08-May-2017

ಮಗಳು

 "ಈ ಮುಂದಿನ ಬೇಸ್ಗೆಗಾದ್ರೂ ಮಗಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಕ್ಕು ... ಅದಕ್ಕೂ ಈಗ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟಾತು ...ಅವಳ ವಾರಗೆಯವ್ಕೆಲ್ಲ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕೈಗೊಂದು ಕೂಸು ಬೈಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾ! " ಬೇಯಿಸಿದ ಅಡಕೆಯನ್ನು ಹಂಡೆಯಿಂದ ತೆಗೆದು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.
"ಹೂಂ... ನೋಡನ ತಗಾ.." ಕಟುಬಾಯಿಯಿಂದ ಇಳಿದ ಕವಳದ ಕೆಂಪುರಸವನ್ನು ಉಟ್ಟಲುಂಗಿಯ ತುದಿಯನ್ನೆತ್ತಿ ಒರೆಸಿ ,ಲುಂಗಿ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಅಡಿಕೆ ಬುಟ್ಟಿನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲೆಡೆಗೆ ನಡೆದ  ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ.
ಮಗಳ ಮದುವೆ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಡ್ಡಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೀಪವಿಟ್ಟಂತೆಯೆ ಮಾತನಾಡುವ ಗಂಡನ ಮನದಲ್ಲೇನಿರಬಹುದೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ನಿಂತು ನೋಡಿದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.  ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು  ಚಾಪೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಸುಲಿಬೇಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹಂಡೆಯ ಕುದಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿ  , ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ , ತೊಗರಿನ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಒಳನಡೆದಳು.

 ಅತ್ತೆಗೊಂದು ಲೋಟ ಹಾಲು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟು ಉಳಿದ ಹಾಲಿಗೆ ಹೆಪ್ಪಿಡುವಾಗ ಈ ದಿನವೂ ಕೆಂಪಿ ಎರಡು ಲೋಟ ಹಾಲು ಕಡಿಮೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಗಮನಿಸಿ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು.  ಅತ್ತೆಯ ಬಳಿ "ಇನ್ನು ಇದು ಬತ್ತಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಹಾಲನ್ನು ಡೈರಿಯಿಂದ ತರದೇ ಸೈ ಈ ವರ್ಷ ,ಊರಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನೇಲೂ ಕರಾವು ಇಲ್ಲೆ. ವಿಮಲಕ್ಕನ ಮನೆಲೂ ದನ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ  ಮಾಡಲಾಗ್ತಲ್ಲೆ ಹೇಳೀ " ಎಂದು ಅವಲತ್ತುಕೊಂಡಳು.
ಎಂತ ಮಾಡಲಾಗ್ತೆ ಕೂಸೆ ...ಪಾಪ ಕೆಂಪಿಯ ಕರುವಿಗೆ ವರ್ಷ ಆತು ಅಲ್ದಾ ..ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಹಾಲು ಕೊಡ್ತು ಅದು ..ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡು ಎಂದರು ಅತ್ತೆ ಶಾರದಮ್ಮ. ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅತ್ತೆಯ ಮಂಚದ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವರ ಮಂಡಿನೋವಿಗೆ ಸಾಗರದ ಪಂಡಿತರು ಕೊಟ್ಟ ತೈಲವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ತಿಕ್ಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
"ಅಪ್ಪಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದ ? ಅಡಕೆ ಬೇಯಿಸಿ ಆಗಲ್ಯ ಇನ್ನೂ "  ಶಾರದಮ್ಮ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದರು.
"ಕೋನೇ ಹಂಡೆ ಬೇಯಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ ಅತ್ತೆ ..ಆಗ್ತು ಇನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ "...ಅನ್ಯಮನಸ್ಕಳಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.
"ಏಂತಾತೇ ಕೂಸೆ ಹುಶಾರಿಲ್ಯ ನಿಂಗೆ ...ಸುಸ್ತಾಯ್ದು ಕಾಣ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ಕೊನೆ ಕೊಯ್ಲು ಬೇರೆ ...ಹೋಗಿ ಮಲಗು ...ಸಾಕು ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದು " ಸೊಸೆಯ ಬಾಡಿದ ಮುಖ ನೋಡಿ , ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರಿದರು .
 "ನಿಂಗಕ್ಕೆಂತು  ಮೊಮ್ಮಗಳ ಮದುವೆ ನೋಡ ಆಶೆ ಇಲ್ಯ ಅತ್ತೆ , ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ...ನಾನು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನೋಡನ ಅಂತಲೇ ಹೇಳಿ ತಳ್ಳಿಬಿಡ್ತ "  ಸೊಸೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟ ಶಾರದಮ್ಮ  ದಿಂಬಿಗೆ ತಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಮಲಗಿದರು. "ಕೂಸೆ, ನಿಂಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದಿ ಹೌದ ...ನಮ್ಮಂತವ್ರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನ ಜಾಸ್ತಿ ಓದಿಸಿದ್ರೂ ಕಷ್ಟ ಆಗ್ತು ಅಂತ....ನೀನು ಕೇಳ್ಲೆ.. ಮಗಳನ್ನ ದೂರ ಓದಲೆ ಕಳ್ಸಿದೆ ...ಇಂಜನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸಿದೆ ...ಓದಿದ ಕೂಸು ಮನೇಲಿ ಹೇಗಿರ್ತು? ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕು ಪೇಟೆ ಸೇರ್ತು. ಈಗಂತೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇರ್ತು ಅದು... ಇಂತಹ ಹುಡುಗಿ ಸುಮಾರಿನ ವರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುದು ಹೌದನೆ? ಹಾಂಗೆ ಹೇಳಿ ದೊಡ್ಡ ಜನಗಳು ನಮ್ಮಂತವರ ಮನೆಯ ಸಂಬಂಧ ಮಾಡ್ತ್ವಾ? ಒಂದ್ ವೇಳೆ ಅವು ಬಂದ್ರೂ, ಈ ಅಡಿಕೆ ರೇಟಲ್ಲಿ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡ ಜನರ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡೋ ತಾಕತ್ತು ಅಪ್ಪಿಗೆ ಇದ್ದಾ?"  ... ಮುಸುಕೆಳೆದು ಮಲಗಿದರು ಶಾರದಮ್ಮ.

ಲೈಟ್ ಆರಿಸಿ ಹೊರಬಂದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮನ ಹಿಂದಕ್ಕೋಡಿತು.
ಮಲೆನಾಡಿನ ಸಾಗರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಹಿರೇಕೊಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಓದಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಜಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ಓದಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಹಿಡಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ಅವಳ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಅಡಿಕೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕುವ ಹೊಣೆಯಿದ್ದ ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಸೀತಾರಾಮ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ಹಿರಿಯ ಮಗಳಾದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಓದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅಂತೂ ಆಗಷ್ಟೇ ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಊರಾದ ಜೇನುಕೊಪ್ಪಲಿನ  ಕೃಷಿಕ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು.
 ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ . ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ , ಒಳ್ಳೆಯ ಪತಿ , ಮಗಳಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಅತ್ತೆ , ಮಾವ , ಆರಕ್ಕೇರದ ಮೂರಕ್ಕಿಳಿಯದ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.  ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕನಸು ಮರೆಯಾಯ್ತು.
ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು....ಮೊದಲ ಮಗು  ರಮ್ಯಳ ಜನನವಾಯ್ತು...ಅವಳ ಅಟ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಳು...ಅವಳಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷವಾದಾಗ  ನಿಖಿಲ್ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ.

ಮಗಳು  ರಮ್ಯ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದದ್ದು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ತುಂಬ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿತ್ತು ...ತನ್ನ ಕನಸು ಮಗಳ ಮೂಲಕವಾದರೂ ನನಸಾಗುವುದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಗಳು ಕಾಲೇಜಿಗೇ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಸಿದಳು. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದುವ ಆಸೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದಳು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೂರದೂರಿಗೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು, ಮೆರಿಟ್ ಸೀಟ್ ದೊರಕಿದರೂ..ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಖರ್ಚು ಇತ್ಯಾದಿಯನ್ನು ಭರಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನಿಗಿತ್ತು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಮಾವನವರ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಲಗಳಿದ್ದವು, ಮಾವನವರೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.    ಅತ್ತೆ ಶಾರದಮ್ಮನೂ ಇಲ್ಲೆ ಡಿಗ್ರಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತೆಂದು ಗೊಣಗಿದರು. ಆದರೆ ಮಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಕೊನೆಗೆ ಬ್ಯಾಂಕ್‍ನಲ್ಲಿ ಸಾಲ ತೆಗೆದು ಮಗಳನ್ನು ದೂರದ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಬಂದ  ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ.
ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಮಗಳು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಪನಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್‍ನಲ್ಲಿ ಸೆಲೆಕ್ಟ್  ಆದಾಗ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ  ಹನಿಗಣ್ಣಾಗಿದ್ದಳು.  ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ತಾವು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟವೂ ಮರೆತು ಹೋಗಿತ್ತು.
ಮಗಳೊಂದು ನೆಲೆಗೆ ನಿಂತಳೆಂದುಕೊಂಡಾಗ ಮಗನ ಬಾರಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವನೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕನ ದಾರಿಯಲ್ಲೆ ಅವನೂ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಆಸೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದ. ಈಗ ಅವನನ್ನೂ ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಮಗಳ ವಯಸ್ಸು ಇನ್ನೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರು , ನೆಂಟರೆಲ್ಲ ಮಗಳ ಮದುವೆ ಯಾವಾಗ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಗೋಪಾಲನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡದ ಅವ ಏನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸದೇ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಆದರೆ ಇನ್ನು ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ತಯಾರಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ  ಸುನಂದಕ್ಕ ತನ್ನ  ತಂಗಿಯ ಮಗನಿಗೆ ರಮ್ಯಳನ್ನು ಕೊಡುವಂತೆ  ಪ್ರಸ್ತಾಪ ತಂದಿದ್ದಳು . ಸುಂದರ ಸುಶಿಕ್ಷಿತನಾದ ಆ ಹುಡುಗ ಇವರೆಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೂ ಪಾತ್ರನಾದವನೇ ಆಗಿದ್ದ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಹೇಗಾದರೂ ಇವತ್ತು  ಗಂಡನಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಇತ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.
ಹಿತ್ತಿಲ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಡಕೆ ಒಲೆಯ ಬಳಿ  ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗಂಡನ ಬಳಿ ಬಂದವಳು ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು .  " ಆಚೆಮನೆ  ಸುನಂದಕ್ಕನ ತಂಗಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಕುತ್ತ ಇದ್ದ ... ಸುನಂದಕ್ಕ ನಮ್ಮನೆ ಕೂಸಿನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದ ....ಜಾತಕ ಕೊಡಲಕ್ಕಿತ್ತೇನೆ ಅಲ್ದಾ? ಒಳ್ಳೇ ಜನ ಅವು. " ಎಂದಳು.
ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲೆಅಡಿಕೆ ತುಪ್ಪಿ ಬಂದ ಗೋಪಾಲ " ಅವು ತುಂಬ ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ದನೆ... ಅವಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮನಾಗಿ ಮಾಡೋ ಹಾಂಗೆ ಇದ್ವ ನಾವು ....ಈ ವರ್ಷದ ಬೆಳೆ ನೀನೆ ನೋಡ್ತ ಇದ್ದೆ .... ನಿಖಿಲಂಗೆ ಅಂತ ತೆಗೆದ ಸಾಲ ಇನ್ನೂ ತೀರಲ್ಲೆ , ಎಂತ ಮಾಡ್ಲಿ ಹೇಳು" ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ.
"ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರಗಳೇನು ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯವರ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ನೋಡದಿಲ್ಲೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮನೆ ಕೂಸು ಓಳ್ಳೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಲ್ದಾ? ಮದುವೆ ಖರ್ಚಿಗೆ ಅಗೋ ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಹೆಂಗೂ ಕೂಸಿನ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದು . ಅದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಯೆ  ಐದು ವರ್ಷ ಆತು ...ಅವಳಲ್ಲೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ..." ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಾತನ್ನು ತುಂಡರಿಸುತ್ತಾ " ಛೆ ಅದು ಹ್ಯಾಗೆ ಅವಳ ಹತ್ರ ತಗಳದು ...ನೋಡನ ಸುಮ್ಮನಿರು ಹೇಗಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತಿ..  ಕೂಸಿನ್ನ ಮದುವೆಯಾಪಲೆ ರೆಡಿ ಇದ್ದ ಅದು ಅಂತ ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಿ ಜಾತಕ ಹೊರಡಿಸಿದ್ರೆ ಆತು...." ಹೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಕವಳ ಹಾಕಲು ಅಡಿಕೆ ಕತ್ತರಿಸ ತೊಡಗಿದ. ಅದು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದ ಲಕ್ಷಣವೇ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಲಗಲೆಂದು ಎದ್ದಳು.
ಮೊದಲ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ , ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಂದ ಮಗಳು ....ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಂದಾಗ ಗೋಪಾಲ ನಯವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದ. "ಅದು ನಿನ್ನ ದುಡ್ಡು ಪುಟ್ಟೀ.....ಅದು ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರಕ್ಕು.."
ತುಂಬ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾದ  ಅಪ್ಪನ  ಸ್ವಭಾವದ ಅರಿವಿದ್ದ ಅವಳು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಳು. ಈಗ ಏನು ಮಾಡುವುದೋ ಇಂತಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಭಂದ...ತಮ್ಮ ಹಣದ ಅಡಚಣೇ ಎಂದಿಗೂ ಇದ್ದದ್ದೇ ..   ಮಲಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ನಿದ್ರೆ ಅವರಿಸಿತು.

ಶನಿವಾರದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಚುಮು ಚುಮು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗಳ ಸಾರಿಸಿ ರಂಗೋಲೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ , ಉಣಗೋಲು ಸರಿಸಿ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದ ಮಗಳು ರಮ್ಯಳನ್ನು ಕಂಡು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮುಖ ಅರಳಿತು.
"ಅರೆ ! ಬಾ.. ಬಾ ಪುಟ್ಟಿ , ಇದೇನು ಬರೋ ಸುದ್ದೀನೆ ತಿಳಿಸಲ್ಲೆ ! ಹೇಳಿದ್ದರೆ ಅಪ್ಪ ಬಸ್‍ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಗೆ ಬರ್ತಿದ್ದ ...ಒಬ್ಬಳೇ ಬಂದ್ಯಲೇ .." ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಮ್ಮನ ಭುಜ ಬಳಸಿ " ಹಾಂ....ಸಾವಕಾಶ ಮಾರಾಯ್ತಿ ...ಸರ‍್ಪ್ರೈಸ್ ಕೊಡನಾ  ಅಂತ ಹೇಳದೇ ಬಂದಿ. ನಿನ್ನ ಮಗಳೇನು ಸಣ್ಣ ಕೂಸಾ ಈಗ ....ದೇಶವಿದೇಶನೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬಳೇ ಸುತ್ತೋ ನಂಗೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗ್ತ ಅಮ್ಮ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಳ ಬಂದಳು ರಮ್ಯ.
"ಸರಿ ಬಿಡು ಒಳ್ಳೆದಾತು ಬಂದಿದ್ದು.... ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದು ಬಾ .. ಚಳೀ ಚಳೀ .. ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಕೊಡ್ತಿ" ಎನ್ನುತ್ತ ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆ ಸೇರಿದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.
ಬೆನ್ನಿಗಂಟಿದ ಬ್ಯಾಗ್ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ...ಬಚ್ಚಲುಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹದವಾದ ಬಿಸಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆದ ರಮ್ಯ ಅಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಲೊಲೆಯ ಬಳಿ ಅಡಿಕೆಮಣೆಯನ್ನೆಳೆದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು.

"ಈ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಳ್ತಲ್ಲೆ , ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಕೊಯ್ದರೆ ಇವಳು ಬೇರೆ ಬಯ್ತ " ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಪೂಜೆಗೆ ಹೂವು ಕೊಯ್ದು ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮಗಳ ಚಪ್ಪಲಿ ಕಂಡು ಸಂತೋಷವಾಯ್ತು. " ಕೂಸೇ ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ ...ಹೇಳದೇ ಬಂದೆಯಲ್ಲೆ " ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಒಳಬಂದವನ ಕೈಗೆ  ಕಾಫಿ ಲೋಟ ಕೊಡುತ್ತಾ "ಅಲ್ಲೆ ಒಲೆ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದ ನೋಡಿ "ಎಂದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.

ಸರ‍್ಪ್ರೈಸ್ ಅಪ್ಪ ..ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಹೇಳ್ಲೆ ...ಹೆಂಗಿದ್ದೆ ನೀನು ಅರಾಮಿದ್ಯ ....ಕೇಳಿದ ಮಗಳ ಕೈಗೆ ಕಾಫಿ ಲೋಟ ಕೊಟ್ಟು "ನಾನು ಅರಾಮಿದ್ದಿ ಕೂಸೆ ನೀನು ಹೇಂಗಿದ್ದೆ ? ಹೇಗೆ ನಡಿತಾ ಇದ್ದು ಕೆಲಸ ?" ಕೇಳಿದ ಮಗಳ ತಲೆ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ.
"ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಿ ಅಪ್ಪ... ಕಂಪನಿಯವರು ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ಕಳಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ . ಈ ಬಾರಿ ವಾಪಾಸ್ ಬರೋದು ಆರು ತಿಂಗಳಾಗ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿ ಹೋಪನಾ ಅಂತ ಬಂದಿ " ಮಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಗೋಪಾಲನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಂತೆಯ ಗೆರೆಗಳು ಮೂಡಿದವು.
ಮೌನವಾದ  ಅಪ್ಪನನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆಯುತ್ತ " ಅಪ್ಪ ಕೊನೆಕೊಯ್ಲು ಎಲ್ಲೀವರೆಗೆ ಬಂತು ? ಬೆಳೆ ಹ್ಯಾಂಗಿದ್ದು? " ಕೇಳಿದಳು.
" ಹೂಂ ಅಗ್ತಾ ಬಂತು.. ಬೆಳೆ ಹೇಳುವಷ್ಟಿಲ್ಲೆ , ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬಂದು ಸುಮಾರು ಅಡಕೆ ಉದುರಿಹೋಗಿತ್ತು ನೋಡೂ ,." ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದನ ಕರೆಯಲು ಎರಡು ತಂಬಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಒಂದನ್ನು ಗಂಡನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ " ಪುಟ್ಟಿ ಅಮ್ಮಮ್ಮ ಕರೀತಾ ಇದ್ದ ನೋಡು... ಕೋಣೇಲಿದ್ದ. "ಎಂದಳು.

ದನ ಕರೆಯಲು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ  ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ , ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಮಾಡುವ ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರ ಸುಮಧುರ ದಾಂಪತ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿನಂತೆ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ರಮ್ಯ ಅಜ್ಜಿಯ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋರಟಳು.
"ಅಮ್ಮಮ್ಮಾ .. ಎಚ್ಚರಿದ್ದಾ ..ಲೈಟ್ ಹಾಕ್ತಿ ಇರು ...ಎಂದು ಸ್ವಿಚ್ ಒತ್ತಿದಳು. "ಬಾ ಕೂಸೆ ಕರೆಂಟ್ ಈಗ ಇರ್ತಲ್ಲೆ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗಿ " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅಜ್ಜಿ ಎದ್ದು ಕುಳಿತರು. " ಅಲ್ಲ ಅಮ್ಮಮ್ಮ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೆ ಹುಟ್ಟೋ ಕರೆಂಟು ನಮ್ಮೂರಿಗೇ ಇಲ್ಲೆ ನೋಡು ...ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಉರಿಯೋ ಬೇಡದ ದೀಪಾಲಂಕಾರ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಂಗೆ ಸಿಟ್ಟೇ ಬತ್ತು. " ಬಳಿ ಬಂದು ಕುಳಿತ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಕೈಯನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಖವೂ ಅವಳ ಅಮೇರಿಕಾ ಪ್ರವಾಸದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಮಂಕಾಯಿತು.
ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ  ರಮ್ಯಳಿಗೆ ಹೊಸದೇನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಬಾರಿ ಇವರೆಲ್ಲ ಚಿಂತಿತರಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ರಮ್ಯಳಿಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು. "ಏಕೆ ಅಮ್ಮಮ್ಮ ಏಲ್ಲರೂ ಏನೋ ಚಿಂತೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋ ಹಂಗಿದ್ದು ಏನು ಸಮಾಚಾರ "ಕೇಳಿದಳು.
ಈಗಷ್ಟೇ ಬೈಂದೆ ಕೂಸೆ .. ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸ್ಕ ಆಮೇಲೆ ಮಾತಾಡನ "  ಹೇಳಿದ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಮ್ಯಳಿಗೆ ಇದು ತನ್ನ ಮದುವೆ ವಿಚಾರವೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಅನುಮಾನವಾಯ್ತು.
ಬೆಳಗಿನ ಒಂದು  ಹಂತದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ   ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ  ಮಲಗಿದ್ದ ಮಗಳ ಬಳಿ ಬಂದಳು. "ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ಯ ಪುಟ್ಟಿ" ಕೇಳಿದ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಎಳೆದು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದಳು ಮಗಳು.
" ಕೂಸೆ  ಇನ್ನು ನೀನು ಮದುವೆಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಕ್ಕು ...ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಏನಾಗಕ್ಕೋ ಆದ್ರೆ ಚೆಂದ. ಹೋದ ವರ್ಷ ಈಗ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ಅಂದು ಬಿಟ್ಟೆ ನೀನು. ನಾನೂ ಸುಮ್ಮನಾದಿ. ಆದರೆ ಈ ವರ್ಷ ಸುಮ್ಮನಿರಕ್ಕಾಗ್ತಲ್ಲೆ . ಹೇಳು ಜಾತಕ ಹೊರಡಿಸೋದ ಹೆಂಗೆ?"  ಮಗಳ ತಲೆಗೂದಲಲ್ಲಿ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತ ಕೇಳಿದಳು ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ.

"ಹೂಂ...ಅಡ್ಡಿಲ್ಲೆ ಅಮ್ಮ ಇದೊಂದು ಅಮೆರಿಕಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆಯಾಗಕ್ಕೆ ನಾನು ರೆಡಿ " ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು ರಮ್ಯ.
"ಹೌದನೆ ಕೂಸೆ ...ಒಳ್ಳೆದಾತು...ನೀನು ಪಕ್ಕದಮನೆ ಸುನಂದಕ್ಕನ ತಂಗಿ ಮಗನನ್ನ ನೋಡಿದ್ಯ ..ಅವನೂ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲೆ ಇದ್ದ . ಸುನಂದಕ್ಕ ಮೊನ್ನೆ ಅವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಜಾತಕ ಕೇಳಿದ್ದ . ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕೊಡನ ಅಂತ ಯೋಚನೆ ...ಹೇಗೆ ಅಡ್ದಿಲ್ಯ?"
ನಗುಮೊಗದ, ಸುಂದರ ಯುವಕನ ಮುಖ ರಮ್ಯಳ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂತು." ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ ಕೊಡಿ ಅಮ್ಮ. ಅಪ್ಪ ಏನು ಹೇಳ್ತ?" ಮಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಗಂಡನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು.ಮಗಳ ಬಳಿ ಹೇಳದಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ. " ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಈ ಸಂಭಂಧವೆನೋ ಇಷ್ಟ ಇದ್ದು. ಆದರೆ ಮದುವೆಯ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಹಣ ಹೇಗೆ ಒದಗಿಸೋದೆಂಬ ಚಿಂತೆಯೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಪುಟ್ಟ. ಇದನ್ನು ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳೋದು ಬೇಡ , ತಾನು ಹೇಗಾದ್ರೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡ್ತಿ ಅಂತ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ. ಆದರೆ ನಂಗೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲ್ಲೆ ನೋಡು.ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿ "
ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಅಮ್ಮನ ಮುಖ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ ಮಗಳು "ಅಮ್ಮ ನೀನೂ ಹೀಗ್ಯಾಕೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೆ? ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇದನ್ನು ಹೇಳದೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಯಾಕೆ? ನನ್ನದೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮದೂ ಅಲ್ದಾ ಅಮ್ಮ?ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಸುಖದಲ್ಲಿ ನಂಗೆ ಪಾಲು ಇಲ್ಯನಾನು ಅಪ್ಪನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡ್ತಿ" 

ಹಗಲಿಡೀ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೊನೆ ಕೊಯ್ಯಿಸುವುದು, ಅದನ್ನು ಹೊರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದುಮನೆಗೆ ಹಾಕುವುದು... ಸುಲಿಯಲು ಬರುವ ಆಳುಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ. ರಾತ್ರಿ ಅಡಿಕೆ ಸುಲಿಯುವವರೆಲ್ಲ  ಮನೆಗೆ ಹೋದ ನಂತರ ಅಡಿಕೆ ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪನ ಬಳಿ ಬಂದ ರಮ್ಯ ಅಲ್ಲೆ ಒಲೆಯ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಳು .  ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಇಂತದೇ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ತನ್ನನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸುತ್ತಾ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಅವಳ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂತು  . ತನ್ನ ಓದಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯನ್ನು ನೆರೆವೇರಿಸಲು ಆತ ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟಗಳ ನೆನಪಾಯ್ತು .  

"ಅಪ್ಪ ...ನನ್ನದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ....ನನ್ನನ್ನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸೇರಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇವಳು ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಇವಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಓದಿಸಬೆಕು ಅಂತ ನೀನೇನಾದ್ರೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ಯಾ ? ತಟ್ಟನೆ ಕೇಳಿದ ಮಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ಗೋಪಾಲನಿಗೆ.
"ಛೆ! ಹಂಗೆಂತಕ್ಕೆ ನಾನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ಲಿ ? ನಂಗೆ , ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನೀನು ಮತ್ತು ನಿಖಿಲ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ... ನಾವು ಯಾವತ್ತಾದ್ರೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಅನ್ನೋ ಭೇದ  ಮಾಡಿದ್ದು ನೀನು ಕಂಡಿದ್ಯ? ಅದೇನು ಹಾಗೆ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ? "
" ಇಲ್ಲೆ ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ಬೆಳೆಸುವಾಗಾಗಲೀ, ಓದಿಸುವಾಗಾಗಲೀ ನೀನು ಆ ಥರ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲ್ಲೆ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆಯಲ್ಲ? ಯಾಕೆ "
"ಎಂತದೇ ಪುಟ್ಟಿ ಅದು!! ನಾನೇನು ಮಾಡಿದಿ ಈಗ ?" ಕೇಳಿದ ಗೋಪಾಲ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ.
"ಮತ್ತಿನ್ನೇನಪ್ಪ ! ಈಗ ನಿಂಗೆ ದುಡ್ಡಿನ ಅಡಚಣೆ ಇದ್ದರೂ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಿದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಅರ್ಥ? ಮೊದಲು ನನ್ನ ಓದಿಗೇಂತ  ಸಾಲ, ನಂತರ ನಿಖಿಲನಿಗೆ.....ಇದೆಲ್ಲ ಮುಗೀತು ಅಂದ್ರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನೀನು ಸಾಲ ಮಾಡಕ್ಕ ಅಪ್ಪ? ....ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ತೀರಿಸಕ್ಕೆ ನೀವಿಬ್ಬರು ಕಷ್ಟಪಡೋದನ್ನ ನೋಡಕ್ಕೆ ನಂಗೆ ಆಗ್ತಲ್ಲೆ ಅಪ್ಪ ....ನನ್ನನ್ನ ಓದಿಸಿ , ನನ್ನ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಿ ... ಈಗ ನನ್ನ ಮದುವೆ ಖರ್ಚು ನಾನು ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ನಿಂಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದ ಹಾಗಾಗ್ತ? ಅಪ್ಪ ನಾನು ಗಂಡಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ದುಡ್ಡು ತಗೋತಿದ್ದೆ ಅಲ್ದಾ? " ಕಣ್ಣಂಚಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು ಈಗ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಂತೆನ್ನಿಸಿತು ಗೋಪಾಲನಿಗೆ.

ಸುಮ್ಮನೇ ಕುಳಿತು ಯೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಗೋಪಾಲ ತನ್ನ ಒಳಗನ್ನು ಕೆದಕಿ ನೋಡಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹೌದು ಮಗಳೆಂದಂತೆ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮಗಳ ದುಡ್ಡು ಮುಟ್ಟಬಾರದೆಂಬ ಹಟ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದು ನಿಜ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಮಗಳ ದುಡಿಮೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಾಜದ ಅಂಜಿಕೆಯೋ , ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಬಳಿ ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ   ಎಂಬ ತನ್ನದೇ ಅಹಂಕಾರವೋ  ಅವಳ ದುಡ್ಡು ಅವಳದಾಗಿರಲಿ ಅವಳ ಕಷ್ಟಸುಖಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಕಾಳಜಿಯೋ  ಏನು ತನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿದ್ದುದು ?   ಬಹುಶಃ ಈ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳೂ ತನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿದ್ದುದು ನಿಜ ಎನ್ನಿಸಿತು ಆತನಿಗೆ......ಮಗಳ ಮಾತುಗಳು ಅವನೊಳಗನ್ನು ತಟ್ಟಿತು . ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸವರಳಿತು. ಮಗಳ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು " ನೀನು ಹೇಳೋದು ಸರಿಯಾಗೇ ಇದ್ದು ಪುಟ್ಟಿ....ಆಗಲಿ ಇನ್ನು ನಾನು ಯೋಚಿಸೋದಿಲ್ಲೆ. ನಿನ್ನ ಮದುವೆಗೆಂದು ಕಡಿಮೆ ಬೀಳುವ ಹಣ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ವಸೂಲ್ ಮಾಡ್ತಿ ಅಡ್ಡಿಲ್ಯ? "ಹೇಳುತ್ತ ಮಗಳ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದ.

ಅಪ್ಪ ಮಗಳ ಈ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿ  ಕುಣಿಕುಣಿದು ತನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.

ಹವ್ಯಕ ಮಹಾಸಭಾದವರು ಮಹಿಳಾ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಪ್ರಯುಕ್ತ  ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಕಥಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದ ಕಥೆ.

30-Mar-2017

ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ಬರಬೇಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಾ......


ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಾದವು, ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಟ ಎರಡು ಬಾರಿಯಾದರೂ ನೀವು ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಾ. ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು, ಫೋಟೋ ಹೊತ್ತ ಕರೆ ಬಂದೊಡನೆ, ಛೆ! ಇವತ್ತಾದರೂ  ನಾನು ಅಜ್ಜನಿಗೊಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು, ಇನ್ನು ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಹಲೋ ಅಜ್ಜಾ ಅರಾಮ” ಎನ್ನಬೇಕಿತ್ತು. ನೀವದಕ್ಕೆ “ಏನಷ್ಟು ಬ್ಯುಸಿನಾ ನೀನು, ಒಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡಕ್ಕಾಗಲ್ಲನೆ” ಅಂತ ಗದರಬೇಕಿತ್ತು. ನಂತರ ಕುಶಲಸಮಾಚಾರ ಆದೊಡನೆ ಆಗೊಂಬೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆರಡು ದಿನದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೋ, ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗನ ಸೊಸೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅವರಣ್ಣನ ಮಗನ ಉಪನಯನದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೋ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು ನೀವು. ಯಾರು, ಏನು ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾದವಳಂತೆ ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೂಂ ಗುಟ್ಟಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರಿನ್ನು ಇದು ಬರೀ ಕನಸಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನೀವು ನನಗೆ ಬರೀ ಅಜ್ಜ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೂರು ವರ್ಷ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಕ ಕೂಡ. ಇಂದಿಗೂ ಏನಾದರೂ ಬರೆಯುವಾಗ ಕಾಗುಣಿತ ದೋಷವಾದರೆ ತಕ್ಷಣ ನಿಮ್ಮದೇ ನೆನಪಾಗಿ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.  ಹೋಂ ವರ್ಕ್ ಮಾಡದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಹೊಡೆತ ತಿಂದದ್ದು, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಯಾವುದೋ ಅಫಿಷಿಯಲ್ ಲೆಟರ್ ಕಳೆದು ಹಾಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರೂ ತಡೆದುಕೊಂಡು ಈಗಲೇ ಹುಡುಕಿ ತಾ ಎಂದು ಗದರಿದ್ದು ಕಹಿನೆನಪುಗಳಾದರೆ, ಆ ದಿನಗಳ ಸಿಹಿನೆನಪುಗಳು ಮೊಗದಷ್ಟೂ.
ನನ್ನ ಓದುವ ಹುಚ್ಚಿಗೆ ನೀರೆರದ, ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ಕೊಡಿಸಿ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಓದಲು ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳಿವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಶಿಕ್ಷಕ ನೀವು. ಆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತಿನ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಹೊರಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಜ್ಜನಂತೆಯೆ ಇದ್ದಿರಿ. ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಅಣಕಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನನಗೆ ಸಂತಸ.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೀರ್ಘವಾದ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ನಾನು, ತಂಗಿ ಸುಷ್ಮಾ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಕುಳಿತಿದ್ದರೇ ಎದ್ದು ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜಾತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸುರಿದು ನಿಮಗೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ತುಂಟ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದುದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜಗಳಗಂಟಿಯಾದ, ತಂಗಿಗೂ ನಿಮಗೂ ಘನಘೋರ ಜಗಳಗಳಾದ ದಿನಗಳಿಗೇನೂ ಕೊರತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಎಂಬತ್ತೈರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೊನೆಯ ಮೊಮ್ಮಗಳೊಡನೆ ನೀವು ಹಾಗೆಯೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಶುದ್ಧ ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನಲ್ಲ.

ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳು ನಂತರ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಉಳಿಯಲು ಬಂದಾಗ ತುಂಬ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ನಿಮ್ಮ ರೇಡಿಯೋ ಹುಚ್ಚು. ಮಲಗುವಾಗಲೂ ರೇಡಿಯೋ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಯೇ ಮಲಗುವ ನಿಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಬರುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾದಾಗ, ನಿಮಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಆಫ್ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದರೆ ಅದನ್ನ ಆಫ್ ಮಾಡಿದೊಡನೆಯೆ ನಿಮಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಅಜ್ಜಿ ನಿಮಗೆ ಗದರಿಸಿ, ರೇಡಿಯೋವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ವಾಲ್ಯೂಮಿಗೆ ಇರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಯ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟಾಗ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ನೀವು ರೇಡಿಯೋ ಹಚ್ಚಿರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಅದರಿಂದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನ ಕಲಿತದ್ದೂ ಸತ್ಯ. ಭಾವಗೀತೆಗಳು, ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು, ನಾಟಕ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದೇ ನಿಮ್ಮ ರೇಡಿಯೋ.

ಈಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ, ಪದೇಪದೇ ನಡೆಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಬಯ್ಯುವಾಗ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ,  ಹೌದಜ್ಜಾ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಇದು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೇ ಇರಬಾರದಿತ್ತು ಅಂತ ಅವಳ ಒಗ್ಗರಣೆ.   ಮುಸರೆ, ಮಡಿ ಮೈಲಿಗೆ ಒಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಅವಳಿಗೆ “ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂಗೇ ಎಂತೂ ಇಲ್ಲ ನಿಂಗೆ ಹೆಂಗೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ಬೇಕು” ಅಂತ ನೀವೊಮ್ಮೆ ಬಯ್ದದ್ದನ್ನ ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗೆ ಅಣಕಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಾಳೆ!


 ಎಂಬತ್ತೈದು ವರ್ಷದ ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸಿ, ಈಗಿದ್ದೆ ಈಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಎದ್ದು ಹೋದ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ ಅಜ್ಜ. ಹೀಗೆ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿನ ಫೊನ್ ಕರೆ ರಿಂಗಣಿಸಲಿ, ನಿವು ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠಗಳು ದಾರಿದೀಪವಾಗಿರಲಿ.

03-Mar-2017

ವಿಶ್ವವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ



ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿನ ಜಂಜಾಟಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಹೊಂದಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿಡಬಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಸಂಗತಿಯನೊಡನೆ ತಾದ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧಿಸುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಯೊಬ್ಬನ ಕನಸಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ದೇವರ, ಗುರುವಿನ ಧ್ಯಾನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾದರೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಹವ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರಿಯನೊಬ್ಬ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭೂತಿಗೊಳಗಾದರೆ, ಕಲಾಸಕ್ತನೊಬ್ಬ ಕಲೋಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭೂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.    ಈ ಒಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭೂತಿಗಾಗಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೇನನ್ನೋ ಅರಸಿ ಹೊರಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವದಲ್ಲೇ ಇದನ್ನು ಪಡೆದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಣಿಜಗತ್ತಿಗೂ ಎತ್ತಲ ನೆಂಟು? ಜೀವಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿರುವ, ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದುಕೊಂಡಿರುವ ನಾವು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಿಗಳು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ  ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂಬ ಮಾಹಾಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ತಾದ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಗಳೆನ್ನಬಹುದು.
ಬಾಲ್ಯ
 ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಕೀಟಗಳು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೆ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಪಕ್ಷಿಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸೋದರ ಮರಿಗಳೇ ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಣ್ಣೂ ಸಹ ಕಾಣದ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಮರಿಯೊಂದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆಯ ಇರುವಿನ ಸುಳಿವು ದೊರಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೂಗುತ್ತದೆ, ಹೀಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೂಗುವ ಮರಿಗಳಿಗೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಹಾರ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಬೇಗ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹಾರಲು ಕಲಿತಷ್ಟೂ ಅದು ಬದುಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಬಾಲ್ಯಾವಸ್ಥೆಯಾದ ಕಂಬಳಿಹುಳುವೊಂದು ತನ್ನ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅತೀ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ತಿಂದು ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸಂಚಯಗೊಂಡ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಕೋಶಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ರೆಕ್ಕೆ ಗಳಿಸಿ ಚಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
 ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗಳು, ಮಲಗಿರುವ ಅಮ್ಮನ ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನಾಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಆಕಡೆ ಈಕಡೆ ಆಡಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಅತ್ಯಂತ ತಲ್ಲೀನತೆಯಿಂದ ಮರಿಗಳು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಚ್ಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಟದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  

ಈ ಎಲ್ಲ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಬಾಲ್ಯವೆಂಬುದು ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯನದ ಕಾಲ. ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಗಳಿಸಿದಷ್ಟೂ ಮುಂದಿನ ಜೀವನ ಸುಗಮ.  ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮರಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಕಂಟಿತವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದು ಮಾನವನ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿನ ಕಲಿಕೆ ಮುಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ದಾರಿದೀಪ. ಬದುಕಿನ ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎರಡನ್ನೂ ಗಳಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ.
ಯೌವ್ವನ
ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ ಮೊದಲಾದ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಗುರುಗಳನ್ನು ಒರಟಾದ ಮರದ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ತಿಕ್ಕಿ ಚೂಪಾಗಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಅವುಗಳು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಅತೀ ಅವಶ್ಯಕ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದಿನಿತೂ ಕೊಳೆ ಕಸ ಕೂರದಂತೆ ಆಗಾಗ ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಹಾರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಯೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಚ್ಚಿನಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ನೆಲೆ ಹೊಂದುವುದು ವಾಸ, ಆಹಾರ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಉಪಯುಕ್ತ.
ಆಕ್ಟೋಪಸ್ ಅಕಶೇರುಕಗಳಲ್ಲೇ ಅತೀ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪ್ರಾಣಿ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ತನ್ನನ್ನು ಭಕ್ಷಕಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನೇಕ ಉಪಾಯ ಹೂಡುತ್ತದೆ.ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ವೈರಿಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸದಿರುವಂತೆ, ವಾಸನೆ ತಿಳಿಯದಿರುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಇಂಕಿನಂತಹ ದಟ್ಟ ಬಣ್ಣದ, ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆಯ ದ್ರವವನ್ನು ಎರಚಿಬಿಡುವುದು, ವೈರಿಯನ್ನು  ಭಯಪಡಿಸುವಂತೆ  ದೇಹವನ್ನು ಹಾವಿನ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನ ಎಂಟು ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕಳಿಚಿಕೊಂಡು ವೈರಿಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುವುದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವು.

ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಯೌವ್ವನವೆಂಬುದು ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ದಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಆಹಾರ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ.
ನಮ್ಮ ಯೌವ್ವನವನ್ನೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಮೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಾವು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತಿಗೆ ಶ್ರಮಿಸುವುದು, ನಮ್ಮ ಕೌಶ್ಯಲ್ಯ ವೃದ್ದಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮನವಿಟ್ಟು ಮಾಡುವುದು, ನಮ್ಮದೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳೆಂಬ ವೈರಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅತೀ ಮುಖ್ಯ.
ಸಂತತಿ
Oophaga pumilio ಮಧ್ಯ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಳೆ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ವಿಷಕಪ್ಪೆ. ಇದು ತನ್ನ ಮೊಟ್ಟೆ, ಮರಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ವಿಧಾನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು.  ಮಳೆಕಾಡುಗಳ ದಟ್ಟ ಮರಗಳ ಬಳಿ ಇದರ ವಾಸ. ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಯು ಸಂಗಾತಿಯ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಕಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಕೆಲಸ ಗಂಡಿನದು. ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತೇವಾಂಶ ಅವಶ್ಯಕವಾದ್ದರಿಂದ ಗಂಡು ಕಪ್ಪೆ ತನ್ನ ಮೂತ್ರವನ್ನೇ ಸಿಂಪಡಿಸಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.೧೦-೧೪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಡೆದು ಮರಿಗಳು(ಗೊದಮೊಟ್ಟೆ) ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಕಪ್ಪೆಯ ಮರಿಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ನೀರಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆ ಒಂದೊಂದೇ ಮರಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮಳೆಕಾಡುಗಳ ದೈತ್ಯ ಮರವನ್ನೇರುತ್ತದೆ. ನೀರು ಬೇಕಾದರೆ ಮರವನ್ನೇರುವುದೇಕೆಂದಿರಾ? ಆ ದೈತ್ಯ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಬಂದಳಿಕೆ ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಮಳೆನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.  ಇಂತಹ ಒಂದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ನೀರಿನ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಒಂದೊಂದು ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಈ ತಾಯಿಕಪ್ಪೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಭಕ್ಷಕಗಳ ಕಾಟ ಕಡಿಮೆಯೆಂಬುದು ಬಹುಶಃ ಈ ವಿಧಾನ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಬಿಟ್ಟೊಡನೆ ತಾಯಿ ಕಪ್ಪೆಯ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಮರಿಗಳು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ದದಾಗುವವರೆಗೂ ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳವರೆಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರಿಗಳಿರುವಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗಿ ತನ್ನದೇ  ಅಂಡಾಣುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಕಪ್ಪೆಯಂತಹ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಯೊಂದು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ ಬೇಡುವ ಈ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಧ್ಯಾನವೇ ಅಲ್ಲವೆ?
ಮಳೆಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಂಗಟ್ಟೆ ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಹಕ್ಕಿ ಮರದ ಪೊಟರೆಯೊಳಗೆ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ತಾನೂ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಗೂಡಿಗೆ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ರಂದ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗೂಡನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಮರಿ ಹೊರಬರುವವರೆಗೂ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವ ಹೆಣ್ಣುಹಕ್ಕಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುವ ಕೆಲಸ ಗಂಡು ಮಂಗಟ್ಟೆ ಹಕ್ಕಿಯದು. ತಮ್ಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಂಗಟ್ಟೆ ದಂಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಡುತ್ತವೆ.

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಸ್ತನಿ ಕಾಂಗರು ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ರೀತಿಯೆ ಅನನ್ಯ. ಅದರ ಮರಿಗಳು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಣ್ಣೂ ಸಹ ಕಾಣದ ಮರಿ ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ ಹೇಗೋ ತೆವಳಿಕೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಚೀಲದೊಳಕ್ಕೆ ನುಸುಳುತ್ತದೆ. ಈ ಚೀಲದಲ್ಲಿರುವ ಮೊಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಹಾಲು ಹೀರುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಮರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆಯೆ ತಾಯಿ ಕಾಂಗರೂ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮರಿ ಹೊರಬಂದ ನಂತರ ತಾಯಿಯ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮೊಲೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಕಾಂಗರೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರಿಯನ್ನೂ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮರಿಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಎರಡು ಮೊಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೋಷಕಾಂಶವಿರುವ ಹಾಲು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದು ವಿಶೇಷ.

ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ವ್ಯಯಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮರಿಗಳು ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಪಾಡಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಪ್ರಾಣಿಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾನವರೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಿಜ. ಮಕ್ಕಳ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ದಿಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಮಾಡಿಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವವರು, ತಮ್ಮ ಮುಪ್ಪಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ  ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವರು, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿಟ್ಟ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಜೀವನ ಕಳೆಯುವವರು, ಆಸ್ತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನೇ ಸಾಯಿಸುವವರು...ಒಹ್ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಸಂಭಂದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುಖಗಳು.....ಅದರಿಂದಾಗಿಯೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ನೋವುಗಳು ಅಲ್ಲವೆ?

ಸಾವು
ಬಹುಶಃ ಮಾನವ ಸಾವಿಗೆ ಹೆದರುವಷ್ಟು ಬೇರಾವ ಜೀವಿಯೂ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವನ್ನು ಮುಂದೂಡಲು, ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿಬಿಡಲು ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾನೆ.  ಹುಟ್ಟು ಬದುಕು ತನ್ನ ಸಂತತಿಗೆ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕೌಶಲ್ಯ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜೀವಿಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಸಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಬರುವ ಸಾವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಮಾನವನಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅವನ ಅರ್ಧ ಮನಃಕ್ಲೇಶ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ.
ಮರುಹುಟ್ಟು
“Energy can neither be created nor be destroyed” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ ವಿಜ್ಞಾನ. "ಭೌತಿಕ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಾವುಂಟು ಆದರೆ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸಾವಿಲ್ಲ" ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಮಾತು. ಮರುಹುಟ್ಟು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಮನೆಯ ಅಡಿಗೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದ ಜಿರಲೆಯೊಂದು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಇರುವೆಗಳ ದೇಹದ್ರವವಾಗಿ ಜೀವ ಪಡೆದಿರುತ್ತದೆ. ಗಿಡಮರಗಳ ಒಣಗಿ ಬಿದ್ದ ತರಗಲೆಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂಕ್ಷಾಣುಗಳ ಆಹಾರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮೂಲ ಧಾತುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಸ ಗಿಡಮರಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.  ಹುಲಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಜಿಂಕೆಯೊಂದು ಕೇವಲ ಹುಲಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಉಳಿದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಹೈನಾ, ರಣಹದ್ದು, ಕಾಗೆ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣುಗಳಿಗೂ ಆಹಾರವಾಗಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ. ಜೀವಚಕ್ರ ಹೀಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಕೊನೇಹನಿ

ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಬದುಕನ್ನು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಕೊನೆಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಹಗಳಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಮುಕ್ತರಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬದುಕಿಲ್ಲ.  

24-Jan-2017

"ಉತ್ತರಕಾಂಡ" - ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು

ನನಗ್ಯಾವಾಗಲೂ ಮಹಾಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ರಾಮಾಯಣ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರಸವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ನವರಸಗಳೂ ತುಂಬಿದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳೇ ಕತೆಯಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಸಹ ಮಾನವ ಸಹಜ ರಾಗ ದ್ವೇಷಗಳಿಂದ, ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಜೀವಂತವೆನ್ನಿಸುತ್ತವೆ.
 ಆದರೆ ರಾಮಾಯಣ ಕರುಣರಸ ಪ್ರಧಾನವಾದದ್ದು.  ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ  ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ವೈಭವೀಕರಿದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳ ಪೋಷಣೆಯೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.  ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರವಾದ ರಾಮನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ದ್ವಂದ್ವಮಯವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಹೆಸರಿಗೆ ನಾಯಕಿಯಾದರೂ ಸೀತೆಯ ಪಾತ್ರಪೋಷಣೆ ಕೂಡ ಪೇಲವವಾಗಿದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದ ಆಜ್ಞಾನುವರ್ತಿಯಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲಕ್ಷಣನ ಹೆಂಡತಿ ಊರ್ಮಿಳೆಯದಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿತ ಪಾತ್ರ.  ಮದುವೆಯಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಣ್ಣನ ಸೇವೆಗೆಂದು ಹೊರಡುವ ಗಂಡನನ್ನು ಪಡೆದ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಪಾತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಲ್ಲ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ ಊರ್ಮಿಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕವಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂಬ ಎರಡೇ ವಿಧಧ ಪಾತ್ರಗಳು, ಒಳ್ಳೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಅತಿಯಾದ ಆದರ್ಶಗಳ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಬಳಲಿದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳು ಒಳ್ಳೆಯವರ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲೆಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತೆ ತೋರಿ ಬೇಸರ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಾಮಾಯಣ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಇರದ, ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಸುಂದರವೆಂಬ, ಕಲ್ಪನೆಯ, ಆದರ್ಶ ಸಮಾಜವೊಂದರ ಕತೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿನ ಈ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲವೊಂದು ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಲೆಂದೇ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಉತ್ತರಕಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ,

ಭೈರಪ್ಪನವರ ಪರ್ವ, ದಾಟು, ಸಾರ್ಥ, ಗೃಹಭಂಗ ಮೊದಲಾದ ಕಾದಂಬರಿಗಳಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾದರೂ,"ಉತ್ತರಕಾಂಡ"ವು ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಸೀತೆ, ಊರ್ಮಿಳೆ, ಕೌಸಲ್ಯ, ಸುಮಿತ್ರ ಮೊದಲಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳ ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಪಾತ್ರಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಾಯಿಸದೇ, ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳದೇ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿವಂತೆ ಇಡೀ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.

 ಸೀತೆಯ ಮುಖಾಂತರ ನಾವಿಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ನೊಂದಿರುವ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು, ಗೌತಮರೊಡನೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಮೃದು ಹೃದಯಿ, ಬೇಡರ ಜಾತಿಯ ಗುಹನನ್ನು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನೆನ್ನುವ, ಬೇಡರ ಜಾತಿಯ ತಪಸ್ವಿನಿಯಂತಿರುವ, ಶಬರಿಯ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ರಾಮ, ರಾಜನಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದೊಡನೆ ರಾಜಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ,  ಸೀತೆಯನ್ನು ತೊರೆಯುವ, ಶೂದ್ರ ತಪಸ್ವಿ ಶಂಭೂಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಷ್ಟು ಕಠೋರ ಹೃದಯಿಯಾಗಿಬಿಡುವ ಧರ್ಮದ ಮತ್ತೇರಿದ ರಾಮ.

 ತನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ನೇರಾನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುವ,  ಅತ್ಯಂತ ವಾಸ್ತವಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುವ ಊರ್ಮಿಳೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಕ್ಕ ಸೀತೆ, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಬಿರುನುಡಿಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರೂ, ಅವಳಿದ್ದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜ ವರ್ತನೆ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ  ವಿವೇಕ ಅವಳಲ್ಲಿರುವುದು ಅವಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಅಣ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಗೌರವಗಳಿದ್ದರೂ ಅವನು ತಪ್ಪಿದಾಗ, ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವ, ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ಒರಟನಾದರೂ ಮೃದು ಹೃದಯಿಯಾದ,  ಲಕ್ಷ್ಮಣ  ಆಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.   ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ನಡುವೆ ಇದ್ದರಬಹುದಾದ ಗೆಳೆತನವೇ, ಮೂಲ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿತವಾದ ಪೂಜ್ಯಭಾವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವಾಸ್ತವ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ, ರಾವಣನ ಹೆಂಡತಿ ಮಂಡೋದರಿ ಉತ್ತಮ ಗುಣವುಳ್ಳ ಪತಿವ್ರತೆ. ಆದರೆ "ಉತ್ತರಕಾಂಡ"ದಲ್ಲಿ   ಮಂಡೋದರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಭೀಷಣನ ಹೆಂಡತಿ ಸರಮೆ ಮಂಡೋದರಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.
ಪತಿವ್ರತೆಯರಲ್ಲೊಬ್ಬಳೆಂದೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ, ವಾಲಿ, ಸುಗ್ರೀವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶಾನುವರ್ತಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುವ ಚಾಲಾಕಿ ಹೆಂಗಸಾಗಿ  ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ರಾವಣ ವಧೆಯ ನಂತರ, ಕುಲದ ಮರ್ಯಾದೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದೆನೆ ಹೊರತು ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ರಾಮ ಸೀತೆಯ ಮನದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೂ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ  ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿ ನಂತರ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಆ ನಡುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯ ಸೀತೆಯ ಅಂತರಂಗ ಎಲ್ಲೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗದಿರುವುದು   ಒಂದು ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕ್ ಆಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನಿಸಿತು.

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನನಗೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕಲೆಯಾದ ಯಕ್ಷಗಾನ ತಾಳಮದ್ದಲೆ. ಹೀಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರಗಳ ಮನಮಂಥನ ನಡೆಸಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಹೊಳಹು ಕೊಡುವುದು ತಾಳಮದ್ದಲೆಯ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಮೂಲ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಕ್ಷಿತ ಪಾತ್ರವಾದರೂ , ಅವರ ಚಿಂತನೆ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರವನ್ನಾಗಿಬಿಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಈ ಕಲಾವಿದರದ್ದು.  ಆದ್ದರಿಂದ ಯಕ್ಷಗಾನ ತಾಳಮದ್ದಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿ ತೀರಾ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೇನೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
   










17-Oct-2016

"ಅಕ್ಷಯಾಂಬರ" ನಾಟಕದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಅನಿಕೆಗಳು


“ಅವಧಿ” ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾರಾಣಿಯವರ ವಿಮರ್ಶೆ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಈ "ಅಕ್ಷಯಾಂಬರ" ನಾಟಕವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು ಎನ್ನಿಸಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ನಾಟಕವೆಂಬುದು ನನಗಿದ್ದ ಪ್ರಧಾನ ಆಕರ್ಷಣೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೀನಾಸಂ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಶಿಬಿರದ ನಾಲ್ಕನೆ ದಿನದ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಈ ನಾಟಕವನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಲಭಿಸಿತು.



ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಗಂಡುಕಲೆ ಎನ್ನಿಸಿದ್ದ ಯಕ್ಷಗಾನ ರಂಗವನ್ನು ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಹವ್ಯಾಸಿ ಕಲಾವಿದೆಯರಾಗಿಯೆ ಉಳಿದದ್ದು ಹೆಚ್ಚು. ವೃತ್ತಿ ಮೇಳಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಮಹಿಳೆಯರಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಗಂಡಸರು ಮಾತ್ರವೇ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕೆಲಸ ಎಂದೆನಿಸಿದ್ದ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಲೆಯಂತಹ ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಈ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯಿರುವುದು ಅಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದರೂ ಸತ್ಯ. ಇಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ತಾಕಲಾಟಗಳ ಸಮರ್ಥ ಚಿತ್ರಣ “ಅಕ್ಷಯಾಂಬರ”.

ಕೇವಲ ದ್ರೌಪದಿ ವೇಷಧಾರಿ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಕೌರವ ವೇಷಧಾರಿ ಹೆಣ್ಣು ಎರಡೇ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬೇರೂರಿರುವ ಗಂಡು, ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಾದರಿಯ ಮಿಥ್ಯೆಯನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಈ ನಾಟಕ.

ದ್ರೌಪದಿ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಾದ್ ಚೇರ್ಕಾಡಿ  ಅವರದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಅಭಿನಯ. ರಂಗವನ್ನು ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಬಿಳಿ ಗೆರೆಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು “ಯಕ್ಷಗಾನ ರಂಗಸ್ಥಳ”ವಾಗಿಯೂ ಅದರ ಸುತ್ತಲಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ವೇಷ ಕಟ್ಟುವ “ಚೌಕಿ ಮನೆ”ಯನ್ನಾಗಿಯೂ ವಿಭಾಗಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಚೌಕಿಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷರಿಗೆ ಸಹಜವಾದ ನಿಸ್ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ತೊಡುವ ಅವರ ಆಂಗಿಕ, ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಆಗಾಗ ಸೆರಗನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾಜೂಕು ನಾರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಪರಿ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಚೌಕಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀವೇಷ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಲಂಗ ಬ್ಲೌಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ನಿಂತು ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿದ ನೆನಪಾಗಿ ನಗು ಬಂದಿತ್ತು. ಚೌಕಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಹೆಸರಾಂತ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯೆಂಬ ಹಮ್ಮು, ಪುರುಷನೆಂಬ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಹಾವಭಾವ ಮಾತಿನ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಸಾದ್ , ಗೆರೆ ದಾಟಿ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೆ ಹೂಗಳನ್ನು ಆಯ್ದು ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಮೆಲುಮಾತಿನ, ಮೆಲು ನಡೆಯ ಹೆಣ್ಣಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತಹತಹ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಗೋಗರೆಯುವ ಪರಿ, ಅಭಿಮನ್ಯುವಾಗಿ ಕುಣಿಯುವಾಗಿನ ಚುರುಕುತನ, ಆ ಪಾತ್ರ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಆಗುವ ನಿರಾಶೆ, ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು, ಪುರುಷ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಸಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂಬ ಕೋಪ, ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಆಕೆ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಾಗ ಕುಸಿಯುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಸಾದ್ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಟ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಯಕ್ಷಗಾನೇತರರಾಗಿದ್ದೂ, ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರವಾದ ಯಕ್ಷರಂಗದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಅರಿತು, ಇಂತಹ ನಾಟಕವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ಕೌರವ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿರುವ ಶರಣ್ಯ ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹರು. ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಗಹನವಾದ ವಿಷಯವೊಂದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟ ರಂಗ ಪರಿಕರಗಳ ಮೂಲಕ, ಬೆಳಕು ನೆರಳುಗಳ ಮೂಲಕ, ಅನೇಕ ರೂಪಕಗಳ ಮೂಲಕ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಅದರ ನಡುವಿನ ಮೌನದ ಮೂಲಕ, ವೇಷಭೂಷಣಗಳ ಮೂಲಕ, ಸಮರ್ಥ ನಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮನಮುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕಿ ಶರಣ್ಯ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕೌರವ, ರಾವಣ, ಅರ್ಜುನ ಇತ್ಯಾದಿ ದೊಡ್ಡ ಪುರುಷ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ದೊಡ್ಡ ಟೀಕೆಯೆಂದರೆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಧ್ವನಿ, ದೇಹದಾರ್ಡ್ಯತೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವ ಪುರುಷನ ಗಡಸು ಧ್ವನಿ, ರೋಮಭರಿತ ಮುಖ, ನಾಟಕೀಯ ಹಾವಭಾವಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. “ಪುರುಷವೇಷಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಗಡಸುತನ ನಿಮಗೆಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ? ಎರಡು ತಲೆ ಕರು ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ನೋಡುವಂತೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡಲು ಜನ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರಷ್ಟೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಕಳೆದರೆ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುತ್ತಿ” ಎಂಬ ಪುರುಷನ ಟೀಕೆಗೆ ಮಹಿಳೆ ಹೇಳುವ “ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಸ್ತ್ರೀವೇಷ ಮಾಡಿದ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ, ಈ ರೋಮಭರಿತ, ಗಡಸು ಕಂಠದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ ಎಷ್ಟು ನಕ್ಕಿರಬಹುದಲ್ವಾ” ಎಂಬ ಮಾತು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವುದು ನಿಜವಲ್ಲ ನಾಟಕ ಎಂದಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೊಂದು ನ್ಯಾಯ, ಗಂಡಿಗೊಂದು ನ್ಯಾಯ ಏಕೆ?
ಸಮಾಜದ ದ್ವಂದ್ವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ, ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವ, ನೋಡಿದ ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಕಾಡುವ ನಾಟಕ “ಅಕ್ಷಯಾಂಬರ”. ಈ ನಾಟಕ ನೋಡಿದವರು, ಸ್ತ್ರೀವೇಷ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಸಾದ್ ಚೇರ್ಕಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕಿ ಶರಣ್ಯ ರಾಂಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲೊಂದು ಕೊಸರು: ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಕಲಿತು ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಶರಣ್ಯ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವವಿದೆ. ಆದರೂ ಅವರ ಕುಣಿತ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಶೈಲಿಯ ಕೊರತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಕುಣಿತ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಎರಡನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಪ್ರಸಾದ್ ಎದುರಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಶರಣ್ಯ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

27-Sep-2016

ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಿಗಳು ೨ - ಸ್ಲಾತ್


ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಬಸವನಹುಳುವಿಗೇ ಸ್ಫರ್ಧೆಯೊಡ್ಡಬಲ್ಲ ಜೀವಿ ಇದು.  ತನ್ನ ಉದ್ದನೆಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸ್ಲೋ ಮೋಷನ್ನಲ್ಲಿ ಇದು ಮರವೇರುವುದನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ನಾವೇ ಅದನ್ನ ಎತ್ತಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡೋಣ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.  ಸದಾ ಮರದಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸ. ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಬೇತಾಳನಂತೆ ಉಲ್ಟಾ ಜೋತಾಡುತ್ತಾ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

 ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ - ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾ

ಸ್ಲಾತ್ ಎಂಬ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವಿ ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಅಮೇರಿಕಾದ ಮಳೆಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ. ಮಂಗಗಳಂತೆಯೆ ಮರದ ಮೇಲೆಯೆ ವಾಸಿಸಿದರೂ ಇವು ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಇರುವೆ ಭಕ್ಷಕಗಳ  ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿವು.
ಚಿಕ್ಕ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸದಾ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುವ ಆಕಾರದ ಬಾಯಿಯಿಂದಾಗಿ ಇದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮೈತುಂಬಾ ಉದ್ದನೆಯ ಕೂದಲುಗಳಿವೆ. ಮುಂದಿನ ಕಾಲುಗಳು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲುಗಳ ಎರಡರಷ್ಟು ಉದ್ದವಿರುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬೆರಳುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇವುಗಳನ್ನು  ಎರಡು ಬೆರಳುಳ್ಳ ಸ್ಲಾತ್ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳ ಸ್ಲಾತ್ ಎಂಬುದಾಗಿ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಟವಾದ ಉದ್ದನೆಯ ಉಗುರುಗಳಿವೆ. ಈ ಉಗುರುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದಲೇ ಇದು ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಎಲೆಗಳು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತಿನ್ನುತ್ತದೆ. ಇದು ತಿನ್ನುವ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ , ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿವೆ. ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಧಾನ. ಸಸ್ತನಿಯಾದರೂ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಚಲನೆಯಿಂದಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ವಿಸರ್ಜನೆಗಾಗಿ ಮರವನ್ನು ಇಳಿದು ಕೆಳಬರುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಸಮಯ ಮರದ ಮೇಲೆಯೆ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಇದರ ದೇಹದ ಉದ್ದನೆಯ ಕೂದಲುಗಳು ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಪತಂಗಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಆಲ್ಗೆಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿವೆ. ಈ ಆಲ್ಗೆಗಳ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಸ್ಲಾತ್ ಮೈ ಕೂಡ ಮಾಸಲು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿ, ಮರಗಳ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದೊಂದಿಗೆ ಮಿಳಿತವಾಗುವುದರಿಂದಾಗಿ   ಅದರ ವೈರಿಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ಲಾತ್ ಮರದಿಂದ ಇಳಿದು ವಿಸರ್ಜಿಸಿದಾಗ ಇದರ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಪತಂಗಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆ ಮರಿಗಳು ಬೆಳೆದು ಪತಂಗಗಳಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಸ್ಲಾತ್ ನ ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತವೆ.

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂಟೊಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಲಾತ್ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಸಂಗಾತಿಯ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ಮರಿ ಹಾಕುವ ಹೆಣ್ಣು ಸ್ಲಾತ್ ಮರಿಗಳನ್ನು ಮಂಗಗಳಂತೆ ಅವುಚಿಕೊಂಡೇ ಸಾಕುತ್ತದೆ.

ಚಿರತೆಗಳು, ಹದ್ದುಗಳು ಇದರ ಭಕ್ಷಕಗಳು. ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಸ್ಲಾತ್ ವೈರಿಯೆದುರಾದಾಗ ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸಬಲ್ಲದು.

ತನ್ನವಿಶಿಷ್ಟ ಜೀವನಕ್ರಮ, ಪತಂಗ ಮತ್ತು ಆಲ್ಗೆಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಹಜೀವನ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಈ ಸ್ಲಾತ್ ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ವಾಸಾಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆ ಜೀವಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಇದನ್ನು ಜೂಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಲು ತುಂಬಾ ಶ್ರಮ ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಜೂಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಕಾಣಲಾರೆವು.




19-Sep-2016

ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಿಗಳು - ೧ - ಜರ್ಬೋವಾ

ಜರ್ಬೋವಾ, ಇದೊಂದು ಸಸ್ತನಿಗಳ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿ. ಇಲಿಗಳ ಗಣವಾದ ರೋಡೆನ್ಸಿಯಾಕ್ಕೆ ಇದೂ ಸಹ ಸೇರಿದ್ದರೂ ಇಲಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ದೇಹರಚನೆಯಿದೆ. ಕಾಂಗರೂಗಳಂತೆ ಗಿಡ್ಡನೆಯ ಮುಂಗಾಲುಗಳು ಉದ್ದವಾದ ಹಿಂಗಾಲುಗಳು, ದೇಹದ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಉದ್ದವಾದ ಬಾಲ ಇವುಗಳಿಗಿದೆ.

ಜರ್ಬೋವಾ - ಚಿತ್ರಕೃಪೆ ಅಂತರ್ಜಾಲ


ಕಾಂಗರೂ ಗಳಂತೆಯೇ ಹಿಂಗಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಪ್ಪಳಿಸುವ ಜರ್ಬೋವಾಗಳ ಉದ್ದ ಬಾಲ ದೇಹದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಅಡ್ಡಡ್ಡವಾಗಿಯೂ ಕುಪ್ಪಳಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇವುಗಳ ವಿಶೇಷ.
ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಶ್ರವಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. 
 ಮರಳುಗಾಡು ಇವುಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದ್ದರಿಂದ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣವೂ ಮರಳಿನಂತಿದೆ.

ಉತ್ತರ ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡ, ಏಷಿಯಾದ ಚೀನಾ, ಮಂಚೂರಿಯಾ ಮೊದಲಾದ ದೇಶಗಳ ಮರುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜರ್ಬೋವಾ ನಿಶಾಚರಿ. ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗುತ್ತದೆ.

ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಜರ್ಬೋವಾಗಳು ನಾಲ್ಕು ರೀತಿಯ ಬಿಲಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಎರಡು ತತ್ಕಾಲಿಕ ಬಿಲಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬಿಲಗಳು. 
೧. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಲು ಚಿಕ್ಕದಾದ ತತ್ಕಾಲಿಕ ಬಿಲಗಳು
೨. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ತತ್ಕಾಲಿಕ ಬಿಲಗಳು.
೩. ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಲಗಳು. ಈ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಸಂಸಾರವಿರುತ್ತದೆ. ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಇದೇ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ.
೪. ಚಳಿಗಾಲದ ದೀರ್ಘನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವ ಶಾಶ್ವತ ಬಿಲಗಳು.
ತತ್ಕಾಲಿಕ ಬಿಲಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಬಿಲಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಉದ್ದವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಜೀವಿಯೂ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ   ತಕ್ಕಂತೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮುಂದೆ ಮಾನವ ಬೇಸಿಗೆಯ ಗಿರಿಧಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರಳುವುದು, ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರು ಬೇಸಿಗೆ ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವ ಮಹಾ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲವೇ? 

ಹೆಚ್ಚಿನ ಜರ್ಬೋವಾಗಳು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾದರೂ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಭೇದದ ಜರ್ಬೋವಾಗಳು ಕೀಟಗಳನ್ನೂ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ.
ಹೆಣ್ಣು ಜರ್ಬೋವಾಗಳು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಸ್ತನಿಗಳಂತೆ ಮರಿಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗುವವರೆಗೆ ಹೆಣ್ಣುಗಳೇ ಸಾಕುತ್ತವೆ.


ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಪಿಗ್ಮಿ ಜರ್ಬೋವಾ ಎಂಬ ಪ್ರಭೇದದ ಜರ್ಬೋವಾಗಳನ್ನು "ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಗಾತ್ರದ ರೋಡೆಂಟ್" ಎಂದು ಜೀವವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ವಿಡಿಯೋ ಲಿಂಕ್ ನಲ್ಲಿ ಜರ್ಬೋವಾಗಳ ಕುಪ್ಪಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ.
https://www.youtube.com/watch?v=nuM8kqayIrY

ಮಾಹಿತಿ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ - ಅಂತರ್ಜಾಲ.



05-May-2016

ಆನೆಪ್ರಿಯರು ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ಸಕ್ಕರೆಬೈಲು

ಸಕ್ಕರೆಬೈಲು,  ಶಿವಮೊಗ್ಗದಿಂದ ೧೪ ಕಿ ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ತುಂಗಾನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ.  ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆನ್ನಿಸಿರುವ ಸಾಕಾನೆಗಳ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಇದೆ.  ತಂಟೆಕೋರ ಸಲಗಗಳು, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂಟಿ ಆನೆಗಳು, ಗಾಯಗೊಂಡ ಕಾಡಾನೆಗಳು, ವೃದ್ಧ ಕಾಡಾನೆಗಳು, ಗರ್ಭಿಣಿ ಆನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾವುತರು ಅಂತಹ ಆನೆಗಳನ್ನು ಪಳಗಿಸಿ ಸಾಕಾನೆಗಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ವಯಸ್ಸಿನ ಆನೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರ


ಸಾಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವ ಆನೆಗಳು, ಕೆಲವು ಆನೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮರಿಗಳು, ಪ್ರತೀ ಆನೆಯ ಬಳಿ ಇಬ್ಬರು ಮಾವುತರು ಇದು ಸಕ್ಕರೆಬಯಲಿನ ಆನೆ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ ಕಾಣಿಸಿದ ದೃಶ್ಯ.  ಬನ್ನಿ ಹತ್ತಿರ ಬನ್ನಿ ಮೇಡಂ ಇವನ ಹೆಸರು ಕರಣ್ , ಏ ಕರಣ್ ಈ ಮೇಡಂಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡು ಎಂದ ಮಾವುತನ ಧ್ವನಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿ ಸೊಂಡಿಲೆತ್ತಿ ತಲೆಯಮೇಲಿಡುವ, ಹಾರ ಹಾಕಿ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ, ಎರಡು ವರ್ಷದ ಮುದ್ದಾದ ಆನೆ ಮರಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಧಾನ ಆಕರ್ಷಣೆ.

ಎರಡು ವರ್ಷದ ಕರಣ್


ಪ್ರತೀ ಆನೆಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಾವುತರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳಗಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಇವುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಆಹಾರ ನೀಡಿ, ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ನಡೆಸಿ ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತರಲಾಗುತ್ತದೆ.  ತಮ್ಮ ಆನೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವುಗಳ ಮಾವುತರದ್ದು, ಏನೇ ಆದರೂ ಅವರೇ ಹೊಣೆ. ಒಂದು ಆನೆಯ ಮಾವುತ ಬೇರೆ ಆನೆಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಇವರ ಧ್ವನಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರದೇ ಇದ್ದರೆ ಇವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ

ಸಲಾಮ್ ಮಾಡುವ ದೈತ್ಯ ದೇಹಿ


ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳು ಋತುಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಗಂಡು ಸಲಗಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆಗೊಳಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕಾರು ದಿನ ವಾಪಾಸ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಫಲವತಿಯಾದ ನಂತರ ವಾಪಾಸ್ ಬರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮಾವುತರೊಬ್ಬರು. ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಾವುತರು ತಮ್ಮ ನಂತರದ ತಲೆಮಾರಿಗೂ ಇದನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವರ  ೧೦-೧೨ ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳು ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧ


 ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾವುತರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೆ ಈ ಆನೆಗಳಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ತಿಕ್ಕಿ, ನಂತರ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಿಳಿಹುಲ್ಲು, ಬೆಲ್ಲ, ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿಯ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಅಮ್ಮನಿಗೆ, ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹೀಗೆ ತಿನ್ನಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತಾನೂ ತಿಂದೇಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟಾಣಿ ಮರಿಯೊಂದು ನಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರಿ ದನದ ಕರುವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು.
 ಹೀಗೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾವುತನೊಬ್ಬ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಜಗಿದ. “ಛಿ ಇದನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ನುಂಗುತ್ತಾರಲ್ಲಪ್ಪ” ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಮರ್ಧ ಜಗಿದ ಕಾಯಿಚೂರಿನ್ನು ಬಾಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ಪುಟಾಣಿ ಮರಿಯ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟದ್ದು ನೋಡಿ ಕಣ್ಣಂಚು ಒದ್ದೊದ್ದೆ.

ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹುಲ್ಲು, ಬೆಲ್ಲಗಳ ಲಂಚ


ಆನೆಗಳು ಮರಿಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಜತನದಿಂದ ಸಾಕುತ್ತವೆ.  ತಾಯಿಯೊಂದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅಜ್ಜಿ, ಗುಂಪಿನ ಇತರೆ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳೂ ಕೂಡ ಮರಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆ.  ಕಾಡಾನೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಎಂಟು ವರ್ಷ ಆಗುವವರೆಗೂ ಪ್ರತೀ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಿರಿಯಾನೆಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಅಜ್ಜಿ, ಅಮ್ಮನ ನಡುವೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮರಿ

ಸಕ್ಕರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.  ಇಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳಿರುವ ಆನೆಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಅವುಗಳ ತಾಯಿಯನ್ನೂ(ಮರಿಯ ಅಜ್ಜಿ) ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಅಂದರೆ ಪ್ರತೀ ಮರಿಯೂ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.  ಇಲ್ಲಿ ೧೫ ದಿನಗಳಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದ ಮರಿಯನ್ನು  ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ತಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿ ಆಚೀಚೆ ಹೊಗದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.  ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಮರಿಯೊಂದು ತುಂಟಾಟವಾಡುತ್ತಾ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.  ಅದೇನಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರಾದರೆ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಚಾಚಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. 

ಅಮ್ಮ ಮಡಿಲು


 ಮಾವುತನನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗುದ್ದುವುದು, ಸರಪಳಿ ಕಟ್ಟಲು ಹಾಕಿದ್ದ ಗೂಟವನ್ನು ಗುದ್ದುವುದು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ರಿಂಗನ್ನು ಎಳೆದು ಕೀಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತರಲೆ ಪುಟ್ಟನಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮರಿಯೊಂದು ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಬಿಡಲು ಕರೆದೊಯ್ಯುವುವಾಗ, ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆಚೀಚೆ ನೋಡದೆ ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಮಧ್ಯೆ ವಿಧೇಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಿದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.  ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳು ಹುಲಿ, ಸೀಳುನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ದೊಡ್ದ ಆನೆಗಳು ಮರಿಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.



 ಮಾವುತನ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅಣತಿಗೆ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲಂತೆ ಮಡಚಿ ಆತನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಾಲು ಸೊಂಡಿಲುಗಳ ಮುಖಾಂತರ ತನ್ನ ಮೇಲೇರಲು ಬಿಡುವ ದೈತ್ಯ ದೇಹಿ, ಅಂತಹ ದೈತ್ಯ ದೇಹಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲೇರುವ, ತನ್ನ ಮಗುವಂತೆ ನೆತ್ತಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ತಿಕ್ಕಿ ಮಾಲೀಷು ಮಾಡುವ ಮಾವುತರ ಅನುಭಂದ ನೋಡಿ ಮನ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ.



ಆನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನತೆಗೆ ಅಪರೂಪವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವುದೋ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲೋಮೃಗಾಲಯಗಳಲ್ಲೋ, ನೋಡಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.  ಕಾಡಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಊರುಗಳ ಜನರಿಗಂತೂ ಇವುಗಳ ಹೆಸರೆತ್ತಿದರೆ ಕೋಪ ಬರುವಷ್ಟು ಇವುಗಳ ಉಪಟಳ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.  ಆದರೂ ಇವುಗಳ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು, ಮರಿಗಳೊಂದಿಗಿನ ಅವುಗಳ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಸಕ್ಕರೆಬೈಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬೇಕು. 


ಕೆಳಗಿನ ಲಿಂಕಿನಲ್ಲಿ ತುಂಟ ಆನೆಮರಿಯ ವಿಡಿಯೋ ಇದೆ.

23-Mar-2016

ಬರ್ಕ (Mouse Deer)


"ಅಕ್ಕ ಇವತ್ತು  ಒಂದು ಹೊಸಾ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿ ನೋಡಿದ್ವಿ, ಯಾರೊ ಅದನ್ನ ಹಿಡಿದು  ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋದರು" ಅಂದ ತಮ್ಮ. ಮೊದಲಾದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವರ ಬಳಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ ಕೇಳಬೇಕಿತ್ತು,  ಆದರೀಗ ಮೊಬೈಲ್ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಾಲ ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಸೆರೆಹಿಡಿದುಬಿಡಬಹುದು.  ತಮ್ಮನೂ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲಿಂದ ಈ ಫೋಟೊಗಳನ್ನ ತೋರಿಸಿದ. "ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ" ಅಂದ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡಿದ ನೆನೆಪೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅಪ್ಪ ಇದು ಯಾವ ಹೊಸಾ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಅಲ್ಲ , "ಬರ್ಕ" ಅಂತ ಹೆಸರು ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸೊಪ್ಪಿನಬೆಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಇದ್ದವು. ಈಗೀಗ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿ ತಿಂದೇ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದರು.



ಗೂಗಲ್ ಚಾಚ ಇದನ್ನ Indian Spotted Chevrotain (Mouse Deer) ಅಂತ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ.  ಜಿಂಕೆಗಳ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಈ ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲವೆಂತಲೂ ತಿಳಿಸಿದ. 

ಸುಮಾರು ದೊಡ್ಡ ಜಾತಿಯ ನಾಯಿಯಷ್ಟು ಎತ್ತರ, ಖಾಕಿ ಮೈಬಣ್ಣದ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿ ಪಟ್ಟೆಗಳು, ತೆಳುವಾದ ಕಾಲುಗಳು, ಇಲಿಯ ಮೂತಿಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಮುಖದ ಇವುಗಳು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳು. ಆದರೂ ಮಾಂಸಾಹರಿಗಳಿಗಿರುವಂತಹ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳಿರುವುದು ಫೈಟಿಂಗ್ ಮಾಡೊದಿಕ್ಕಂತೆ. 

ನಮ್ಮ  ದೇಶದ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟಗಳ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳು, ಪೂರ್ವ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು ಇವುಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.  ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ಬಾರಿಗೆ ಎರಡು ಮರಿಗಳನ್ನು  ಹೆತ್ತು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ. 


ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆಸುವ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಗಲು ಹೊತ್ತು ದಟ್ಟ ಪೊದೆಗಳ ನಡುವೆ, ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ.  ಮರಗಳ ಪೊಟರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ನೆಲದ ದಟ್ಟ ಎಲೆಹಾಸುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕೂಡಾ ಅಡಗಬಲ್ಲ ಇವುಗಳ ಮೈಬಣ್ಣ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೊತೆ ಮಿಳಿತವಾಗುವುದು ವೈರಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.  

"ಐಯುಸಿಎನ್ ರೆಡ್ ಲಿಸ್ಟ್" ಪ್ರಕಾರ ಇವುಗಳು "ಲೀಸ್ಟ್ ಕನ್ಸೆರ್ನ್ಡ್" ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಬಲ್ಲವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ೧೯೭೨ ರ ವನ್ಯಜೀವಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅಪರಾಧ.  ಆದರೂ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಇದರ ಬೇಟೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. 

ನಮ್ಮ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಡಗಿವೆಯೋ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಿಗಳು, ನಾವು, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗ ನೋಡಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆಯೋ ಆ ವನದೇವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.



ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ- ಸುಮಂತ ಮತ್ತು ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾ.

22-Dec-2015

B2 ನ ಕತೆ


"ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಇರಲಿಲ್ಲಪ್ಪ , ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತ ಆ ಕಾಲ " ಎಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಂತೆ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ  ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನೆತ್ತಿ ಬೆನ್ನಿನ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಆಡಿಸಿದಳು. ಆರು ತಿಂಗಳ ಕೂಸು B2 ಎಲ್ಲಿಬೇಕೆಂದರಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿಯ ಬಾಲವನ್ನೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿತು.  ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಆಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು , ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಓಡಿ ತನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.
 " ಹ್ಂಬಾಆಆ....  ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ ಆಡಿಸುತ್ತಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲು ನನಗೇಕೆ ಬರಲ್ಲ "  ಮುದ್ದಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಿದಳು ಬೀನಾ.
" ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ ಹಳೇ ಕಾಲದವಳಲ್ವಾ ...ಬೇರೆಯದೇ ಜಾತಿ , ಈ ಮನೆಯೊಡೆಯನ ಅಜ್ಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ  ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಈ ಮನೆಗೆ ಬಂದವಳಂತೆ ಅವಳು  .  ಅವಳಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಉದ್ಧಾರವಾಗಿದ್ದು ಎಂಬ ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಯಂತೆ  ಆ ಅಜ್ಜನಿಗೆ .  ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವಳನ್ನು ಮಾರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ  . ಅವಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಈಗ ಇದ್ದಷ್ಟು ಕ್ಲೀನ್ ಇರಲಿಲ್ವಂತೆ , ಅದೇನೋ ನೊಣ , ಸೊಳ್ಳೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೀಟಗಳು ಮೈಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಈ ಬಾಲದಿಂದ ಓಡಿಸಿಕೊಳ್ತಿದ್ರಂತೆ ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿಯ ಜಾತಿಯವರು. ಆದರೀಗ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವೆಲ್ಲಾ ಕಾಟ ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ , ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಇಲ್ಲ." 
ಇನ್ನೂ ಬಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆತ್ತಿತ್ತ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಬೀನಾ " ಏಯ್ ನೀನು ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಓಡಾಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಸರಪಳಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡೋದನ್ನ ಕಂಡರೆ ಆ ಮನುಷ್ಯ ಬಂದು ಒಂಟಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕ್ತಾನೆ , ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ನೋಡೋಕ್ಕೂ ಆಗಲ್ಲ . ಸುಮ್ನೇ ನಿನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತ್ಕೋ " ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರಿದಳು.
ಅಮ್ಮನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವ ವ್ಯವಧಾನವೇ B2 ಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿತು. " ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ ನಂಗೂ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸೋದನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಡಜ್ಜಿ "  ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಿಗೆಗಟ್ಟಿದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕನಿಕರ ತುಳುಕಿತು .
" ಇಲ್ಲ ಪುಟ್ಟ ನಿಂಗೆ ಬರಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಮಾಡಕ್ಕೆ , ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೇ ಬರಲ್ಲ ,   ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೇ ಬಿಡದೆ ಹೀಗೆ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅದೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು ? ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆ  ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ , ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ  ಆಡಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಜಿಗಿದು ನೆಗೆದು ಹಾರುತ್ತಾ ಓಡುವಾಗ ಬಾಲ ತಾನಾಗೇ ಮೇಲೇರುತ್ತಿತ್ತು , ಈಗೆಲ್ಲಿದೆ ನಿಮಗಂತಹ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಛೆ...ಅಜ್ಜಿ ಗೊಣಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಅಜ್ಜಿ ಅಂಗಳ , ಮೈದಾನ ಅಂದ್ರೇನು? ದೊಡ್ಡ ಕಂಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅರಳಿಸಿ ಕೇಳಿತು B2
  ಅಜ್ಜಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕನಿಕರದಿಂದ B2ವನ್ನು ನೋಡಿತು.
" ನಾವೆಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಈ ಮನೆ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನೂ ಈಗಿನಂತೆ ದಿನವಿಡೀ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮ ಹಾಲನ್ನು ಹಿಂಡಿ , ನಂತರ ಹೊರಗೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು . ಗುಂಪಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೊರಟರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಬರುತ್ತಿದ್ದ.  ಊರಿನ ಮನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಬಯಲು ಇದೆ  , ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾದ ಚಿಗುರು ಹುಲ್ಲು ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತೆ, ಅದನ್ನು ಮನಸೋಇಚ್ಛೆ ಮೆಂದು ಮುನ್ನೆಡದರೆ ತಂಪಾದ ಕಾಡು . ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳಿವೆ . ಕೆಳಗೆ ರಸಭರಿತವಾದ ಹಣ್ಣು ಬಿದ್ದಿರತ್ತೆ ,ತಿನ್ನೋದಿಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ರುಚಿ ಗೊತ್ತಾ , ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ತೊರೆ , ನೀರು ಕುಡಿದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಮೆಲುಕಾಡಿ ತಿಂದದ್ದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಿದ್ದೆ ತೆಗೆದು , ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕ ಸೊಪ್ಪು ಸದೆ , ಹುಲ್ಲು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ವಾಪಾಸ್ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ವಿ .

ಹೌದಾ! B2 ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ , ಹಾಗೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಸುಸ್ತಾಗ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲವಾ ಅಜ್ಜಿ ? ಕಾಲು ನೋವಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ವಾ ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ಕೇಳಿತು.

ಇಲ್ಲ ಪುಟ್ಟ ಸುಸ್ತಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಖುಷಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇದ್ವಿ. ರುಚಿಯಾದದ್ದು ತಿನ್ನಲು ಸಿಗ್ತಿತ್ತು.  ಇಲ್ಲೀಗ ಕೊಡ್ತಾರಲ್ಲ ಒಂದೇ ರುಚಿಯ ಸಪ್ಪೆ ಕ್ಯಾಟಲ್ ಫುಡ್ , ಪ್ರತೀದಿನಾ ಇದನ್ನೇ ತಿಂದು  ನನಗಂತೂ ನಾಲಿಗೆ ಜಡ್ದುಗಟ್ಟಿ ಹೋಗಿದೆ . ಅಲ್ಲದೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಗಂಗೆ , ಗೌರಿ , ತುಂಗೆ ಮತ್ತವಳ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳು , ಆಚೆ ಮನೆ ಕಾಳಿ ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಗೆಳತಿಯರು ಸಿಗ್ತಾ ಇದ್ರು ಗೊತ್ತ !  ... ಇನ್ನು ಆ ದಿಬ್ಬದ ಮನೆಯಿಂದ ಸೋಮ , ಭೈರ ಅವರಂತೂ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೇನೇ ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು... ಯಾವುದೋ ನೆನಪಿನಿಂದ ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತುಂಟ ನಗುವೊಂದು ಹಾದುಹೋಯಿತು.
" ಮತ್ತೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ರೆ ಸಾಯಂಕಾಲ ವಾಪಾಸ್ ಇದೇ ಮನೆಗೆ ಯಾಕೆ ಬರ್ತ ಇದ್ರಿ ಅಜ್ಜಿ " B2 ಧ್ವನಿಗೆ   ಅಜ್ಜಿಯ ನಗು ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಹೌದಲ್ಲ! ಏಕೆ ವಾಪಾಸಾಗುತ್ತಿದ್ವಿಗೊಲ್ಲನ ಕೂಗಿಗೆ ಹೆದರಿಯೆ ? ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲವೆಂದೇ? ಈ ಹುಲುಮಾನವರ ಒಣಹುಲ್ಲು ತಿಂಡಿಗೆ ಆಸೆಪಟ್ಟೆ?  ಪುಟ್ಟ ಕರುಗಳಿದ್ದವರೇನೋ ಅವುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನಬಹುದು ಆದರೆ ಉಳಿದವು? ಮನೆಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಹಿಡಿದು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಹಾಲು ಹಿಂಡುವ  ಮಾನವನ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು? ಮನೆಯೊಡೆಯನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೈದಡವುವಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಭದ್ರತಾ ಭಾವನೆಗಾಗಿಯೆ? ಮನೆಯೊಡತಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಕ್ಕೆದ್ದು   ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆದು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾ ಹಣೆಗೆ ಕುಂಕುಮವಿಟ್ಟು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿ ಬೆಲ್ಲದ ಆಸೆಗೆ? ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಬಳಿ ಬಂದು ಕೋಡನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುದ್ದಿಸಿ ಮೈದಡವಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲ ಆ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿಯೆ?
ಆದರೆ ಈಗಿನ ಮಾನವರು ಏಕೆ ಹಾಗಿಲ್ಲ ? ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇನಲ್ಲ , ತನ್ನ ಓರಗೆಯವರು , ಮಕ್ಕಳು  ಸತ್ತರು , ಇದ್ದ ಕೆಲವರನ್ನೂ ಯಾರಿಗೋ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟರು.  ಕ್ರಮೇಣ ಮಾನವರು ಬದಲಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ . ಮಣ್ಣಿನ ನೆಲ , ಸೋಗೆಯ ಮಾಡು ಇದ್ದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅದೆಂಥದೋ ಕಲ್ಲು ಹಾಸಿದ ನೆಲ , ಮೇಲೆ ಟಾರಸಿಯ ಸಿಮೆಂಟಿನ ಬಿಸಿ . ಈಗಿನ ಒಡೆಯನ ಅಪ್ಪ ಮೊದಲಿಗೆ ಅದೇನೋ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯ , ಬೇರೆ ದೇಶದ , ನಮಗಿಂತ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಂದ . ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಈ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬಿ ಹೋಯಿತು. ನಮ್ಮ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದು ನಾನೊಬ್ಬಳೇ. ಈಗಿನ ಮನೆಯೊಡೆಯ ಅಥವಾ ಒಡತಿ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಬರುವುದೇ ಅಪರೂಪ , ದಿನಾ ಒಬ್ಬ ಆಳು ಬಂದು ಸಪ್ಪೆ ಆಹಾರ ಕೊಟ್ಟು ಅದೇನೋ ಯಂತ್ರದಿಂದ ಹಾಲು ಹಿಂಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.  ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ತಾನು ಬದುಕಬೇಕೋ ಈ ಶುಷ್ಕ ಮಾನವರ ಮಧ್ಯೆ......
ಅಜ್ಜಿಯ ದೀರ್ಘಮೌನವನ್ನು ನೋಡಿ B2 ಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಈ ಆಧುನಿಕ ಗೋಶಾಲೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಕಂಡಿದ್ದ B2ಗೆ  ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವ , ಅವಳ ಕಾಲದ ಕತೆ ಕೇಳುವ ಚಟ.   ಕೇಳುವಾಗ ಅದರ ಮನದಲ್ಲಿ  ನೂರೆಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಹೇಗಿರಬಹುದು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚ ? ಈ ಅಜ್ಜಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಖುಷಿ ಪಡ್ತಾಳಲ್ಲ ಅದರ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ . ಒಮ್ಮೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನೋಡಿಬಿಡಲೆ? ಅಮ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಲ್ಲ !  ಏನಾದರೂ ಸರಿ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಲೇಬೇಕು !

ಅಂದು ಆ ಆಧುನಿಕ ಗೋಶಾಲೆಯ ಮಾಮೂಲಿ ಕೇರ್ ಟೇಕರ್ ವಾರದ ರಜೆಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಬದಲಿಯಾಗಿ ಬಂದವ ಹೊಸಬ.  ಹೆಚ್ಚು ಹಾಲು ನೀಡಲು ಅವುಗಳಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ನ್ಯೂಟ್ರೀಶಿಯಸ್ ಫುಡ್ ಪೌಡರನ್ನು ಹದಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಿನರ್ ವಾಟರ್ ಬೆರೆಸಿ ಹಸುಗಳ ಮುಂದಿಟ್ಟ.  ಹಾಲು ಹಿಂಡುವ ಮಿಷಿನ್ ತಂದು ಹಾಲು ಹಿಂಡಿದ . ಹಾಲಿನ ಫ್ಯಾಟ್ ಕಂಟೆಂಟ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಡೈರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಕ್ಯಾನ್ ಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿ , ಅದನ್ನೊಯ್ಯುವ ಕೆಲಸಗಾರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ. ಮತ್ತೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಡಿಸ್ಇನ್ಫೆಕ್ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನ ಅಂದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯಿತು. ಎಲ್ಲಾ ದನಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದ.
ಅವನು ಹೊರಹೋದದ್ದನ್ನೇ ನೋಡಿದ B2, ಅವನು ಬಾಗಿಲು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿತು. ಇದೇ ಸಮಯ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ಕಟ್ಟಿದ ಸರಪಳಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಲವಾಗಿ ಜಗ್ಗಿತು. ಕೆಲದಿನಗಳಿಂದ ಸಡಿಲಕೊಂಡಿದ್ದ ಅದರ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡಿತು.  ನಿಧಾನವಾಗಿ  ಹೊರಹೊರಟಿತು. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಅದರ ಅಕ್ಕ   B1 ಗಾಭರಿಯಿಂದ ಏ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟೆ? ವಾಪಾಸ್ ಬಾ ಎಂದು ಕೂಗಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅದಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ ದಾರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಆ ಆಧುನಿಕ ಗೋಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊರಟ B2ಗೆ ಮೊದಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕಪ್ಪನೆಯ ರಸ್ತೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲೆಂದು ಕಾಲಿಡುವಾಗ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಅಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಹಿಂಸರಿಯಿತು . ದೊಡ್ಡ ಲಾರಿಯೊಂದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಗಾಭರಿಗೊಂಡ B2 ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯತೊಡಗಿತು.
ಮನೆಗಳು ಯಾವಾಗ ಮುಗಿದು ಬಯಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮೇಲೆ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯ , ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ಕಶ ಶಬ್ದದೊಡನೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ವಾಹನಗಳು, ಇದರೆಡೆಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಓಡಾಡುವ ಜನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಎಷ್ಟು ದೂರ ನಡೆದರೂ ಮನೆಗಳು ಮುಗಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಎತ್ತರವಾದ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ ಬಯಲು ಕಾಡು ಯಾವುದೂ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನಡೆದೂ ನಡೆದೂ B2 ದಣಿಯಿತು, ಬಾಯಾರಿಕೆ ಹಸಿವು ಬಾಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.  ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡವೊಂದರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು.  ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ಶಾಲಾಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದ ಹುಡುಗರ ತಂಡವೊಂದು ಈ ಮುದ್ದಾದ ಕರುವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುದಗೊಂಡರು. ಕೆಳಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲನ್ನೆತ್ತಿ ಎಸೆದನೊಬ್ಬ , ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅದರ ಬಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದೆಳೆದ ,  ಈ ಹುಡುಗರ ಕಾಟದಿಂದ B2ಗೆ ಅಳು ಬಂದಂತಾಯ್ತು. ಅದು ಹೇಗೋ ಅವರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಡೆದು, ಓಡಿ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಇರದಿದ್ದ B2 ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟಿತು. 

ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಏಳಲೂ ಚೈತನ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಈ ಕರುವನ್ನ ನೋಡಿದರೂ ನೋಡದವರಂತೆ ಓಡಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು ಮಾನವರು. ಬಾಯಾರಿಕೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ B2 ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು . ಬೆಳ್ಳಿಯಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸುಳ್ಳೆ ಹಾಗಾದರೆ ? ಕಾಡು , ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು , ತೊರೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕತೆ ಹೇಳಿದಳಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ , ಎಲ್ಲಿವೆ ಅವೆಲ್ಲಾ? ಏನೇನೆಲ್ಲ ಕನಸು ಕಂಡೆನಲ್ಲ ನಾನು . ಸುಂದರವಾದ ಹಸಿರು ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡುವ , ನೆಗೆದಾಡುವ ಕನಸು ,ಹಸಿರುಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನುವ ಕನಸು , ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವ ಕನಸು .....ಮಾನವರ ಮಕ್ಕಳು  ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದಳಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿ . ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೇಕೆ ಹಾಗೆ ಹಿಂಸಿಸಿದರು? ......ಹಸಿವೆ , ಬಾಯಾರಿಕೆ ... ಈ ಕೆಟ್ಟ ಹೊರಪ್ರಪಂಚಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತಲ್ಲ , ಆ ಕೇರ್ ಟೇಕರ್ ಹೊಡೆದರೂ ಪುಡ್ ಕೊಡ್ತಾ ಇದ್ದ . ಅಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಣ್ತಾ ಇದ್ರು , ಈಗ ವಾಪಾಸ್ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೂ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ , ಏಳೋದಿಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಛೆ! ಮನದಲ್ಲೇ ಹಲುಬುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಕರು.


ಸಾಯಂಕಾಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು . ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ತನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ B2 ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿತು. ಇವರು ತನಗೇನಾದರೂ ಆಹಾರ ಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಅವರನ್ನೇ ನೋಡಿ ಹ್ಂಬಾಆಆ... ಎಂದು ಕೂಗಿತು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಂತಸದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಅದನ್ನು ಎಳೆದು ತಾವು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಲಗೇಜ್ ಆಟೋ ಒಳಗೆ ಹತ್ತಿಸಿದ ಆ ಮಾನವರಲ್ಲೊಬ್ಬ " ಒಳ್ಳೆ ಸೊಂಪಾದ ಕರು ಮಾರಾಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿತ್ತು ..ಅದ್ಕೇ ನಿಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ , ಆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಟನ್ ಸ್ಟಾಲಿಗೆ ಮಾರಿದ್ರೆ ಒಳ್ಳೆ ಲಾಭ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಅಲ್ವಾ " ಎಂದಿದ್ದರ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ B2ಗೆ  .