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಮಾನವರು ಕೂಡ ಗೆದ್ದಲುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಲಿ, ಹಾವು , ಅಳಿಲು ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗೆದ್ದಲುಗಳ ಗೂಡನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ .
ವಾಸ್ತುತಂತ್ರಜ್ಞರು ಇವುಗಳ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಗೂಡಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿ ಸುಲಭವಾದ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನ , ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿಯಾದ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಬದಲಿ ಇಂಧನದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನಾ ನಿರತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿವೆ. ಗೆದ್ದಲುಗಳು ಸಸ್ಯದ celulose ತಿನ್ನುತ್ತವೆ ಹಾಗು ಜಠರದಲ್ಲಿನ maicro organism ಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ . ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಿಣ್ವ celulase ಸಸ್ಯದ celulose ಅನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ . ಆಗ ಶಕ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಉಪ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿ ಜಲಜನಕವು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ . ಈ ಜಲಜನಕವನ್ನು ಬದಲಿ ಇಂಧನವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಲೇಖನ 16 /12/2010ರ ಹೊಸದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

ಆಗ - ಈಗ

2010-12-11T04:22:00.000-08:00

ನಿನಗಾಗಿ ಆಕಾಶದ ತಾರೆಗಳನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ತರಬಲ್ಲೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ
ಈಗ
ರಾತ್ರಿ ತಾರೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲೂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ.
ಕಾರಣ
ಅವರ ಮದುವೆಯಾಗೀಗ ಹತ್ತು ವರ್ಷ

----- ------ ------ ---------

ನನ್ನ ಗಿಡ್ಡ ಕೂದಲನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದಮನೆ ಹುಡುಗ ,
ಈಗ
ಗಿಡ್ಡ ಕೂದಲು ಒಳ್ಳೆಯದೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾನೆ .
ಕಾರಣ
ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗುವವಳ ಮೋಟುಕೂದಲು.

------- ------- -------- --------

ಛೆ .. ಏನು ಗಲಾಟೇ ಸುಮ್ಮನಿರಿ ಎಂದು ಪಕ್ಕದಮನೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗದರಿದವಳು
ಈಗ
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲದೇ ದೊಡ್ಡವರು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.
ಕಾರಣ
ಅವಳಿಗೀಗ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳು.

------- -------- ------- -------

ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರನ್ನು ನೂರೆಂಟು ನೆಪ ಹೇಳಿ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟಿದವನು ,
ಈಗ
ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕಾರಣ
ಅವನಿಗೀಗ ವರ್ಷ ಅರವತ್ತು.

------- -------- ------ --------

ಆಫೀಸಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಗೆಳಯನ್ನು "ಅಮ್ಮಾವ್ರ ಗಂಡ" ಎಂದು ಛೇಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವನು
ಈಗ
ಹೆಂಡತಿಯರ ಮಾತು ಕೇಳುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗಂಡ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ
ಕಾರಣ
ತಿಳಿಯಿತಲ್ಲವೆ ? ಅವನಿಗೀಗ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ.

-------- ------ ------- -------

ಅಮ್ಮ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಿರುವೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಸಿಡಿಮಿಡಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವಳು ,
ಈಗ
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟರು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ ..
ಕಾರಣ
ಅವಳಿಗೀಗ ಹದಿಹರೆಯದ ಮಗಳಿದ್ದಾಳೆ .

ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೇಗಾಲದ ಅತಿಥಿ - ಹಿಸಕನ ಹುಳ.

2010-11-22T05:27:00.000-08:00

ಇಶ್ಶಿಶ್ಶಿ....ತೂಊಊ.... ಇದೊಂದು ಕೊಳಕು ... ... ಇನ್ನು ಸೋಪು ಹಾಕಿ ಕೈ ತೊಳೆದ್ರೂ ಲೋಳೆ ಹೋಗಲ್ಲ ....ಛಿ.... ಬೀನ್ಸ್ ಬಳ್ಳಿಯ ಬುಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಅಸಹ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಗೆ ನಡೆದರು . ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲೇ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ಸೈನ್ಯದ ಕಿವಿ ನೆಟ್ಟಗಾಯಿತು , ಎಲ್ಲ ಅವರೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿದರು. ಅವರಲ್ಲೇ ಚೂಟಿಯಾದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ತಕ್ಷಣ ಅಡುಗೆಮನೆಗೋಡಿ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಉಪ್ಪು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ . ಬೀನ್ಸ್ ಎಲೆಯ ಹಿಂದಿದ್ದ ಹಿಸ್ಕನಹುಳದ ಆಯಷ್ಯ ಇನ್ನೇನು ತೀರೇ ಹೋಗುತ್ತೆಂದು ಕ್ಯಾಮರ ಹಿಡಿದು ನಾನು ಹೊರಗೋಡಿದೆ..
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ "ಹಿಸ್ಕು " ಎಂಬ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಮೃದ್ವಂಗಿಯೂ ಒಂದು . ಮೈಯೆಲ್ಲ ಲೋಳೆ ಲೋಳೇ ...... ಮೆತ್ತಗಿನ ತಣ್ಣನೆಯ ಮೈ .... ತುಂಬ ನಿಧಾನವಾದ ನಡಿಗೆ ...... ನಡೆದ ಜಾಗವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸುವ ಅದರ ಲೋಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ತುಂಬ ರೇಜಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಈ ಜೀವಿಗಳು ಒಂದು ಜಾತಿಯ " ಸ್ಲಗ್"ಗಳು.

ಮೃದ್ವಂಗಿಗಳ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವಾದ ದೇಹದ ಹೊರಕವಚ ಅಥವಾ ಚಿಪ್ಪು ಈ ಜಾತಿಯ ಜೀವಿಗಳಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಇದ್ದರೂ ತುಂಬ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದು ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾರವು. ತುಂಬ ಮೃದು ದೇಹ . ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ರಚಿಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ . ಬಿಸಿಲಿಗೆ ದೇಹ ನಿರ್ಜಲೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಸ್ಲಗ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣವಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ , ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಮಾತ್ರ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಿರುತ್ತವೆ.

ದೇಹದಲ್ಲಿ ತಲೆ , ಮ್ಯಾಂಟಲ್ , ಬಾಲ , ಮಸ್ಕುಲಾರ್ ಪಾದಗಳಿವೆ. ಬಲಬಾಗದಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ರಂದ್ರವಿದೆ.
ದೇಹದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಜೊತೆ ಬೇಕಾದಾಗ ಹೊರಚಾಚಬಲ್ಲ ಸ್ಪರ್ಶಾಂಗಗಳಿವೆ . ಅದರಲ್ಲಿ ಮೇಲಿರುವ ಸ್ಪರ್ಶಾಂಗಗಳು
ಕಣ್ಣಿನಂತೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದ ಸ್ಪರ್ಶಾಂಗ ವಾಸನಾಗ್ರಾಹಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ , ಬಾಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಹಲ್ಲುಗಳಿವೆ.

ನಡೆಯುವಾಗ ತೆಳುವಾದ ಲೋಳೆದ್ರವವನ್ನು ( ಮ್ಯೂಕಸ್ ) ಪಾದಭಾಗದಿಂದ ಸ್ರವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಲೋಳೆದ್ರವ ಅದರ ಮೃದುವಾದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ . ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಫೈಬರ್ ಅಂಶ ಗೋಡೆ ,ಮಾಡು ಮೊದಲಾದ ಮೇಲ್ಮೈಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಲೋಳೆದ್ರವವೊಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ . ಅದರ ಕೆಟ್ಟ ರುಚಿ ಅದನ್ನು ವೈರಿಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ದ್ರವದ ಕೆಟ್ಟ ರುಚಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಅನೇಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇವನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಜೊತೆಗೆ ಇದು ಹರಿದಾಗ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಲೋಳೆದ್ರವ ಬೇರೆ ಸ್ಲಗ್ ಗಳಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಗಾತಿ ಹುಡುಕಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಿಡಗಳ ಎಲೆಗಳು , ಚಿಗುರು , ಸತ್ತ ಎಲೆಗಳು , ಶಿಲೀಂದ್ರಗಳು ಸ್ಲಗ್ ಗಳ ಆಹಾರ . ಎರೆಹುಳ , ತಮ್ಮದೇ ಜಾತಿಯ ಜೀವಿಗಳು ಮುಂತಾದವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಸ್ಲಗ್ ಗಳೂ ಇವೆ.

ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ಇವು ಹರ್ಮೊಫ್ರೊಡೈಟ್ . ಅಂದರೆ ಗಂಡು ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣು ಜನನಾಂಗಗಳೆರಡೂ ಒಂದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವಂತಹ ಜೀವಿ. ತಂಪಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ಜಾತಿಯ ಸ್ಲಗ್ ಗಳು ಆಹಾರ ಬೆಳೆ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದರೂ ಹೆಚ್ಚಿನವು ನಿರುಪದ್ರವಿಗಳು . ಒಣ ಎಲೆಗಳು ಶಿಲೀಂದ್ರಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಪರಿಸರದ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡುವುದರಿಂದ ಒಂದುರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಯೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು.

ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರಬಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿದು ಬೇಸಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೀರಿನ ಪಸೆ ಇರುವ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಸಾಯುತ್ತವೆ. ದೇಹವು ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ . ಆದ್ದರಿಂದ ಉಪ್ಪು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದರೆ ನೀರೆಲ್ಲ ಹೊರಬಂದು ದೇಹವೇ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ .
ಮಕ್ಕಳು ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆಂದೋ ಅಥವಾ ಇದರ ಅಸಹ್ಯ ಲೋಳೆಯನ್ನು ಸಹಿಸದೆಯೋ ಇದರ ಮೇಲೆ ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ಸಾಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ . ಅನೇಕ ಸ್ಲಗ್ ಗಳು ಹೀಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿಷಾದದ ಸಂಗತಿ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಈ ಫೋಟೊದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಸಕುಹುಳ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಗ್ಯಸ್ಟ್ರೊಪೊಡಾದ ಸ್ಲಗ್ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಸ್ಪೀಶೀಸ್ ನೇಮ್ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತಿಳಿದವರು ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ , ಹಾಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿ.

ಯಕ್ಷರಂಗದ ಕೋಗಿಲೆ

2010-11-15T06:53:00.000-08:00

ದೀಪಾವಳಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮಳೆಯೆಲ್ಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಳಿಗಾಲ ಅಡಿಯಿಡುವ ಸಮಯ ... ನಮ್ಮೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಸಾಗರಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮೇಳಗಳ ಆಟ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗುರುವಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಂತೆ . ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬಹುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಟ ಗುರುವಾರವೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ , ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಂದಿರು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಯಕ್ಷಗಾನಪ್ರೇಮಿಗಳು. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೂ ನಾನೂ ಹೋಗುತ್ತೇನಮ್ಮ ಎಂದು ಆಸೆಗಣ್ಣಿಂದ ಹೇಳುವ ನನ್ನನ್ನು ಮರುದಿನ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೊಗಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಅಮ್ಮ . ಆದರೂ ಅಪ್ಪನೋ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೋ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ. ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಅವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆಯಿಂದಲೇ ಸಂಭ್ರಮ . ಸಾಯಂಕಾಲ ಯಾವಾಗಾಗುತ್ತೋ ಎಂದು ಕಾಯುವುದು. ಅಂತೂ ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೇ ಊಟ ಮಾಡಿ , ಅಜ್ಜ ಕೊಡಿಸಿದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೆಂಪು ಸ್ವೆಟರ್ ತೊಟ್ಟು ಹೊರಟರೆ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ನೆಹರೂ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿನ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಟೆಂಟ್ ಬಳಿ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದೆವು . ಜನಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೇದುಹೋದೇನೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಕೈಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಟೆಂಟಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ಅಂಗಡಿ ಸಾಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು . ಮಂಡಕ್ಕಿಖಾರ, ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಆಟ ಶುರುವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ನಟರು ಮೇಕಪ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅಪ್ಪ ಎಂದೂ ಮರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಣ್ಣ , ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಿರೀಟ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿಂದ ನೋಡುವ ನಮಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರ ಹೆಸರು ಅವರು ಮಾಡಲಿರುವ ಪಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ನಡೆಯುವ ಗಣಪತಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಟೆಂಟ್ ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದುದು. ಅಲ್ಲಿನ ಅರಾಮಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರೆ ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ . ಗಾನ , ನೃತ್ಯ, ಮನಸೆಳೆಯುವ ವೇಶಭೂಷಣ .....ಅದೊಂದು ಗಂಧರ್ವಲೋಕ . ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಣದ ಹುಚ್ಚು ಹತ್ತಿಸಿದ್ದೇ ಇಂತಹ ಯಕ್ಷಗಾನಗಳು.

ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಅನೇಕ ಯಕ್ಷಗಾನಗಳು ನನಗಿನ್ನೂ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ನೆನಪಿವೆ . ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಚಿಟ್ಟಾಣಿಯವರ ಕೆಲ ಪಾತ್ರಗಳು , ದುರ್ಗಪ್ಪ ಗುಡಿಗಾರರ ಮೃದಂಗ , ಹೆಸರು ನೆನಪಿಗೆ ಬಾರದ ಯಾವುದೊ ಸ್ತ್ರೀವೆಷ ಹೀಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಮನಸ್ಸಿನಾಳದಲ್ಲಿಳಿದಿವೆ . ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಾಳಕ್ಕಿಳಿದ ಮಧುರ ಕಂಠವೊಂದಿದೆ. ಅದು ಸುಭ್ರಮಣ್ಯ ಧಾರೇಶ್ವರರದು . ಆ ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಅವರ ಮಧುರ ಕಂಠದ ಅಭಿಮಾನಿ ನಾನು.

ನನಗಿಂತಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಅಭಿಮಾನಿಯಾದ ಸುಧಾಕಿರಣ್ , ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ ಧಾರೇಶ್ವರರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣವೆಂದಾಗ ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೊರಟೆ. ಯಕ್ಷಗಾನಪ್ರೇಮಿ ರವೀಶಣ್ಣ , ಭಾವ , ಅಕ್ಕ ಹೀಗೆ ಐದು ಜನರ ತಂಡ ನಾಗೂರಿನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿನ ಅವರ ಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಧಾರೇಶ್ವರ್ ಮತ್ತವರ ಪತ್ನಿ ಸುಜಾತ, ಮಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗಿನ ಯಕ್ಷಗಾನರಂಗದ ಅನುಭವಗಳು , ಮುಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು , ಯಕ್ಷಗಾನರಂಗದ ಅನೇಕ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಸದಾ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಧಾರೇಶ್ವರರದು ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ. ಇವರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಭಾಗವತರು. ಅದ್ಭುತವೆನ್ನಿಸುವಂತೆ ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. "ಆಪ್ತಮಿತ್ರ" ಕಥೆಯನ್ನು ಯಕ್ಷಗಾನಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿ , ಅದಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ರಾಗಸಂಯೋಜನೆ , ನೃತ್ಯಸಂಯೋಜನೆ , ರಂಗನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅನೇಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ವರ್ಣನೆಗೆ , ಯುಗಳಗೀತೆಗೆ , ಸಮೂಹನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಎಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೂ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಗಾಯನ ಶಕ್ತಿ ಇವರ ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್.

ಯಕ್ಷಗಾನಮೇಳದಲ್ಲಿ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಷಿಯನ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಇವರು ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಭಾಗವತಿಗೆಯತ್ತ ಹೊರಳಿದರು. ತಮ್ಮ ಕಂಠಸಿರಿಯಿಂದ ಜನಮನ ಸೆಳೆದು ಸ್ಟಾರ್ ಪಟ್ಟ ಪಡೆದರು.
ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಯಕ್ಷರಂಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು ತಂದೆಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಇಂದಿಗೂ ನೆನೆಯುವ ಅವರು ನಂತರ ತನ್ನ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಕುಟುಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ , ಸನ್ಮಾನಗಳು ಇವರ ಮುಡಿಗೇರಿದೆ. ಹಾಗೆಯೆ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಳಿಗೆ ಟೀಕೆಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿದ್ದಾರೆ . ರಚನಾತ್ಮಕ ಟೀಕೆಯಿಂದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು.

ಸಾಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಪರಿಚಯವಿರದ ಬಯಲುಸೀಮೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಕಂಠಸಿರಿಯಿಂದ ಜನರನ್ನಾಕರ್ಷಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಅಭಿರುಚಿ ಹತ್ತಿಸಿದ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಬೈಂದೂರಿನ ಬಳಿಯ ನಾಗೂರಿನಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ತೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ಭವ್ಯವಾದ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ವಾಸವಿರುವ ಅವರು ಅಪ್ಪಟ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಮ್ಯಾನ್. ಪತಿಯ ಸಾಧನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಹಕಾರ ನೀಡುವ ಪತ್ನಿ ಸುಜಾತ , ಬಿಎಸ್ಸಿ ಜೊತೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೃತ್ಯಪ್ರಾಕಾರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸುವ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅನಿಮೇಶನ್ ಕೋರ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಗ, ಇರುವ ಚಿಕ್ಕ ಚೊಕ್ಕ ಸಂಸಾರ ಇವರದು.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ದೀಪಾವಳಿಯಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಧಾರೇಶ್ವರ್ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಮಗೆ ಕಲಾವಿದರ ಕುಟುಂಬದ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದರ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಕಲಾವಿದನನ್ನು ಶಾಲು ಹೊದೆಸಿ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಿ ನಾವಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ಕಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಆಕಾಶ ಹನಿಯುದುರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತ್ತು.

ದೀಪಾವಳಿ

2010-11-03T09:21:00.000-07:00

ದೀಪಾವಳಿ .......

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ------ಹೊಸಬಟ್ಟೆ ..ಪಟಾಕಿ ..ಸಿಹಿತಿಂಡಿ

ಕನಸುಗಂಗಳ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರಿಗೆ --------ಕಣ್ಣೋಟಗಳ ವಿನಿಮಯಕ್ಕೊಂದು ಅವಕಾಶ.....

ಹೆಂಗಸರಿಗೆ -----ಕ್ಲೀನಿಂಗು ...ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ....ಹೊಸ ಹೊಸ ತಿಂಡಿಗಳ ತಯಾರಿಯ ಗಡಿಬಿಡಿ.... ನಡುವೆಯೆ ಪಕ್ಕದಮನೆಯಾಕೆಯ ಹೊಸಸೀರೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಉರಿನೋಟ.....

ಗಂಡಸರಿಗೆ -----ಅಪ್ಪ ಪಟಾಕಿ ಹೋಡೆಯಲು ಬಾ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳ ವರಾತ ....ಕೈಯಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ರಿಮೋಟ್ ....ಬದಲಾಗುವ ಉದಯಟಿವಿ ,ಈಟಿವಿ, ಸುವರ್ಣ, ಜೀಟಿವಿಗಳು.........ಮನದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪರ್ಸಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕನ್ನದ ಚಿಂತೆ ....

ದೀಪಾವಳಿ .....

ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ....ನೂರೆಂಟು ಸೇಲುಗಳ ಭರಾಟೆ ...ಹೂವಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಾರುಗಳವರೆಗೂ ರೇಟ್ ಏರಿಸಿ ನಂತರ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್ ಎಂದು ಟೋಪಿ ಹಾಕುವವರು.....ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಟೋಪಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ..... ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಗೆ ಹಿಡಿಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಒದ್ದಾಡುವ ರೈತ .... ಹಬ್ಬಕ್ಕೆಂದು ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಹೋಳಿಗೆ ತುಪ್ಪ ತಿಂದು ....ತೀರಿಸುವ ದಾರಿಯೆಂತೆಂದು ಕೊರಗುತ್ತಾ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಗಂಜಿ ಕುಡಿಯುವವ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಹಬ್ಬ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ .....ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಷಯಗಳು.

ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಕೋಟೆ

2010-10-25T04:14:00.000-07:00

ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನೋಡದ ಅಥವ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳದ ಕನ್ನಡಿಗರು ವಿರಳ. ಭಾರತದ ಎರಡನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಕೋಟೆಯೆಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯ ಅದರ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಸುಮಾರು ೧೦ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೀ ಈ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದು ಸುಮಾರು ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ , ಪಾಳೆಗಾರರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ . ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹೇರಳವಾಗಿರುವ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಯೇ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ . ಇದು ಏಳು ಸುತ್ತಿನ ಕಲ್ಲಿನ ಕೋಟೆ ಏಳು ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದೆ. ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂದಕ , ಪ್ರತೀ ಸುತ್ತಿಗೂ ಒಂದು ಮುಖಮಂಟಪ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಲು ಹಾಗೂ ದಿನನಿತ್ಯ ಉಪಯೋಗಿಸಲೆಂದು ಚಿಕ್ಕದಾದ ಒಂದು ಬಾಗಿಲುಗಳಿವೆ .
ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುಗಳು ಆನೆಗಳಿಂದ ತಳ್ಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜೆಡ್ ಆಕಾರ ಬರುವಂತೆ ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಕೋಟೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹೊರಭಾಗದ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಎತ್ತರವಾದ ಬತೇರಿಗಳಿವೆ . ಕಾವಲುಗಾರರು ಇಲ್ಲಿಂದ ಸುತ್ತ ಎರಡು ಕಿಮೀವರೆಗೂ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.
ಆನೆಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಬಾನಿ ,
ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲೇ ಕೊರೆದ ಎಣ್ಣೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಣ್ಣೆ ಕೊಳ , ಆಯುಧಗಳು ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ತುಪ್ಪದ ಕೊಳಗಳು ಶಿಲ್ಪಿಗಳ ಶ್ರಮವನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ತೋರಿರುವ ಜಾಣ್ಮೆ . ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಬಿದ್ದ ಮಳೆನೀರು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹರಿದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಕೊಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು . ಹೆಚ್ಚಾದ ನೀರು ಕೋಟೆಯಿಂದ ಹರಿದು ಕೆಳಭಾಗದ ಒಂದು ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಊರಿನ ಜನರಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೋಟೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಗಣೇಶ , ಸಂಪಿಗೆ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ , ಹನುಮಂತ , ಉಚ್ಚಂಗಿ ಎಲ್ಲಮ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಕಲ್ಲಿನ ತಂಪಾದ ದೇವಾಲಯಗಳು ನಿರಾಭರಣ ಸುಂದರಿಯರಂತೆ ಮನತಣಿಸುತ್ತವೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಹಿಡಿಂಬಾ ದೇವಾಲಯವೊಂದಿದೆ. ಮಾಹಾಭಾರತದ ಹಿಡಿಂಬೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನವಿದೆಂದು ಪ್ರತೀತಿ.
ಧೀರವನಿತೆ ಒನಕೆ ಓಬವ್ವನ ಶೌರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾದ ಓಬವ್ವನ ಕಿಂಡಿಯನ್ನು ನಾವೀಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು . ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲರ ನಾಗರಹಾವು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿರುವಂತೆ ಓಬವ್ವನ ವೀರಾವೇಷ , ಹೈದರಾಲಿಯ ಸೈನಿಕರ ಶವಗಳು , ಕುದುರೆಗಳ ಖರಪುಟ ಶಬ್ದ .... ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಓಬವ್ವನ ಕಿಂಡಿ
ಹಿಂದೆ ಚಿತ್ರಕಲ್ಲು ದುರ್ಗವೆಂಬ ಅನ್ವರ್ಥನಾಮವಿದ್ದ ಈ ಊರು ಕ್ರಮೇಣ ಚಿತ್ರದುರ್ಗವೆಂದಾಯ್ತಂತೆ. ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆಗಳು ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿವೆ.
ಕುಳಿತಿರುವ ಆನೆ , ಹಡಗು , ಮೊಲದ ಮುಖದ ಪಾರ್ಶ್ವ , ಬೃಹತ್ ಶಂಖ , ಮಂಚ ...... ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರೆ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಆಕಾರ ತಳೆಯುತ್ತವೆ ಆ ಬಂಡೆಗಳು.

ಇಲ್ಲಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಗೀಗೊಂದು ಹೊಸ ಸೇರ್ಪಡೆ ಮಂಕಿ ಮ್ಯಾನ್ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದನಾಗಿರುವ ರಾಜು.
ಇಲ್ಲಿನ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನೋ , ಬಂಡೆಯನ್ನೊ ಯಾವುದೇ ಹಗ್ಗ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ ಸರಸರನೆ ಆತ ಏರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮೈ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತದೆ . ಒಂದಷ್ಟು ಎತ್ತರ ಏರಿ, ಕೈಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಲ್ಟೀ ಹೊಡೆದು , ಮತ್ತೆ ಬಂಡೆಯ ಬಿರುಕನ್ನು ಹಿಡಿದು ಉಲ್ಟಾ ನಿಲ್ಲುವ ಆತನ ನಿಖರತೆ ಬೆರಗು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರದ ಮರವನ್ನಾಗಲೀ ಸಲೀಸಾಗಿ ಏರಬಲ್ಲ ಕೋತಿಗಳೆ ತನ್ನ ಈ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯೆನ್ನುವ ಈತನ ಸಾಹಸ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವವರಿಗೆ ಅಡಿಷನಲ್ ಎಂಟರ್ಟೇನ್ಮೆಂಟ್.

ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸರ ಸಾಮಂತರಾಗಿದ್ದ ಪಾಳೇಗಾರರು ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಜಧಾನಿ ವಿಜಯನಗರದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲದ ಇಂತಹ ಭವ್ಯವಾದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಏಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದರೋ ...ಅದಕ್ಕೆ ತಗುಲಿರಬಹುದಾದ ಜನಬಲ , ಧನಬಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಿದರೆ ಒಮ್ಮೆ what a waste! ಅನ್ನಿಸದಿರದು . ಬಹುಶಃ ಹಿಂದಿನ ರಾಜಾಡಳಿತ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ ಮತ್ತು ಆತನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರ ಚಿಂತೆ ಸದಾ ಶತ್ರುದಾಳಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಹೊಸ ರಾಜ್ಯ ಕಬಳಿಸುವುದರತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತೇನೊ . ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಸೌಹಾರ್ದ ತುಂಬ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತಿತ್ತೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಆಧುನಿಕ ಯಂತ್ರಗಳ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ , ಮಳೇ ಗಾಳಿ , ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಜಗ್ಗದ ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲ , ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ .

ಚೂಟಿ ಅಳಿಲು

2010-09-27T03:17:00.000-07:00

"ಏ ಸುಮ್ನೆ ಇರ್ತೀಯ ಇಲ್ಲ ಎರಡು ಬಾರಿಸಲಾ" ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ರುಕ್ಕಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಯುಟಿಲಿಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು , ತುಂಬ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಪಕ್ಕದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಕಿಟಕಿ ಶಜ್ಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕ್ರೀಚ್ ಕ್ರೀಚ್ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಳಿಲಿಗೆ ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾದವರಂತೆ ಅದು ಕೂಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಓಡಿ ಹೋಯಿತು. ರುಕ್ಕಮ್ಮನ ಸಿಟ್ಟು ಈಗ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿತು. " ಏನಕ್ಕ ತೆಂಗಿನಕಾಯನ್ನು ತುರಿದವಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತುರಿಯಲೇನಾಗತ್ತೆ ನಿನಗೆ ? ಇಷ್ಟೊಂದು ಹಾಗೆ ಉಳಿಸಿ ಅಳಿಲು ತಿನ್ನಲೆಂದೇ ಇಲ್ಲಿಡುತ್ತೀಯ ಅಲ್ವ? ಯಾಕೆ ನಿನಗೆ ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಕಾಟ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಇನ್ನು ಇದು ಇದರ ಸಂಸಾರ ಎಲ್ಲವಕ್ಕು ಜಾಗ ಕೊಡು " ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಪೊರಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ನಾನಲ್ಲಿಂದ ಸುಮ್ಮನೇ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿಲು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಅಳಿಲಿನ ಚಟುವಟಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ . ಹಿಂದಿನ ಮನೆಯ ಮಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕ್ರೀಚ್ ಕ್ರೀಚ್ ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತ , ಅತ್ತಿಂತ್ತಿತ್ತ ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ಅದು ಓಡಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮಗೂ ಉತ್ಸಾಹ ಪುಟಿಯುತ್ತದೆ. ನಾನು ಯುಟಿಲಿಟಿಯ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತೋ ...... ಪಕ್ಕದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗಿನಿಂದ ಜಿಗಿದು ಬಂದು ಅಲ್ಲೇನು ಸಿಗುತ್ತದೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ . ಅದು ಬರುತ್ತದೆಂದೇ ನಾನಿಡುವ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂಗಾಲುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು , ತನ್ನೆರಡು ಚೂಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿ ಹೆರೆಯುತ್ತಾ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಗಮನಿಸುವ ಅದು ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳವಾದರೆ ಸಾಕು ಓಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಬೆನ್ನಬೇಲಿನ ಮೂರು ಪಟ್ಟೆಯಿಂದಾಗಿ ಪಟ್ಟೆ ಅಳಿಲು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿರುವ ಈ ಅಳಿಲುಗಳು ದಕ್ಷಿಣಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಐದು ಪಟ್ಟೆಗಳಿರುವ ಇದರ ಸಮೀಪದ ಸಂಭಂದಿ ಅಳಿಲುಗಳು ಉತ್ತರಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತವಂತೆ. ಅದರ ಬೆನ್ನಮೇಲಿರುವ ಪಟ್ಟೆಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣಗಳೇನಿವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರಕಾರ ಅದು ಶ್ರೀರಾಮನ ಬೆರಳ ಗುರುತು. {ರಾಮ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಳಿಲು ತಾನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮರಳಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವ ಮರಳನ್ನು ಬೀಳಿಸುತ್ತಿತ್ತಂತೆ . ಅದರಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಂಡ ರಾಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದರ ಬೆನ್ನುಮೇಲೆ ಬೆರಳಾಡಿಸಿದನಂತೆ. ಅದರ ಗುರುತು ಇಂದಿಗೂ ಇದೆಯಂತೆ. ಎಷ್ಟು ಚೆಂದದ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲವೇ?}

ಈ ಅಳಿಲುಗಳ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹಾರುವ ಅಳಿಲು, ಇಂಡಿಯನ್ ಜೈಂಟ್ ಅಳಿಲು , ಹಿಮಾಲಯನ್ ಅಳಿಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳೆಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡುವಾಸಿಗಳು. ಆದರೆ ಈ ಪಟ್ಟೆ ಅಳಿಲು ಮಾತ್ರ ಮಾನವರ ವಾಸಸ್ಥಾನದ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಮನೆಯ ಮಾಡು , ಕೈತೊಟದ ಗಿಡಮರಗಳು ಬೀದಿಬದಿಯ ಸಾಲುಮರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇವುಗಳ ವಾಸ.
ಹಣ್ಣು , ಕಾಯಿ, ಬೀಜಗಳು , ಗಿಡಮರಗಳ ಚಿಗುರು, ಕೆಲ ಜಾತಿಯ ಹೂವು , ಕೀಟಗಳು , ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಇವುಗಳ ಅಹಾರ. ಹಕ್ಕಿಯ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ತಿನ್ನುವ ಚೋರ ಕೂಡ.
ಮುಂದಿನ ಚೂಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಒಡೆಯಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಮುಂಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಾಯಿಗಿಡುತ್ತದೆ.
ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳು , ಎತ್ತರದ ಕಂಬಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು , ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡಲು ಸುಲಭವಾಗುವಂತೆ ಕಾಲುಗಳ ಬೆರಳುಗಳ ರಚನೆಯಿದೆ. ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ಬಿಸಿಲು ಚಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ತುಂಬ ಗಲಾಟೆ ಸ್ವಭಾವ ...... ಕೂಗುವುದು ಹೆಚ್ಚು. ತಿನ್ನುವಾಗ ಕೂಡ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಹೆಣ್ಣು ಅಳಿಲು ಮರಿಹಾಕುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮರದಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಮಾಡಿನ ಸಂದುಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು, ಒಣಎಲೆಗಳಿಂದ ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಳಿಲುಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಗಳೂ ಹೌದು ಮತ್ತು ಅಪಕಾರಿಗಳೂ ಹೌದು.
ಅಳಿಲುಗಳು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿಗಳು, ಮರಗಿಡಗಳ ಚಿಗುರು , ಹೂವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಅನೇಕ ಬೆಳೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಭಂದಿ ಇಲಿಗಳಂತೆಯೇ ಇವೂ ಕೂಡ ಪ್ಲೇಗ್ ಮಹಾಮಾರಿಯ ವಾಹಕಗಳು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇವು ಮಾನವರಿಗೆ ಅಪಕಾರಿಗಳು.
ಗಿಡಮರಗಳಿಗೆ ಕಾಟ ಕೊಡುವ ಅನೇಕ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಇವು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ಕೆಲ ಹೂವುಗಳ ಮಕರಂದ ಹೀರುವ , ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಇವುಗಳಿಂದ ಪಾಲಿನೇಶನ್ ಹಾಗೂ ಬೀಜಪ್ರಸರಣ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇವುಗಳು ಅನೇಕ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುವ ಆಹಾರವಾಗಿವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆಹಾರ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಲುಗಳು ಮಾನವರಿಗೆ ಉಪಕಾರಿ ಕೂಡ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮನೆಯ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಆಳಿಲುಗಳು ತುಂಬ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದಿರುವುದು ನೋಡಲು ಚೇತೋಹಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹಬ್ಬದ ವಿಶೇಷ ಅಥಿತಿಗಳು

2010-09-16T07:59:00.000-07:00

ಬಂದ ನಮ್ಮ ಗಣಪಾ...
ಉಂಡೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ತಾರಪ್ಪಾ...
ಎಂದು ರಾಗವಾಗಿ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಯರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನೊಡುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಹನಿಗೂಡಿದ್ದವು. ಕುಳ್ಳನೆಯ ಶರೀರ , ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ , ಅಗಲ ಮುಖ , ಚಿಕ್ಕ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆ ಬಾಲಕಿಯರು ನಮ್ಮ ಊರಿನವರೇನಲ್ಲ . ಊರೇನು ಅವರು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದವರೇ ಅಲ್ಲ . ದೂರದ ಮೇಘಾಲಯದ ಬಾಲಕಿಯರವರು.

ಅಲ್ಲಿನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರಾದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಹಾವಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾದ ಬಡ ಕುಟುಂಬದ ಮಕ್ಕಳು. ಸಾಗರದ ಮಂಜಪ್ಪಣ್ಣ ಎಂಬುವವರ ವನಶ್ರೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ..... ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದು ಆ ಹನ್ನೆರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಬ್ಬದ ವಿಶೇಷ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಕರೆತಂದಿದ್ದ ಶ್ರೀಧರಮೂರ್ತಣ್ಣ.

ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಗಣಪತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ನನ್ನವರ ತವರುಮನೆಗೂ , ದೀಪಾವಳಿಗೆ ನನ್ನ ತವರುಮನೆಗೂ ಹೋಗುವುದು ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸ. ಈ ಬಾರಿ ಕೆಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ತವರಿನಲ್ಲೇ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿದೆವು .

ಸಾಯಂಕಾಲ ಗಣಪತಿ ನೋಡಲೆಂದು ಊರಿನ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟಾಗ ... ಶ್ರಿಧರಮುರ್ತಣ್ಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ ಅಣ್ಣ , ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲೆಂದು ಅವರನ್ನು ಕರೆದಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆಯೆನಿಸಿತು . ಅವರ ಮನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ , ಶ್ರೀಧರಣ್ಣ ಚಂದ್ರಮತಿಯಕ್ಕ ಅವರ ಮನೆಗೂ ಆರು ಮಕ್ಕಳು ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿದ್ದರೆಂದು ತಿಳಿದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತಸವಾಯಿತು.
ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದುಡ್ಡು ,ಬಟ್ಟೆ , ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ .ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಹಬ್ಬದಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಅತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಹೇಳಿ?

ಪೂಜೆ , ಪಟಾಕಿ , ಹಬ್ಬದಡಿಗೆ , ನಂತರ ಊರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಮೂರ್ತಣ್ಣನ ಅಮ್ಮ ಸವಿತಮ್ಮನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಅವರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಗದ್ಗದಿತರಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಸವಿತಮ್ಮಮ್ಮ ಹನಿಗಣ್ಣಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರುತುಂಬಿಕೊಂಡು ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ಕೆಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆತರುವಂತೆ ಶ್ರೀಧರಮೂರ್ತಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕಭಾವ ಇಣುಕಿತ್ತು.

ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

2010-09-09T09:30:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮೂವತ್ತಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ದೇವರೆಂದರೆ ಗಣಪತಿ. ಚೌತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿರುವಾಗಲೇ ಅಪ್ಪ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಹೆಡಿಗೆ(ಬುಟ್ಟಿ) ಕುಂಬಾರ ಮಣ್ಣು ತಂದು , ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕುಟ್ಟಿ ಹದಗೊಳಿಸಿ , ರುಷಿ ಸದೃಶ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕುಳಿತು ಸುಂದರ ಗಣಪತಿಯ ಮೂರ್ತಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಗಣಪತಿ ಕೂರಿಸಲು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ವಿಶೇಷವಾದ ಪೀಠ ಮೊದಲು ಸಿಧ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಗಣಪತಿಯ ಕಾಲುಗಳು ,ದೇಹ, ಡೊಳ್ಳು ಹೊಟ್ಟೆ , ಭುಜ , ಕೈಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು . ನಂತರ ಮುಖ ಸೊಂಡಿಲುಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಫಿನಿಶಿಂಗ್ ,ಅಂದರೆ ದೇಹದ ಅಂಕು ಡೊಂಕು , ಬಟ್ಟೆ , ಕೈಕಾಲು ಬೆರಳುಗಳು ,ಆಭರಣಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡ ಮರದ ಟೂಲ್ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರಿನ ಮುವತ್ತು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಗಣಪತಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಒಣಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಒಣಗಿದ ಮೇಲೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತೂ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಚೌತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಎರಡು ದಿನವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮಗಿಷ್ಟವಾದ ಗಣಪನ್ನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಉಳಿದವನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗೆ ಕೊಡುವಾಗ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಹೀಗೆ ಮೂರ್ತಿ ತಯಾರಾಗುವ ಪ್ರತಿ ಹಂತವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದುದರಿಂದ ಗಣಪತಿ ನಮ್ಮನೆ ಮಗುವೇನೋ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು . ಜೊತೆ ಅನೆ ಸೊಂಡಿಲು, ಇಲಿ , ಹಾವುಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆ ಬೇರೆ....
ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗಣೇಶನ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ತವರುಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅದ್ದರಿಂದ ಮುಖ ಮೊರದಗಲ ಆಗಿದೆ.
ಎಲ್ಲರಿಗು ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಇಂಬಳವೆಂಬ ಕೌತುಕ

2010-08-25T06:24:00.000-07:00

ಮಳೆಗಾಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತವೆ. ವಿಧ ವಿಧ ಕಪ್ಪೆಗಳು , ಕೀಟಗಳು , ಬಸವನಹುಳುಗಳು , ಶತಪಾದಿ , ಸಹಸ್ರಪಾದಿಗಳು , ಹಾವು ಚೇಳುಗಳು ... ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದಿದೆ ಬಿಡಿ . ಈ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುವ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವಿ ಈ ಇಂಬಳ . ಜಿಗಳೆಗಳ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಇವು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕವು

ಇಂಬಳಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಲನೆ

ನೀರಿನ ಪಸೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ , ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಳು ಬೆಳೆವ ಪ್ರದೇಶ , ತೋಟ , ಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿ ರಕ್ತಾಹಾರಿ ! ಜಾನುವಾರು, ಮಾನವರ ರಕ್ತ ಹೀರಿ ಬದುಕುತ್ತವೆ.

ಕಡ್ಡಿಯಂತಿರುವ ಇಂಬಳ ರಕ್ತ ಹೀರುವ ಮೊದಲು

ಇಂಬಳಗಳ ದೇಹ ಕಡ್ಡಿಯಂತಿದ್ದು ದೇಹದ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಸಕ್ಕರ್ ಎಂಬ ಅ೦ಗಗಳಿವೆ . ಈ ಸಕ್ಕರ್ ಗಳು ಅವು ಚಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಹೋಸ್ಟ್ ದೇಹದಿಂದ ರಕ್ತ ಹೀರಲು ಸಹಾಯಕವಾಗಿವೆ

ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಕ್ಕರ್ ನಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ಇದೆ . ಬಾಯೊಳಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಜೊಲ್ಲುರಸ ಗ್ರಂಥಿಗಳಿವೆ . ಹೋಸ್ಟ್ ದೇಹದಲ್ಲಿಯ ಮೃದುವಾದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಕ್ಕರ್ ಮೂಲಕ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ . ತಕ್ಷಣ ಅದು ಸ್ರವಿಸುವ ಜೊಲ್ಲುರಸದಲ್ಲಿ ಅರವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟದಿರುವಂತೆ ತಡೆಯುವ ಕಿಣ್ವಗಳಿರುತ್ತವೆ . ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಅದು ಕಚ್ಚಿದ್ದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟದೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಅದು ಹೀರಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಂದಲೇ ಇಂಬಳ ಕಚ್ಚಿದ ಗಾಯದಿಂದ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅನಸ್ತೆಟಿಕ್ ಪವರ್ ಎಷ್ಟು ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಎಂದರೆ ಐದಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಉರಿ ನೋವು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಂಬಳವನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದು ಸುಲಭಸಾದ್ಯವಲ್ಲ . ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೀಳುವುದು ಕಷ್ಟವೇ . ಉಪ್ಪು ಅಥವಾ ಸುಣ್ಣವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ ಬಿಡಿಸುವುದು ಸುಲಭ.
ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಹೊಸಕಿದರೆ ಜಾರುತ್ತದೆ , ಕತ್ತರಿಸಿದರೆ ಕೆಲ ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ . ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೇ ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಮಲೆನಾಡಿಗರು.

ಮೃದುವಾದ ಚರ್ಮ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು

ಒಮ್ಮೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದ ನಂತರ ಹೋಸ್ಟ್ ದೇಹವನ್ನು ತಾನಾಗೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವ ಇದರ ಜೀರ್ಣಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ತೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ . ಜೀರ್ಣಾಂಗವ್ಯೂಹದ ಹೆಚ್ಚಿನಭಾಗ ರಕ್ತ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಈ ಚೀಲದಂತಹ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿತೆಂದರೆ ಅದು ಜೀರ್ಣವಾಗಲು ಅನೇಕ ತಿಂಗಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಒಮ್ಮೆ ರಕ್ತ ಹೀರಿದರೆ ವರ್ಷವಾದರೂ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬಲ್ಲದು.

ಒಂದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಜನನಾಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಇದರ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಟ್ಟ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಮರಿಯಾಗಿ , ಆಹಾರ ದೊರೆತು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವಾಗುವ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ.

ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿರುವ ಇಂಬಳ

ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಮಣ್ಣು ಕಲ್ಲುಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗುವ ಇಂಬುಳಗಳು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದು ಮುಂದಿನ ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೇ.

ಇಂಬಳಗಳು ಕಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಪಾಯವೆನೂ ಇಲ್ಲ . ಅದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಇನ್ಫೆಕ್ಷನ್ ಇಂದ ಗಾಯ ದೊಡ್ಡದಾಗುವ ಸಾದ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಲೆನಾಡಿಗರು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಸುಲಭೋಪಾಯ ಆಂಟಿಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಲ್ ಅಗಿರುವ ಅರಿಸಿನ ಹಚ್ಚುವುದು .

ರಕ್ತ ಕುಡಿದ ನಂತರ ಉಬ್ಬಿರುವ ಇಂಬಳ

ಕಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಹರಿಯುವ ರಕ್ತ

ಕಚ್ಚಿದ ನಂತರದ ಚಿಕ್ಕ ಗಾಯ

{ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇಂಬಳಗಳಿವೆಯಾದರೂ ಮನೆಯ ಬಳಿ ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ . ತೋಟ ಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಅವುಗಳ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ನಾನು ಮೊರೆಹೋಗಿದ್ದು ನನ್ನ ಭಾವ ರಮೇಶ್ ಅವರನ್ನು . ದಿನಕ್ಕೆ ಐದಾರು ಬಾರಿಯದರೂ ಇಂಬಳಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಣ್ಣ , ಅರಿಸಿನಗಳಿಂದ ಕಾಲನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾನು ತೋಟದಿಂದ ಇಂಬಳ ತಂದುಕೊಡುವಂತೆ ಕೇಳಿದೆ. ನನ್ನ ಹುಚ್ಚುತನಗಳ ಅರಿವಿರುವ ಅವರು ನಗುತ್ತ ಹೋದರು . ಬರುವಾಗ ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಅಡಿಕೆಹಾಳೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಇಂಬಳ.ತನ್ನ ಎರಡೂ ಸಕ್ಕರ್ ನೆಲಕ್ಕೆ ಊರುತ್ತ ಚೂಟಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೋಡಿದೆ. ಅಂಗೈ , ಮೆಗೈ ಎಲ್ಲಾಕಡೆ ಓಡಾಡಿತೇ ವಿನಃ ಕಚ್ಚಲಿಲ್ಲ . ನಂತರ ಎರಡು ಬೆರಳಿನ ನಡುವೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಮೊದಲು ತೆಳ್ಳಗೆ ಕಡ್ಡಿಯಂತಿದ್ದದ್ದು ರಕ್ತ ಹೀರಿ ಗುಂಡಗಾಯಿತು . ನಂತರ ಕಿತ್ತು ಎಸೆದೆ . ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಗಂಟೆಗಳ ವರೆಗೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನೋವು ಉರಿ ಅಗಲಿಲ್ಲ . ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಸಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ ! ಹಾಂ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧಾಕಿರಣ್ " ನೀನು ಹೀಗೆ ಹಾವಿನ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲದರೂ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕಿಳಿಯಬೇಡ " ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಗಳು ಇಂಚರ " ಅಮ್ಮ ಬ್ಲಡ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಡೊನೇಟ್ ಮಾಡು " ಎಂದು ಸಲಹೆಯಿತ್ತಿದ್ದಾಳೆ!!}

2010-08-03T02:01:00.000-07:00

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಯಶಸ್ವಿ ಜೀವಿಗಳೆಂದರೆ ಕೀಟಗಳು. ಅದು ಮರಳುಗಾಡಿರಲಿ , ಹಿಮಪ್ರದೇಶವಿರಲಿ , ಗೋರಾರಣ್ಯವಿರಲಿ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯೇ ಆಗಿರಲಿ , ತಾವಿರುವ ಪರಿಸರದಲ್ಲೊಂದಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಕಲೆ ಅವಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದಿಸಿದೆ.
ಅನೇಕ ಕೀಟಗಳು ತಮ್ಮ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ವಸ್ತುಗಳಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸುವುದರಿಂದ ಅವಿರುವುದೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ .
ಕಸ ಕಡ್ದಿಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಕಡ್ಡಿ ಕೀಟ ಒಣಗಿದ ಕಡ್ಡಿಯಂತಿರುತ್ತದೆ.

ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಎಲೆಕೀಟದ ದೇಹರಚನೆ ಎಲೆಯನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ . ಅವುಗಳ ಚಲನೆ ಕೂಡ ಎಲೆ ಗಾಳಿಗೆ ಚಲಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ .

ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲೆ ಕೀಟ ಕರಿಬೇವಿನ ಮರದಲ್ಲಿತ್ತು . ಸಾರಿಗೆಂದು ಅದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತಾಗ ಜೊತೆಗೇ ಇದೂ ನನ್ನ ಅಡುಗೇ ಮನೆ ಸೇರಿತು . ಇನ್ನು ಇವಳು ತನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಸಾರು ಮಾಡಿದರೆ ಎಂಬ ಗಾಭರಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಓಡುವಾಗ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮರಾಕ್ಕೆ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಿತು .

ಮನಮುಟ್ಟದ ಕವಲು

2010-07-26T06:29:00.000-07:00

ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕಾದಂಬರಿಯೆಂದರೆ ಏನೋ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಷಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸಹಜ. ಆದರೆ "ಕವಲು " ಅವರ ಉಳಿದ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಮಟ್ಟ ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ವರದಕ್ಷಿಣೆ ಕಾನೂನುನನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅತ್ತೆಯನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ಕಳಿಸುವ ಸೊಸೆ ..... ಮದುವೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಡೈವೊರ್ಸ ನೀಡುವವರೆಗೂ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಕಾನೂನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಗಂಡನನ್ನು ಬೆದರಿಸುವ ಹೆಂಡತಿ ..... ತಾಯಿಯ ಅನೈತಿಕ ಸಂಭಂದದಿಂದ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಮಕ್ಕಳು ...ತಮ್ಮ ತೆವಲಿನಿಂದ ಅನೈತಿಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಶೋಷಿತರಾಗುವ ಗಂಡು ಹಾಗು ಹೆಣ್ಣು ಪಾತ್ರಗಳು......ಕುಟುಂಬ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವ ಮಕ್ಕಳು..... ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಾತ್ರಗಳ ನೋಟ.

ಅವರು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೂಲಕ ಹೇಳಹೊರಟಿರುವ ವಿಚಾರವೇನೋ ತುಂಬ ಗಹನವಾದದ್ದೆ.

ಸ್ತ್ರೀ ಶೋಷಣೆ ತಡೆಗಟ್ಟಲೆಂದು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕ ಕಾನೂನುಗಳ ದುರುಪಯೋಗ
ಮುಕ್ತ ಲೈಂಗಿಕತೆಯತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮ

ವಿದ್ಯಾವಂತರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಅಂಧಾನುಕರಣೆ
ಮಹಿಳಾ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಅವನತಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು

ಇಂತಹ ಗಹನವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಗುವ ಕತೆ ಈ ವಿಷಯದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಇಂತಹ ಪಿಡುಗನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಸೋತಿದ್ದಾರೆಂದೇ ನನಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಅಸಮರ್ಪಕ ವಿಚಾರಗಳಿವೆ.

ಮಹಿಳವಾದಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಮನೆಮುರುಕರು , ಅವಕಾಶವಾದಿಗಳು , ಮುಕ್ತ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರು ಎಂಬಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು.
ಕುಂಕುಮ , ಬಳೆ ,ಹೂ , ಸೀರೆಗಳೇ ಹೆಣ್ತನದ ಪ್ರತೀಕವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿರುವುದು . ಸಂದರ್ಭಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಉಡುಪು ಧರಿಸುವ ಇಂದಿನ ಮಹಿಳೆಯ ಮನೋಭಾವದ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಸೀರೆ ಧರಿಸಿದವರೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಲು... ಆಧುನಿಕ ಉಡುಪು ಧರಿಸುವವರೆಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟವರಾಗಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ?
ಒಂದೇ ವಿಧದ ಪಾತ್ರಗಳು... ಕಥೆಯ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ... ಅತಿ ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಅನೈತಿಕ ಸಂಭಂದಗಳ ವಿವರಣೆ ಬೇಸರ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅಹಂಕಾರಿಗಳೆಂಬಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು .

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕವಲು ನನಗಂತೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾದಂಬರಿ ಓದುವಾಗಿನ ಸಂತೋಷ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಹೂವಿನ ಸ್ವಗತ

2010-07-01T05:07:00.000-07:00

ನಮಸ್ಕಾರ.... ಯಾರೂಂತ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ವ .... ನಾನ್ರೀ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಹೂವು . ಗುಲಾಬಿ , ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಸಂಪಿಗೆ , ಜಾಜಿ , ನಂದಿಬಟ್ಟಲು , ಜರ್ಬೆರ , ಲಿಲ್ಲಿ , ಕಮಲ ........... ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಲ್ಲವೆ . ಇನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಹೆಸರಿಸಲಾಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೇನೆ . ಕಾಡಿನ ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಮರಗಳಲ್ಲಿ .... ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ..... ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಿನ ಬಾಲ್ಕನಿಯ ಪಾಟ್ ನಲ್ಲಿ ......ಮರಳುಗಾಡಿನ ಮುಳ್ಳಿನ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ.....ನೀರಿನಲ್ಲಿ ..... ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಾನಿದ್ದೇನೆ .

ಅಬ್ಬಬ್ಬ ನೀವು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅದೆಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ...... ವಾಕಿಂಗ್ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಟು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರು ಬೆಳೆಸಿರುವ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದು ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಆ ತಾತ ....... ತನ್ನ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಾನೇ ಬೆಳೆಸಿದ ಸೇವಂತಿಗೆಯನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸುವ ಈ ಆಂಟಿ ...... ಮುನಿದ ಮಡದಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಆಫಿಸಿಂದ ಬರುವಾಗ ಹೂಗೊಂಚಲು ತರುವ ಆ ಅಂಕಲ್ ....... ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಹೂ ಮುಡಿಸು ಎನ್ನುವ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ , ಹೂ ಮಾರುವವಳ ಬಳಿ ಚೌಕಾಶಿ ಮಾಡಿ ಹೂ ಕೊಳ್ಳುವ ಅಜ್ಜಿ ..... ರಿಸಲ್ಟ್ ದಿನ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿಯ ಹೂವಿನಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಆತ ಹೇಳಿದಷ್ಟು ದುಡ್ದು ಕೊಟ್ಟು ಹೂ ಕೊಂಡು ದೇವರಿಗೆ ಲಂಚವಾಗಿ ನೀಡುವ ಈ ಕಿಶೋರಿ ..........ನಡುಗುವ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಪ್ರೇಮಪತ್ರದ ಜೊತೆ ಕೆಂಗುಲಾಬಿಯಿರಿಸಿ ತನ್ನ ಹುಡುಗಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಇಟ್ಟು ಓಡಿ ಬರುವ ಹುಡುಗ ......ಹಾಂ ....ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನು ಬೇಕು.ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ವರ್ಗವಿದೆಯಲ್ಲ , ಅದೇನೊ ಕವಿಗಳೂಂತ ಕರೀತೀರಲ್ಲ .... ಅವರಿಗಂತೂ ನಾನು ಸ್ಫೂರ್ತಿದೇವತೆ . ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಖ , ಕಣ್ಣು , ಮೂಗು , ಬಾಯಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೇ ಹೋಲಿಸಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರೇ ನಾನೇನೊ ಎಂಬಂತೆ .
ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಗೊತ್ತಾ? ನಿಮ್ಮ ಹುಟ್ಟು ...ಸಾವು...ಬರ್ತಡೇ ..ಮದುವೆ ...ಹಬ್ಬ ..ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ನನ್ನಿರುವು ತುಂಬ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ . ಅದರಲ್ಲೂ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳೆಂದರೆ ನನಗೋಸ್ಕರ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೇ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ . ನನ್ನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುವವರು ಎಷ್ಟೋ ಹಣ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ . ಅನೇಕ ರೈತರೂ ಕೂಡ ತಾವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು , ನನ್ನನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ . ನನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮೇಳಗಳನ್ನು ನೆಡೆಸುವುದು ದಂದೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ನಿಮಗೆ .

ನನಗಿಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬೇಡಿಕೆಯುಂಟಾಗಿರುವುದು ಸಂತೋಷವಾದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ದುಸ್ಥಿತಿ ನೆನೆದು ದುಖಃವೂ ಆಗುತ್ತದೆ .
ಹೀಗೆಲ್ಲ ನನ್ನನ್ನು ನಿಮ್ಮನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತೀರಲ್ಲ ನನ್ನ ತಾಯಿಯಾದ ಸಸ್ಯ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಡೆಯುತ್ತಾಳೊ ..ಆ ಉದ್ದೇಶವೇ ಸಫಲವಾಗದಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಿದ್ಧಹಸ್ತರು ಬಿಡಿ.

ನಾನು ನನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣ ರೂಪ ವಾಸನೆಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಕೀಟ , ಹಕ್ಕಿಗಳು , ಬಾವಲಿಗಳು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನಾಕರ್ಷಿಸಿ , ಅವುಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಸಿಹಿಯಾದ ಮಕರಂದ ನೀಡಿ ತಣಿಸಿ , ಜೊತೆಗೇ ಅವುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ನನ್ನ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಫಲವತಿಯಾಗುತ್ತೆನೆ . ಆ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಸಸ್ಯದ ವಂಶಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ .

ನೀವು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಈ ಗುಣವನ್ನೇ ಮರೆತು ನಾನಿರುವುದು ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಎಂಬಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಲ್ಲ . ದುಖಃವಾಗುತ್ತದೆ . "ಹೂವಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆ ದೇವರ ಮುಡಿಗೇರಿದಾಗ ಅಥವಾ ಸುಂದರ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಡಿಗೇರಿದಾಗ " ಎಂದೆಲ್ಲ ನೀವು ಹೇಳುವಾಗ ನನಗೆ ನಗಬೇಕೋ ಅಳಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದಾಗುತ್ತದೆ .

ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ನನ್ನ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ನಡೆಸುವ ಜೀವಿಗಳೇ ದೇವರು . ಅವು ನನ್ನ ಮಕರಂದವನ್ನು ಹೀರಿದಾಗಲೇ ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಿವುದು .

ಹುಂ ... ನಿಮಗಿದೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು ಹೇಳಿ .... ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಬಲದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ಮುಷ್ಟಿಯಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ನೀವು....ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜಾತಿಗೆ.

ಭೂರಮೆಯ ಬರ್ತ್ ಡೇ....

2010-06-14T20:17:00.000-07:00

ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಕೊಂಡ ಮೃದ್ವಂಗಿಯಂತಿದ್ದ ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು .
ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಪಂಚದೊಳಗೆ ನಾನು ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ . ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯಲ್ಲಿನ ದಿನದ ಬ್ಲಾಗ್ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿದ್ದ "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನಾ "ನಾನು ಮೊದಲು ಓದಿದ ಬ್ಲಾಗ್ ಇರಬೇಕು . ನಂತರ ಮೌನಗಾಳ , ಟೀನಾಜೋನ್ , ಮೌನಕಣಿವೆ , ವಿಕಾಸವಾದ , ಮಾನಸ , ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು , ಸಲ್ಲಾಪ, ಜಲನಯನ ,ಛಾಯಾಕನ್ನಡಿ ...............ಒಹ್!!! ಹೊಸ ಲೋಕವೊಂದು ನನ್ನೆದುರು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಎಷ್ಟೊಂದು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಬರಹಗಳು , ವಿಚಾರಗಳು , ವಾದವಿವಾದಗಳು ......... ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹಗಳನ್ನೋದುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಹೋಯಿತು.

ಹೀಗೆ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೊಮ್ಮೆ "ಕ್ರಿಯೇಟ್ ಬ್ಲಾಗ್ " ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ನಾನೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ. ಏನೊ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೋಚಿದ ಕಥೆಗಳನ್ನು , ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ... ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ . ನೀವೂ ಓದಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ . ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಓದುಗರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಸಾಗರದ ಬಳಿ ಚಿಕ್ಕ ಊರೊಂದರ ಸ್ಕೂಲ್ ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಆಗಿದ್ದ ನನ್ನಜ್ಜ ರಾಮಚಂದ್ರ ಭಟ್ ನನ್ನ ಓದಿನ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ನೀರೆರೆದವರು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಅವರು (ಸಂಬಳದ ದಿನವಿರಬಹುದು) ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಾಸ್ ಬರುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಕತೆಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು , ರಾಮಾಯಣ , ಮಹಾಭಾರತ ಮೊದಲಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಓದಿನ ರುಚಿ ಹತ್ತಿಸಿದರು . ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಚಿರರುಣಿ.

ತಾನು ಓದಿದ ಒಳ್ಳೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತ ನಾನೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರೇರೆಪಿಸಿದ ಅಮ್ಮ ನಿಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ .

ಸ್ಕೂಲಿನ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಭಂದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಭಂದ ಬರೆಯುವಾಗ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ ಅಪ್ಪ ಬಹುಶ: ನನ್ನ ಬರಹದ ಶೈಲಿಗೆ ಕಾರಣ . ಸ್ವತಃ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಬ ಕಡಿಮೆ ಮಾತಿನ ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದಿ "ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು" ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ದೊಡ್ದ ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಓದಿದ ಸಂಗತಿಗಳು , ಯಾವುದೋ ಮೆಚ್ಚಿನ ಬರಹ , ಇಷ್ಟದ ಕಾದಂಬರಿ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ನಾನು ಕೊರೆಯುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ , ಕಾಡು ಮೇಡು ತಿರುಗುವ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಇಂಬು ಕೊಡುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಾ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಇಂಚರಾಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳೋದು ತೀರಾ ಫಾರ್ಮಲ್ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಾ?

ದುಖಃದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ನಾನು ಬರೆದ ಪ್ರಥಮ ಕಥೆಯನ್ನೂ , ಭೈರಪ್ಪನವರ "ಜಲಪಾತ" ಕಾದಂಬರಿಯ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನೂ ಓದಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು " ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ , ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರು " ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದ ಮಾವನವರು ಈಗಿಲ್ಲ . ಇವತ್ತ್ಯಾಕೊ ಅವರ ನೆನಪು ತುಂಬ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೂಸು ಭೂರಮೆಯ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಓತಿಕ್ಯಾತ

2010-06-11T04:22:00.000-07:00

" ಅಮ್ಮ ಅದೇನು ? ಹಾವಾ ? " ಭಯಮಿಶ್ರಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತ ಹಿಂದಡಿಯಿಟ್ಟಳು ಮಗಳು. ಅಲ್ಲ , ಬಾ ನೀನೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡುವೆಯಂತೆ ಎಂದು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದೊಯ್ದೆ. ಹೆಜ್ಜೆಯ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ವೆನಿಲ್ಲ ಬಳ್ಳಿಯ ಎಲೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಓತಿಕ್ಯಾತ ಹೊರಬಂದಿತು . ಅದು ಕಚ್ಚತ್ತಾ ? ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ? "....... ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆ ತಯಾರಿತ್ತು !

ಯಾರ ಗಮನವನ್ನೂ ಸೆಳೆಯದ ಈ ಬಡಪಾಯಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಹೆಸರು - ಓತಿಕ್ಯಾತ . ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಕೈತೋಟ , ತೋಟ, ಗದ್ದೆಗಳ ತರಗೆಲೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಒಣ ತರಗೆಲೆಗಳ ಬಣ್ಣದ ಈ ಓತಿಕ್ಯಾತ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಳಿದ್ದ ದೈತ್ಯೋರಗಗಳಾದ ಡೈನೋಸಾರಸ್ ಜಾತಿಗೇ ಈ ಓತಿಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ಅತೀ ಚಿಕ್ಕ ಶಬ್ದ ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲ ಒಳಕಿವಿಗಳು , ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು , ಇದನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಎಸೆಯುವ ಕಲ್ಲುಗಳು , ನಾಯಿಯ ದಾಳಿ ಮುಂತಾದ ಅಪಾಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ . ಉದ್ದನೆಯ ಕಾಲ್ಬೆರಳುಗಳು ಮತ್ತು ಉಗುರುಗಳು ಮರ ಹತ್ತಲು ಸಹಾಯಕ .

ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಅನೇಕ ಕೀಟಗಳು , ಹುಳುಗಳು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ . ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಮಾನವನಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಯೆ.

ಇದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಗೋಸುಂಬೆಯಂತೆ ಇದೂ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುತ್ತವಂತೆ , ಆದರೆ ಗೋಸುಂಬೆಯಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ , ಶ್ರೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲವಂತೆ.

"ಬ್ರೀಡಿಂಗ್ ಸೀಸನ್" ಬಂದಾಗ ಗಂಡಿನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಭಾಗ ಕೆಂಪು ವರ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ . ಸಿಕ್ಸ್ ಪ್ಯಾಕ್ ಅಬ್ಸ್ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು "ಪುಶ್ ಅಪ್ಸ್" ಮಾಡುವ ಯುವಕರಂತೆ ಇದೂ ತನ್ನ ಮುಂಗಾಲುಗಳಿಂದ ಪುಶ್ ಅಪ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕತ್ತಿನ ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣ ತೋರುತ್ತಾ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದಂತೆ . ಅದಲ್ಲದೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಗಂಡುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದಂತೆ.

ಇದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಓತಿಗಳನ್ನು ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು ಸಾಕಿದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕುತ್ತಾರಂತೆ !!

ಅದರ ಜೀವನ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದಾಗ - ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಇಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ .

ಸರಿದ ಕಾರ್ಮೋಡ

2010-06-04T02:12:00.000-07:00

"ಈ ಝಗಮಗಿಸುವ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಮನುಗೆ ಏನು ಇಷ್ಟಾನೊ!! ನನಗಂತೂ ಇಲ್ಲಿನ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಯ ವಾತಾವರಣ....... ಬಿಗಿಯಾದ ಜೀನ್ಸ್ , ಶರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಕೂದಲನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆದಾಡುವ ಹೆಣ್ಣುಗಳು..... ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ತನ್ನ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆನೆಂಬ ಅಹಂಕಾರದ ಮುಖಭಾವದ ಗಂಡುಗಳು... ಊಫ್... ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವಂತಾಗುತ್ತದೆ . ಗಿಜಿಗುಡುವ ಜನಜಾತ್ರೆ ಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. " ಮಹಾನಗರದ ಹೈಟೆಕ್ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ನ ಬಟ್ಟೆ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ದೀಪಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

" ದೀಪಾ ಈ ಶರ್ಟ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದಾ ನೋಡು " ಗಂಡ ಮನೋಹರ ಟ್ರಯಲ್ ರೂಮಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಕೇಳಿದ. ಸುರಸುಂದರಾಂಗ ಯಾವುದೇ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು .. ಓ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ , ತಗೊ .. ಹೊರಡೋಣವಾ? ಎಂದಳು.

ಅಂತೂ ಅವನ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್ ಮುಗಿದು ಹೊರಹೊರಟಾಗ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟಳು ದೀಪಾ. ಛೇ .. ಈ ಭಾನುವಾರವೂ ಸುಮ್ಮನೇ ಕಳೆದುಹೋಯ್ತಲ್ಲ , ನಾನು ಬರೋಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಬಿಡುವವನಲ್ಲ ... ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆಯುವುದಿತ್ತು , ಮೊನ್ನೆ ಲೈಬ್ರೆರಿಯಿಂದ ತಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮಗುಚಿ ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು ... ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನು "ದೀಪಾ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ತೆಗೆದುಕೋ , ಮತ್ತೆ ಮನೆಯ ಬಳಿಯ ಹಾಪ್ ಕಾಮ್ಸ್ ಹತ್ತಿರ ಕಾರ್ ನಿಲ್ಲಿಸು ಅಂತ ಹೇಳಬೇಡ " ಎಂಬ ಮನೋಹರನ ಧ್ವನಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು.
"ಇಲ್ಲಿ ಬೇಡ ಕಣೋ .... ಇಲ್ಲಿರುವ ದೇಶವಿದೇಶಗಳ ತರಕಾರಿ ಒಳ್ಳೇಯದಿರೋಲ್ಲ. ಫ್ರೆಶ್ ಕಾಣಿಸಲು ವ್ಯಾಕ್ಸ್ ಕೋಟಿಂಗ್ ಕೂಡ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರಂತೆ ಗೊತ್ತಾ " ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದಳು ದೀಪಾ .
"ಏ ಏನೂ ಆಗೋಲ್ಲ ಸುಮ್ನೆ ತಗೋ .. ಅಂದಹಾಗೆ ನೀನು ಪೇಪರ್ , ಮ್ಯಾಗಜೀನ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹೆಲ್ತ್ ಪೇಜ್ ಓದಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಾ ಅಯ್ತಾ ... ಏನೇನೆಲ್ಲ ಬರೀತಾರೆ ಅವರು .ಅದರ ಹಿಂದೆ ಏನೇನು ಅಮಿಷಗಳು, ಒತ್ತಡಗಳಿರುತ್ತೋ ಬಲ್ಲವರಾರು? " ಎಂದ ನಗುತ್ತಾ.

ಅಂತೂ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬರ್ಗರ್ ತಿಂದು, ಇರುವೆ ಸಾಲಿನಂತಹ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಿ ಮನೆಸೇರಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು.

"ಛೆ.. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾಗಿ ಬಿಡ್ತು ... ನನಗೊಂದು ನೋಟ್ಸ್ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಿತ್ತು ಗೊತ್ತಾ.... ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ " ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡು ನಾಳೆ ಮಾಡು ... ಈಗ ಮಾಡಲು ಬೇರೆ ಕೆಲಸವಿದೆ ..." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ.
ಆವೇಶವಿಳಿದೊಡನೆ ಕೆನ್ನೆ ತಟ್ಟಿ "ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಚಿನ್ನು ಮಲ್ಕೊಳ್ಲಾ " ಎಂಬ ಮಾಮೂಲಿ ಡೈಲಾಗ್ ಹೇಳಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಮಲಗಿದವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ದೀಪಾಳ ಮನ ಹಿಂದಕ್ಕೋಡಿತು.

ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮೊದಲು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದು ಒಂದು ಕವಿಗೋಷ್ಟಿಯಲ್ಲೇ. ಆ ವೇಳೇಗಾಗಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ನವಿರಾದ ಕವಿತೆಗಳಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ . ಅವನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರಿಯತೆ , ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಷ್ಟಿಕೋನ , ಮಾರ್ದವತೆಗೆ, ಮೃದುಮನದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವೀಧರೆ ದೀಪಾ ಮನಸೋತಿದ್ದಳು . ಇಂತಹ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬಲ್ಲವನ ಮನಸ್ಸೂ ಹಾಗೇ ಇರಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಅವನ ಸುಂದರ ರೂಪ , ನಿರರ್ಗಳ ಮಾತುಗಾರಿಕೆ , ನಗುಮೊಗ ಅವಳನ್ನು ಸೆಳೆದಿತ್ತು . ಪರಿಚಯ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ನಿರ್ಧರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಜಾತಿ ಮತ ಅಂತಸ್ತುಗಳ ಅಡಚಣೆಯಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ ಸಂತಸದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿದ್ದರು.

ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಂಪನಿಯೊಂದರ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಮನೋಹರನ ಕೈಹಿಡಿದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಬಡಾವಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಿದ ದೀಪಾಳ ಅದಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕರುಬಿದವರಿದ್ದರು.

ಹೊಸಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆ ನುಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಚರ್ಚೆಗೆ ಹಗಲುಗಳು ಸಾಲದೇ ನಡುರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಆಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಕವನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭಾವತೀವ್ರತೆ ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕಿಲ್ಲವೆಂದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು . ಜಡೆಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅದ್ಬುತವೆನ್ನಿಸುವಂತೆ ಕವನ ಬರೆದಿದ್ದ ಆದರೆ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದ ದೀಪಾಳ ಕೂದಲನ್ನು ಹಳೇ ಫ್ಯಾಷನ್ ಎಂದು ಕಟ್ ಮಾಡಿಸು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವ ಬರೆದ ಕವನವೊಂದು ನಾಡಿನೆಲ್ಲ ಪರಿಸರಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು . ಆದರೆ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ . ತಾನು ಮಾತ್ರ ಎಮ್ ನ್ ಸಿ ನಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ . ಕನ್ನಡಕದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಶೂ ವರೆಗೋ ಎಲ್ಲವೂ ಇಂಪೂರ್ಟೆಡ್ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು....ಆಗೆಲ್ಲ ದೀಪಾ ಅವನೊಡನೆ ವಾದಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು . "ಚಿನ್ನು ನಿನಗಿದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ . ’ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳಲು ಬದನೆಕಾಯಿ ತಿನ್ನಲು ’ ಅಂತ ಗಾದೆಯೆ ಇದೆಯಲ್ವಾ . ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ ತಿಳಿದುಕೋ " ಎಂದು ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.

ವರ್ಷವೊಂದು ಕಳೆದಂತೆ ಮಗ ನಿಧಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ. ಅವನ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಗಳುರುಳಿದವು. ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಗ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಅವಳ ಪ್ರಿಯ ಮನು ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದೇ ಹೋಗಿದ್ದ . ಈಗಿರುವುದು ಅವನ ರೂಪವಷ್ಟೇ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ.
ಅವನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾರ್ದವತೆ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿತ್ತು . ಆದರೆ ಅವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.
ಅವನಿಗೀಗ ಅವಳೊಂದಿಗಿನ ಚರ್ಚೆಗಿಂತ ಸಿ ಎನ್ ಬಿ ಸಿ ಛಾನಲ್ ನೋಡುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಕ್ಷಣ ಅದನ್ನರಿತು ಹೇಗಾದರೂ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ . ಈಗ ಅವಳು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅವಳ ಬರ್ತ್ ಡೇ , ಮದುವೆ ದಿನ , ಏನೊಂದೂ ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇಳಿದರೆ .....ಛೆ ಅದೆಲ್ಲ ಸಿಲ್ಲಿ... ದೀಪಾ.. ಗ್ರೋ ಅಪ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.
ಹೆಂಡತಿಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಗಿಫ್ಟ್ ತಂದುಕೊಡುವ ಗಂಡಸರು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೇಡಿಗಳಾಗಿ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಅವರನ್ನು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದ .
ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗಿಫ್ಟ್ ನಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತೀರ ನೀವು? ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಅವ ತರುವ ಗಿಫ್ಟಿನ ಬೆಲೆಗಿಂತಲೂ , ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ , ಅವನ ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ನಾನಿದ್ದೇನೆಂಬುದರ ಭಾವ , ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆಂಬುದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಲಿ? ಎಂದು ಅವಳು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಬದುಕು ತುಂಬ ನೀರಸವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಏನೋ ಒಂದು ಕೆಲಸವೆಂಬಂತೆ , ದಿನಚರಿಯಂತೆ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಮಕೇಳಿ ಕೂಡ ಅವಳಿಗಿತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಸಹ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು .

"ಅಮ್ಮಾ" ಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಗ ಕರೆದಂತಾಗಿ ದೀಪಾಳ ಯೋಚನಾ ಸರಣಿ ತುಂಡಾಯಿತು . ಎದ್ದು ಬಂದು ಚಳಿಯಿಂದ ಮುರುಟುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನಿಗೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ರಗ್ ಹೊದೆಸಿ ಬಂದು ಮಲಗಿದವಳನ್ನು ನಿದ್ರೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು.

"ಏಯ್ ಹೇಗಿದ್ದಿ ? ನಿನ್ನ ಹೀರೋ ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ? ಪುಟ್ಟ ಹೀರೋ ಏನು ಮಾಡ್ತಾನೆ ....." ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನೆದುರು ಬಂದು ಕುಳಿತ ಜೀವದ ಗೆಳತಿ ನಿಶಾಳನ್ನು ಕಂಡು ದೀಪಾಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಮುಂಬೈನ ಅಸ್ಪತ್ರೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆ ನಿಶಾ , ದೀಪಾಳ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳತಿ. ಇಲ್ಲಿರುವ ತಾಯಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅವಳು ದೀಪಾಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಅವಳ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು.

ಕಾಲೇಜಿನ ಎದುರಿನ ಕಾಫಿ ಡೇಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೋಲ್ಡ್ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ .. ಹಾಂ ಹೇಳಮ್ಮ ಏನು ನಮ್ಮ ರಾಣಿಯ ಚಿಂತೆ? ಎಂದಳು ನಿಶಾ.
"ಏ ಏನಿಲ್ಲಪ್ಪ ನನಗ್ಯಾವ ಚಿಂತೆ ಹೇಳು !!"..... ದೀಪಾ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಸರಿದಳು.
"ನನ್ನ ಹತ್ತಿರವೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತೀಯಲ್ಲೆ ... ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಭಾವಗಳು ನನಗರಿವಾಗದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇನೆ .... ಹುಂ ಹೇಳು ದೀಪಾ ...ಏನಾಯ್ತು? " ........ಆತ್ಮೀಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಗೆಳತಿಯ ಬಳಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು ದೀಪಾ.

ಮನೋಹರನ ಮೇಲಿನ ಅವಳ ಎಲ್ಲ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಆಲಿಸಿದ ನಿಶಾಳ ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಯಿತು.

"ನೋಡು ದೀಪಾ ನಾನೀಗ ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸುತ್ತೇನೆ . ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವೆಯಾ ? ನಿಜಕ್ಕು ನಿನಗೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದರೆ
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು".... ಕೈಲಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಗುಟುಕರಿಸುತ್ತಾ ನಿಶಾ ಹೇಳಿದಳು.

"ಹೇಳು ನಿಶಾ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭರವಸೆಯಿದೆ..... ದೀಪಾ ಹೇಳಿದಳು.

ನೋಡು ನಿನ್ನ ದುಖಃಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮನುವಿನ ವರ್ತನೆ ನಿಜ , ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ನಿನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸೇ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರಣ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾ .
ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಬಳಲುವ ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
ನೋಡು ದೀಪಾ ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗಂಡು ದೈಹಿಕವಾಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ , ಮಾನಸಿಕವಾಗೂ ತುಂಬ ವಿಭಿನ್ನರು .ಇಬ್ಬರೂ ಯೋಚಿಸುವ , ಘಟನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ರೀತಿ ಬೇರೆಯೆ. ನಮಗೆ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುವ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ತೋರಿದರೆ , ಅವರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುವ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮಗೆ ಅರ್ಥಹೀನವೆಂದು ತೋರುತ್ತವೆ.

ಮದುವೆಯಾದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿರುವ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿ , ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದ ತುಡಿತ , ಆಕರ್ಷಣೆ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು . ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಕೆಲ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಗಳು ಎಂದು ಸೈನ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಅಂತಹ ತೀವ್ರ ಭಾವನೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ತುಂಬ ಸಹಜ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗಂಡು ಬಹುಬೇಗ ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ . ಮೊದಲು ಸಂಗಾತಿ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಚೆಂದವೆನಿಸುತ್ತದೆ . ಕ್ರಮೇಣ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಪ್ರಾರಂಬವಾಗುತ್ತದೆ . ಅದು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವಂತಹುದು.

ನಿನ್ನ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆ ಆಗಿದೆ . ಅವನ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅರಸಿ ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಕವಿ ಮನೋಹರನನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಮನು ಎಂದು ಮೊದಲು ಸ್ವೀಕರಿಸು . ಅವನನ್ನು ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡು . ಅವನ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೋ. ನಿನ್ನ ಅವನ ಅಭಿರುಚಿಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು . ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಹೇರಬೇಡ . ತಪ್ಪೆನಿಸುವುದನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹೇಳು. ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೆ ಸುಖ ದಾಂಪತ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಸೂತ್ರ ಗೊತ್ತಾ ".... ದೀರ್ಘವಾದ ನಿಶಾಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸುತ್ತಾ ದೀಪಾ ಕೇಳಿದಳು " ಸರಿ ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಆಲೋಚನಾಧಾಟೀ ಬೇರೆಯೆ .. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ನಾನೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆ ? ನಮಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರೂ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲವೆ? "
" ನಿಜ ಅದನ್ನು ಡೈರೆಕ್ಟಾಗಿ ಅವನ ಬಳೀ ಮಾತನಾಡು . ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸು , ನೀನು ಹೇಳದೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಅವನಿಗಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು ಅಲ್ಲವೆ . ಅತಿಯಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದುಖಃ ಪಡಬೇಡ. ನಾನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರುವಾಗ ನಿನ್ನ ಮುಖದ ನಗು ವಾಪಾಸಾಗಿರಬೇಕು." ಬಿಲ್ ಹಣ ನೀಡಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಬಂದಾಗ ಚಿಂತೆಯ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಂತಿದ್ದ ದೀಪಾಳ ಮೊಗ ತಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು.